Wszyscy jesteśmy w podróży do Boga. Pan Jezus utorował nam drogę, z gwarancją, że na jej końcu każdy "otrzyma mieszkanie" blisko Ojca, jakby duchowo zabierał nas ze sobą... A ciężko by było pielgrzymować, gdyby Chrystus nie zostawił nam mocy w sakramentach, gdyby nie zostawił Siebie w Eucharystii.
Czy wykorzystujemy tę pomoc?
Inną - świetną i sprawdzoną pomocą jest Różaniec. Bierze nas za ręce i sprawia, że podnosimy oczy ku Niebu.
Boimy się Różańca, bo taki długi, monotonny i jakby niedopasowany do naszego zmęczenia, zadyszki i do czasu, który nas wciąż pogania, stresuje.
Jednak Maryja wie, że potrzeba nam takich "przystanków" w maratonie życia, aby nasze troski i radości znalazły właściwe odniesienie. Wie także, że Jezus tak dużo ma nam do powiedzenia...
"Zdrowaśki" pomagają wejść w ciszę Boga i swojego serca.
Czy mamy świadomość, że z nami odmawia Różaniec cały Kościół, każdy człowiek trzymający tę skróconą Ewangelię?...
Podejmijmy trud walki z opadającymi powiekami, ucałujmy różańcowy krzyżyk i odmówmy choć jedną tajemnicę, prosząc Pana Jezusa, aby naszymi pragnieniami, intencjami do-kończył i uświęcił nasz niedoskonały dar - i wręczył go Ojcu...