25 listopada 2001 r. w Rzymie Ojciec Święty Jan Paweł II ogłosi błogosławionego Józefa Marello świętym. Kim był przyszły święty?
Urodził się 26 grudnia 1844 r. w Turynie i tego samego dnia został ochrzczony w kościele pw. Bożego Ciała. Na chrzcie św. otrzymał imię Józef. Po śmierci matki wychowaniem 4-letniego Józefa zajęła się ciotka Katarzyna. Dojrzewał on w miłości do Maryi Matki Bożej, której zawierzył całe swoje życie.
W wieku 12 lat wstąpił do seminarium duchownego w Asti. W grudniu 1863 r. zachorował na tyfus. Przeczuwał, że zbliżał się do kresu swego życia, wołał więc z głęboką wiarą o pomoc Maryi. W czasie choroby Maryja wewnętrznym głosem zapewniła go, że wyzdrowieje, jeśli zdecyduje się zostać księdzem - takie też podjął zobowiązanie. W 1868 r. przyjął święcenia kapłańskie. Posługę kapłańską spełniał w cieniu biskupa Savio, który wybrał go za swojego sekretarza i spowiednika. Razem z bp. Savio uczestniczył w obradach Soboru Watykańskiego I. Założył Zgromadzenie Oblatów św. Józefa, którego celem była troska o chrześcijańskie wychowanie młodzieży i pomoc w pracy duszpasterskiej księżom diecezjalnym. W 1888 r. został mianowany biskupem Acqui, stając się wzorem Dobrego Pasterza i perłą w biskupstwie. Nie szczędząc sił, bp Marello, jak prawdziwy misjonarz, głosił Dobrą Nowinę wszystkim wiernym. Troską otaczał ubogich i chorych, którym poświęcał wiele czasu.
Zmarł 30 maja 1895 r. w Savonie w opinii świętości. Grób jego znajduje się w Asti. 26 września 1993 r. Papież Jan Paweł II ogłosił go błogosławionym.
Za przyczyną błogosławionego Józefa dokonało się wiele cudów. Oto jeden z nich: cudowne uzdrowienie miało miejsce w Ranquish, w Andach peruwiańskich, i dotyczy Alfreda Chavez Leon, lat 11, oraz jego siostry Isili, lat 10. Niedożywione z powodu ubóstwa rodzin dzieci zachorowały. Pewnego dnia miały atak ostrego kaszlu, duszności i sinicy, wysoką gorączkę i ból w klatce piersiowej. Miejscowy sanitariusz orzekł, że jest to ostre zapalenie oskrzelowo-płucne. Nie miał żadnych lekarstw i obawiał się, że tych dwoje nie przeżyje transportu do najbliższego szpitala. Rokując nieszczęśliwe zakończenie choroby, poradził, aby przez wstawiennictwo bł. Józefa Marello - patrona wioski - prość Boga o uzdrowienie. Rodzice szybko udali się do kaplicy i modlili się wraz ze wspólnotą parafialną. W sposób niespodziewany u Alfreda i Isili ustąpiły oznaki choroby. Dzieci zostały uzdrowione. Zaraz też po uzdrowieniu wzięły udział w uroczystej procesji, która została zorganizowana dla przyjęcia w kaplicy obrazu bł. Józefa Marello.