Reklama

Pro i contra

Groźba monopolu władzy

Lider PiS Lech Kaczyński ostrzega przed groźbą zmonopolizowania władzy przez SLD w wywiadzie pt. SLD chce powrotu PRL, udzielonym Piotrowi Adamowiczowi w Rzeczpospolitej z 7 grudnia. Zdaniem Kaczyńskiego: " SLD chce zdobyć monopol władzy. Ma już pokaźne wpływy w mediach publicznych, opanowuje sektor publiczny w gospodarce, zmienia służby specjalne. Brakuje tylko wpływu na obsadę administracji, więc trzeba zawiesić działanie odpowiedniej ustawy. Jeśli do tego dodamy zapowiedź radykalnego obcięcia środków finansowych przeznaczonych dla partii politycznych, to mamy do czynienia z próbą załatwienia opozycji".

Esbecy wracają

Nawet Gazeta Wyborcza - tak długo arcymiłosierna dla postkomunistów i z taką werwą popierająca politykę "grubej kreski" - zaczyna alarmować. 17 grudnia w Wyborczej ukazała się korespondencja kilku dziennikarzy na temat zjazdów SLD w różnych regionach Polski pt. Dajcie stołki. Szczególnie ostrzegawczo brzmi relacja ze zjazdu SLD w Zielonej Górze: " Duże brawa w dyskusji dostawali też dawni funkcjonariusze SB. Na przykład Andrzej Żmudziński - 19 lat w SB, sam odszedł po zawale serca. Twierdzi, że i tak byłby negatywnie zweryfikowany ´za normalne czynności operacyjne´. Żmudziński tak nazywa to, co kiedyś robił - zajmował się inwigilacją księży. Mówił na zjeździe: ´Wielu fachowców dostało wilcze bilety. Widzę tu kilku na tej sali. Wygraliśmy wybory i czas coś ruszyć w tym temacie. Nie możemy siedzieć bezczynnie´. Dostał gromkie brawa". Jak widać, gorliwy fachowiec od śledzenia księży dosłownie nie może wytrzymać bez dalszej "normalnej" pracy " w tym temacie". SLD wygrało, a więc czas, by znów... śledzić, tropić i donosić!
Byli oficerowie SB wracają na liczne wpływowe stanowiska. Wprost z 9 grudnia informowało, że nowym szefem Generalnego Inspektoratu Celnego został Andrzej Anklewicz - były oficer SB i kontrwywiadu. Wcześniej w Rzeczpospolitej z 20 listopada już w tytule informowano: Awanse dla zwalczających opozycję. Zmiany kadrowe w UOP i Straży Granicznej. Wymowny dla nowej atmosfery był fakt, że skompromitowany aktywnością w prześladowaniu opozycji w latach 80. prokurator Andrzej Kaucz, mimo formalnego odwołania z funkcji zastępcy prokuratora generalnego i szefa Prokuratury Krajowej, dziwnie nie śpieszył się z faktycznym odejściem z tej funkcji, przy łaskawym patrzeniu na to przez palce pani minister Barbary Piwnik. Gazeta Wyborcza z 11 grudnia w tekście pt. A. Kaucz urzęduje pisała: "Choć w atmosferze skandalu niemal miesiąc temu Andrzej Kaucz (...) został odwołany przez premiera, nadal urzęduje w tym samym gabinecie i kieruje prokuraturą".

Atak na stołki trwa

Reklama

W cytowanym już tekście Dajcie stołki z Gazety Wyborczej z 17 grudnia czytamy barwny opis zjazdu SLD w Katowicach, gdzie głośno narzekano na zbytnią powolność w obsadzaniu stanowisk ludźmi SLD. Szef śląskiej rady wojewódzkiej SLD i wiceminister gospodarki Andrzej Szarawarski musiał tłumaczyć gorliwie napierającym na stołki SLD-owcom: " Chcemy zmieniać kadry, ale dajcie nam szansę. W województwie śląskim czeka tysiąc stanowisk do objęcia, ale otrzymaliśmy od was tylko 600 ankiet personalnych. Tylko 150 z nich spełnia wymagania. Gdy zachęcaliśmy do kończenia kursów na członków rad nadzorczych, to mniej niż 20% ich uczestników zdało egzamin państwowy".
AO propos wymagań i kompetencji. Parę miesięcy nowego Sejmu pokazało, jak bardzo "przedobrzył" Leszek Miller przy dobieraniu prawdziwie wiernej armii SLD-owskich kandydatów na posłów. Okazało się, że rzeczywiście weszli do Sejmu tłumem wierni mu osobiście SLD-owcy: byli aparatczycy PZPR i aktualni aparatczycy. Szerzej opisuję ten dość szczególnie dobrany kształt sejmowej armii L. Millera w najnowszej książeczce pt. W obronie polskich interesów, wydanej w serii: "Biblioteka Książek Niepoprawnych Politycznie". Wierności na ogół nie towarzyszą kompetencje. Wśród paruset SLD-owskich parlamentarzystów jest niewielu prawdziwie doświadczonych prawników i ekonomistów. I tu "zaczynają się schody". Sama maszynka do głosowania nie wystarcza dla dobrego funkcjonowania parlamentu, trzeba przecież wypracowywać różne ustawy, prowadzić na jakimś poziomie dyskusje z nieźle przygotowanymi adwersarzami z prawicy. W Życiu z 8-9 grudnia cytowano już anonimowego urzędnika państwowego, mówiącego: "Odnoszę wrażenie, że w parlamencie nie ma klubu SLD. Posłowie nie występują w mediach, nie zgłaszają żadnych inicjatyw ustawodawczych". Autorka wspomnianego tekstu w Życiu z 8-9 grudnia Irena Pręcikowska, pisząc o przebiegu pierwszej po wrześniowych wyborach Rady Krajowej SLD, stwierdziła m.in.: "W kuluarowych rozmowach wielu posłów z poprzedniej kadencji skarżyło się, że w parlamencie nie ma kto pracować, bo nowi posłowie Sojuszu są merytorycznie nieprzygotowani. Podobnego zdania są członkowie rządu".

Nawet Urban alarmuje

Różne wpadki i rejterady rządu Millera w ciągu pierwszych dwóch miesięcy jego urzędowania budzą coraz większe zaniepokojenie nawet w samych kręgach SLD. Znamienne pod tym względem są niepokoje Jerzego Urbana, głównego nadzorcy postkomunistycznej propagandy oszczerstw i kalumnii, a zarazem głównej wyroczni dla SLD-owskiego betonu. Gazeta Wyborcza z 20 grudnia przedrukowała z NIE obszerne fragmenty tekstu
J. Urbana pt. Feler Millera, ostrzegającego towarzyszy: " Ludność ma już dosyć gabinetu Millera jako rządu dziury budżetowej ( ...). Nic ważnego się nie dzieje. Brak pieniędzy staje się pretekstem do bezruchu, który ogarnia życie publiczne i państwowe (...). Pachnie już (...) porażką lewicy (...). Z całej centrali partyjnej ostała się knajpa i kasa. Wątłe i przedtem intelektualne zaplecze lewicy poszło na rządowe posady albo w zapomnienie (...). Działacze partyjni wciąż zajęci są obsadzaniem państwowych i samorządowych posad i domen, rywalizacjami, intrygami albo niczym".
Komentując ten niespodziewany atak Urbana na ekipę Millera ( być może pisany w intencji rywalizującego o wpływy z Millerem Kwaśniewskiego), Bronisław Wildstein pisze w tekście Niepokój towarzysza (Rzeczpospolita z 19 grudnia): "Urban to nie tylko redaktor plugawego tygodnika. To klasyk SLD, najprawdziwszy doradca jego liderów, wychowawca jego kadr. To zatem, że Urban potrafi napisać prawdę, nie powinno dziwić. Nawet zegar, który stoi, dwa razy na dobę pokazuje właściwą godzinę" .

Pazerność SLD

W prasie mnożą się teksty pełne alarmów z powodu wyjątkowej pazerności SLD-owców w łowach na posady. Piotr Stasiński z Michnikowskiej Gazety Wyborczej (z 18 grudnia) ubolewa już w tytule swego tekstu na temat Zgubnej łapczywości SLD. Stasiński krytykuje działania SLD, prowadzące do faktycznej likwidacji w praktyce apolitycznej służby cywilnej na skutek dążeń do obsadzania z klucza partyjnego - bez konkursów i egzaminów - najwyższych stanowisk państwowych. W Życiu z 18 grudnia w wywiadzie udzielonym Dorocie Sajnug prof. Kulesza mówi: "Jest przecież konstytucja uchwalona przez Sejm, w którym SLD miał większość. Administracja musi być traktowana jako czynnik apolityczny, państwowotwórczy. Całe lata współpracowaliśmy ´ponad podziałami´ ( ...). No i masz babo placek. Zwycięstwo w wyborach i zasady poszły precz. Mówią: ´bierzemy, bo nasze. A dlaczego byśmy mieli nie wziąć sobie?´. Nie rozumiem takiego podejścia".

Oszukani nauczyciele

Reklama

Coraz bardziej gorzko skarżą się za to przedstawiciele różnych środowisk, które przed wyborami mocno stawiały na SLD, naiwnie wierząc obietnicom Sojuszu. Wojciech Olszak w tekście Olśnienie ZNP w Naszym Dzienniku z 20 grudnia pisze o nagłym przebudzeniu starego sojusznika SLD - Związku Nauczycielstwa Polskiego (ZNP). Cytuje nowe stanowisko wielce rozczarowanego Zarządu Głównego ZNP: "Z ubolewaniem stwierdzamy, że po raz kolejny nauczyciele zostali oszukani. Rząd, wywodzący się z SLD, ugrupowania, które w kampanii wyborczej ogłosiło edukację jednym z priorytetów, przekreślił te obietnice i zdystansował się od programu wyborczego".

Na pocieszenie - urząd wojewody

Jeśli komuś z SLD nie powiodło się w interesach, partia o nim nie zapomina i śle go na urzędy. Piękny przykład pod tym względem opisuje Rzeczpospolita z 18 grudnia w tekście Michała Majewskiego pt. Czy wojewoda musi być biedny? Majewski pisze: "Ryszardowi Nawratowi nie poszło w interesach. Zmienił branżę na politykę". Został z nadania L. Millera nowym wojewodą na Dolnym Śląsku. Majewski przypomina koligacje nowego wojewody: "Trzej czerwoni muszkieterowie z Wrocławia od najmłodszych lat trzymają się razem. Jeden jest ministrem obrony, drugi był wpływowym wiceministrem, teraz jest posłem. Trzeciego muszkietera dopadły kłopoty w interesach i został wojewodą we Wrocławiu".

Koszty łapczywości

Nachalna, widoczna na każdym kroku pazerność SLD, jawne łamanie obietnic przedwyborczych nie pozostają bez widomych skutków. Gazeta Wyborcza z 22 grudnia w tekście pt. Odchodzące poparcie pisała, że według sondaży - "w ciągu ostatniego miesiąca liczba zwolenników ekipy Leszka Millera zmniejszyła się o 14 proc.". Publikowane w Rzeczpospolitej z 27 grudnia pt. SLD nie spełnia obietnic dane sondażu PHS pokazują: " Przeważająca większość Polaków, bo aż 68 procent, nie zgadza się z tezą, że rząd chroni osoby najuboższe przed skutkami kryzysu". Według sondażu, większość społeczeństwa, bo aż 60 procent, uważa, że "rządząca lewica nie realizuje zapowiedzi, że władza oszczędności zacznie od siebie".

Ostrzeżenia przed przykładem Argentyny

Rosnące niezadowolenie coraz szerszych grup społecznych w Polsce skłania licznych komentatorów do ostrzeżeń przed wybuchem społecznym, takim jaki nastąpił w Argentynie, którą niedawno ultraliberałowie podawali za przykład rzekomego "cudu gospodarczego". Jan Wróbel w Lekcji dla Polski (Życie z 22 grudnia) przytaczał nieusłyszane na czas ostrzeżenia analityka polityki gospodarczej Argentyny Moisesa Iconicoffa przed traktowaniem prywatyzacji jako "cudownego lekarstwa na wszystko". Mirosław Ikonowicz w tekście Stan wyjątkowy w Argentynie ( Przegląd z 27 grudnia) pisze z kolei o fiasku, jakim okazała się w Argentynie polityka ministra gospodarki Christiana Colombo. Osiągnął on (podobnie jak Balcerowicz) wielkie sukcesy w inflacji, redukując ją z pięciu tysięcy rocznie do zera. Tyle że równocześnie zadał swą polityką zabójczy cios w argentyński eksport i rodzimy przemysł.

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Francja/ Ambasada RP: nie ma Polaków wśród poszkodowanych w ataku w Paryżu

2020-09-25 16:26

[ TEMATY ]

Francja

terroryzm

atak

PAP

Według informacji otrzymanych od miejscowych służb na temat piątkowego ataku nożownika w Paryżu wśród poszkodowanych osób nie ma polskich obywateli - przekazano tego dnia na Twitterze ambasady RP we Francji.

Do ataku nożownika w pobliżu byłej siedziby tygodnika satyrycznego "Charlie Hebdo" w centrum Paryża doszło w piątek przed południem.

Dwie osoby zostały ranne, w tym jedna jest w stanie ciężkim.

Francuskie służby zostały błyskawicznie zmobilizowane. Aresztowano domniemanego sprawcę ataku, a także drugiego podejrzanego. Prokuratura antyterrorystyczna wszczęła dochodzenie w sprawie "usiłowania zabójstwa".

Dziennikarze tygodnika "Charlie Hebdo" otrzymują liczne groźby w związku z toczącym się obecnie procesem przeciwko 14 oskarżonym o współudział w zamachach terrorystycznych ze stycznia 2015 r., w których w sumie zginęło 17 osób.

7 stycznia w masakrze dokonanej za pomocą broni maszynowej w redakcji "Charlie Hebdo" za publikację karykatur Mahometa zginęło 12 osób, w tym główni rysownicy pisma. 8 stycznia powiązany z napastnikami sprawca zabił w Paryżu policjantkę, a 9 stycznia wziął zakładników w sklepie z żywnością koszerną, zabijając 4 osoby.

Ataki rozpoczęły bezprecedensową falę dżihadystycznych zamachów we Francji. (PAP)

cyk/ kar/

CZYTAJ DALEJ

5 pytań do … Pana Szymona Szynkowskiego vel Sęka

2020-09-26 08:01

[ TEMATY ]

wywiad

5 pytań do...

Archiwum prywatne

Szymon Szynkowski

Szymon Szynkowski

5 pytań do … Pana Szymona Szynkowskiego vel Sęka – sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, pełnomocnika rządu do spraw polskiego przewodnictwa w Grupie Wyszehradzkiej

Piotr Grzybowski:Panie Ministrze, zacznijmy od chyba najgorętszego dziś tematu: protestów społecznych po - w powszechnej ocenie uznanych za sfałszowane - wyborach prezydenckich na Białorusi. Czy dla naszych służb dyplomatycznych było to zaskoczeniem?

Szymon Szynkowski vel Sęk: Dla nas nie było to zaskoczenie. Wiedzieliśmy, że jest niestety duże prawdopodobieństwo, że wybory nie będą przeprowadzone w sposób przejrzysty i demokratyczny, i że napotka to na opór białoruskiego społeczeństwa. Natomiast – dla nas nie, ale dla niektórych naszych zachodnich partnerów z UE myślę, że skala i długotrwałość tych protestów była zaskoczeniem. Przecież wiadomo, że wcześniejsze wybory również budziły wątpliwości, choć skala fałszerstw nie była aż tak duża, jak w przypadku tych ostatnich, więc teraz zarówno skala manipulacji, jak i skala oporu wobec manipulacji jest bardzo duża. My przyglądamy się sytuacji na Białorusi od wielu lat, więc trudno, żebyśmy w tej kwestii byli czymś zaskoczeni.

PG: Czy w związku z tym MSZ ma wypracowane scenariusze, które Polska będzie realizować?

SSvS: Tak, oczywiście. My nie poruszamy się tylko w sferze ogólnych deklaracji politycznych, potępiających to, co wydarzyło się w trakcie wyborów na Białorusi, czy wspierających dialog ze społeczeństwem i domagających się tego dialogu i rezygnacji z użycia siły, czy represji. To byłoby zbyt mało. My proponujemy bardzo konkretny plan działań dla Białorusi, z konkretnym finansowaniem na poziomie na razie naszego planu krajowego - ok. 12 mln euro, czyli 50 mln zł. Natomiast będziemy też proponować wspólnie z Grupą Wyszehradzką, bo w tej chwili finalizowane są uzgodnienia w zakresie propozycji tzw. Planu Marshalla, czyli czegoś, co jest nazywane Planem Marshalla dla Białorusi, takiej wielopunktowej propozycji wsparcia, która mogłaby zostać zaoferowana w sytuacji, w której na Białorusi doszłoby do demokratycznych zmian. Mowa tutaj zarówno o liberalizacji wizowej, jak i ułatwieniach dla małych i średnich przedsiębiorstw i specjalnym funduszu wsparcia. To zostało już zaprezentowane przez Premiera Mateusza Morawieckiego szefowej Komisji Europejskiej i będzie prezentowane przez całą Grupę Wyszehradzką, której przewodzimy, na forum Rady Europejskiej w najbliższych dniach.

PG: Pytanie już do Pana jako pełnomocnika rządu do spraw polskiego przewodnictwa w Grupie Wyszehradzkiej: czy jest realne wypracowanie planu działania Grupy wobec sytuacji na Białorusi?

SSvS: Tak. Dzisiaj Grupa Wyszehradzka finalizuje prace nad tym bardzo konkretnym planem wsparcia ze strony UE dla Białorusi na poziomie gospodarczym. To jest jeden z elementów, który chcemy oferować Białorusi, ale – co ważne - w ramach współpracy Wyszehradzkiej, bo w ten sposób możemy łatwiej na poziom unijny przenieść naszą propozycję. Oczywiście na poziomie krajowym mamy 5-punktowy plan, który dzisiaj jest realizowany, zarówno w zakresie wsparcia NGO, jak i wspierania dostępności rynku pracy dla osób, które muszą wyjechać z Białorusi, chcą przyjechać do Polski. Propozycje na poziomie unijnym liberalizacji wizowej wynikają też z tego, że jest ok. 800 tys. wiz unijnych wydanych w ostatnich latach. 400 tys. tych wiz wydały polskie konsulaty, więc to Polska jest krajem, który najaktywniej wspiera Białoruś, także w zakresie wsparcia dla obywateli tego kraju, jak również możliwość ich przyjazdu do Unii Europejskiej, czy pracy w UE. Chcemy, żeby było to wsparcie systemowe, w które zaangażują się wszyscy nasi unijni partnerzy. Wokół tego udało się, co też jest sukcesem Polski, wybudować konsensus Grupy Wyszehradzkiej. Przecież wiemy, że mamy w Grupie Wyszehradzkiej przyjaciół, partnerów, ale bywają także różnice zdań. W tej sprawie nie ma różnicy zdań. Grupa Wyszehradzka będzie prezentowała to wsparcie za tydzień, na forum Rady UE.

PG: Końcem lipca powołano nową inicjatywę - Trójkąt Lubelski. W jakim celu?

SSvS: Jak się okazało, Trójkąt Lubelski powołany w drugiej połowie lipca, swoją zasadność funkcjonowania dowiódł już w pierwszych tygodniach, bo chwilę później rozpoczął się kryzys na Białorusi, związany właśnie z niedemokratycznymi wyborami i w tym formacie są również prowadzone dyskusje. Litwa, Polska i Ukraina to kraje sąsiedzkie Białorusi, w których interesie leży stabilność sytuacji w tym kraju. Litwa i Polska dyskutują o wyzwaniach w różnych innych formatach, np. „Bukaresztańskiej 9” w kontekście bezpieczeństwa, w ramach współpracy Polski z krajami bałtyckimi. Ukraina była z tych dyskusji do tej pory wyłączona, bo w tych formatach nie uczestniczy. W związku z tym uznaliśmy, że trzeba stworzyć format sąsiedzki, który będzie właśnie miejscem do włączania również Ukrainy w dyskusję na tematy bieżące. Takim najbardziej bieżącym tematem, siłą rzeczy niestety dla Trójkąta Lubelskiego oczywistym jest sytuacja na Białorusi, ale też szerzej dyskusje o polityce bezpieczeństwa w regionie, w gronie krajów, które mają podobne spojrzenie na zagrożenia, które płyną ze wschodu. Dzisiaj Trójkąt, który koordynuje pan wiceminister Marcin Przydacz jest doskonałym formatem do tego, żeby koordynować też działania z ważnym państwem nieunijnym, czyli Ukrainą.

PG: Wrócił Pan minister kilka dni temu z Wilna, gdzie podpisane zostało Strategiczne Partnerstwo Polsko-Litewskie. Czy to początek Unii Lubelskiej 2.0?

SSvS: Nie, choć nawiązań historycznych podczas tego spotkania było całkiem sporo, począwszy od tego, że na początku swojego wystąpienia Pan Premier Skvernelis wskazał, że to pierwsze takie spotkanie od 230 lat. Po drugie, w wystąpieniach premierów obecne były nawiązania do wspólnych tegorocznych obchodów rocznicy Bitwy pod Grunwaldem i planowanych przyszłorocznych obchodów Konstytucji 3 maja, jak to się mówi zaręczenia wzajemnego obu narodów. To będzie też taka historyczna okazja do podkreślania tego, co nas łączy. Natomiast to jest tylko fundament do budowania dzisiaj naszej bardzo bliskiej współpracy, która już ma swój dorobek. Współpracujemy znowu w wielu formatach międzynarodowych ważnych UE, NATO, ale także regionalnych: Trójmorze, współpraca Bałtycka, czy choćby ten najnowszy wspomniany wcześniej Trójkąt Lubelski. To jest oczywiście tylko narzędzie do osiągania konkretnych celów. Te cele dzisiaj Litwa i Polska potrafią definiować: to jest wspólne wspieranie Białorusi. Litwa też tu jest bardzo aktywnym aktorem, przypomnę, że przed chwilą Minister Spraw Zagranicznych Litwy Pan Linkieviczus był w Waszyngtonie, rozmawiał o tych sprawach, więc koordynujemy tutaj działania wspólne. Na forum Rady Europejskiej także Polska i Litwa mówią w tych sprawach wspólnym, bardzo mocnym głosem, ale też w ogóle koordynujemy współpracę gospodarczą.
Konsultacje międzyrządowe, co bardzo jest ważne, żeby podkreślić miały swój bardzo konkretny wymiar: podpisano dwie umowy z zakresu współpracy przy rozbudowie infrastruktury transportowej, kolejowej, podpisano deklarację o współpracy strategicznej przez Premierów, podpisano bardzo ważny harmonogram wdrażania zmian oświatowych, które sprawią, że Polacy mieszkający na Litwie będą mieli zwiększoną dostępność do nauczania języka polskiego, co jest problemem od lat niezałatwionym. Tutaj jest duża szansa na postęp. Wreszcie jest TVP Wilno i przy okazji już nie samych konsultacji, ale też w związku z wizytą w Wilnie Pana Premiera, mieliśmy okazję podpisać list intencyjny, który po roku funkcjonowania z dużymi sukcesami TVP Wilno da w przyszłości tej telewizji nową siedzibę, w Domu Polskim w Wilnie, rozbudowanym ze środków MSZ. Wejdzie tam telewizja, młody zespół dziennikarzy z Wileńszczyzny, który już dzisiaj mówi ciekawie o życiu na Wileńszczyźnie, ale też mówi dobrze o Polsce, o polskiej historii, kulturze, tradycji. Jak Pan widzi w czasie tej bardzo intensywnej wizyty wiele spraw zostało nie tylko poruszonych ale i załatwionych. Naprawdę byłem pod wrażeniem, jak skuteczna może być dyplomacja w kontekście konsultacji międzyrządowych. Pod wodzą Premiera kilkunastu ministrów, każdy z konkretną agendą spraw, które chce załatwić, jedzie tam, sprawy mają postęp i wracamy z konkretnym dorobkiem. To w dyplomacji nie jest reguła, bo czasami kończy się na jakiś ogólnych dyskusjach, tu zaś mamy solidny konkret.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję