Jutrzenka nadal szybko oddala się od Jowisza, a wspaniale widoczny po północy Saturn tworzy wraz z Jowiszem i Wenus długi łańcuch przemieszczających się planet. Srebrny Glob pracowicie zmienia swoje położenie. Jeszcze niedawno pamiętamy go tuż przy Marsie, a tymczasem w poniedziałek i wtorek to Saturn "podwieszony" będzie już na Księżycu. W zenicie oglądamy jasną Wegę w Lutni, obok Deneb w Łabędziu, zaś niżej Altair w gwiazdozbiorze Orła. Wielki i wyraźny Trójkąt Letni nadal jest ozdobą wieczornego nieba i wędrować będzie w stronę zachodniego horyzontu aż do rana. Po zachodzie Słońca przez 3 godziny możemy obserwować czerwonego Marsa. Nisko nad północnym horyzontem świeci Wielki Wóz, dyszlem pokazujący na gwiazdozbiór Wolarza. Tu łatwo odnajdziemy pomarańczowego Arktura, znajdującego się również nisko na zachodnim niebie. Tuż przy Wolarzu mały, lecz wyraźny diadem siedmiu gwiazd Korony Północnej z najjaśniejszą gwiazdą Gemma (Klejnot).
Obok Korony Północnej znajdziemy duży gwiazdozbiór Herkulesa. Już od dawna dopatrywano się w nim różnych postaci klęczących na kolanach. Najbardziej znaną jest Herakles (Herkules). Jako syn Zeusa, całe swoje życie walczył i pracował dla dobra ludzi, uwalniając ich od wszelkiego zła i cierpienia. Nie dbał o sławę, lecz pomimo to Grecy i Rzymianie wznieśli ku jego czci liczne świątynie i miasta. Jasne gwiazdy Herkulesa tworzą czworokąt otoczony innymi jasnymi gwiazdami. Północna część gwiazdozbioru nigdy nie zachodzi w naszych szerokościach geograficznych. Ciekawostką Herkulesa jest znajdujący się w nim punkt, tzw. apeks, w kierunku którego porusza się po swojej orbicie w Galaktyce Słońce. Okazuje się, że nasza planeta wraz z całym Układem Słonecznym porusza się tak szybko, że w ciągu sekundy pokonuje odległość 20 kilometrów! W Herkulesie znajdziemy również najjaśniejszą gromadę kulistą nieba północnego, oznaczoną symbolem M13. Jest to mała mglista plamka, ledwo dostrzegalna gołym okiem. Gromady kuliste nie rozpraszają się w przestrzeni tak jak gromady otwarte, ponieważ miliony gwiazd są tam tak gęsto upakowane, że ich bardzo silne pole grawitacyjne "żelazną ręką" utrzymuje całą taką wielką gromadę. Przy pomocy naszej mapki odnajdziemy najjaśniejszą gwiazdę w Herkulesie - Rutilicus, co oznacza zdrobniale "złotawoczerwona". Odległość do Rutilicus wynosi 192 lata świetlne. A ponieważ wokół niej krąży niewidoczny towarzysz, nie jest ona gwiazdą samotną. Oczywiście, wcale nas to nie dziwi, gdyż - jak pamiętamy - gwiazdy są bardzo towarzyskie!
Tymczasem ostatnie letnie wieczory uświetnia nasz "wielki samotnik" - Słońce, którego zachód tak często podziwiamy. Coraz wyraźniej widać, że codzienny zachód Słońca następuje coraz wcześniej, co zwiastuje nieubłaganie nadchodzącą jesień. Wykorzystajmy więc ostatnie ciepłe tygodnie do spacerów pod gwiazdami.