Wychowanie patriotyczne stawiamy na pierwszym miejscu i nigdy nie zapominamy o rocznicach wszystkich powstań narodowych - mówią siostry z prywatnej szkoły katolickiej w Wałbrzychu.
Sceny "żywcem zdjęte" z rycin Artura Grottgera można było podziwiać w wyjątkowej galerii, w którą zamieniła się na godzinę w niedzielne południe 27 stycznia br. sala gimnastyczna Liceum i Gimnazjum Sióstr Niepokalanek im. Marceliny Darowskiej w Wałbrzychu.
W tak niecodzienny i niekonwencjonalny sposób postanowiły uczcić wypadającą w tym miesiącu kolejną - 139. rocznicę wybuchu powstania styczniowego uczennice pierwszej i trzeciej klasy szkoły gimnazjalnej prowadzonej przez siostry niepokalanki.
Przed oczami widzów na ograniczonej przestrzeni ujętej, jak to bywa w prawdziwym obrazie, w solidne ramy "rozegrały się" - co prawda na krótko, ale za to wielce sugestywnie - sceny znane nam ze słynnych Grottgerowskich obrazów i rycin pt.: Pożegnanie, Przysięga, Bój oraz Losowanie rekruta.
Tło do tych obrazów było namalowane, ale bohaterowie już z krwi i kości, tacy jakich sobie wyobraził sam Grottger, a więc dziewczęta i urzędnicy w słynnej Brance, czyli scenie losowania młodzieńców do naboru w carskiej armii, do której nikt nie rwał się dobrowolnie. Na drugim obrazie - dziewczyna żegnająca powstańca i ich utkwione w siebie spojrzenia, bo może widzą się ostatni raz. Kilka metrów dalej - kolejny żywy obraz - scena składania przysięgi na krzyż, a na koniec jeszcze Bój - czyli padające ciała i walka powstańców ...o utrzymanie chwiejącego się sztandaru.
Wszystkie te fascynujące obrazy publiczność oglądała w wielkim skupieniu, słuchając nadawanej jednocześnie pieśni do słów Norwida z archiwalnego nagrania Stana Borysa do telewizyjnego spektaklu sprzed lat o przywódcy powstania Romualdzie Traugucie.
Wałbrzyskie gimnazjalistki dały pokaz swoich "żywych" obrazów dla koleżanek i pedagogów szkoły 22 stycznia, dokładnie w rocznicę wybuchu powstania styczniowego. 27 stycznia mogła je oglądać szersza publiczność. Wśród gości byli przede wszystkim rodzice, których, jak wyjaśniła s. Anna Jarząbek - dyrektorka Liceum i Gimnazjum Sióstr Niepokalanek, szkoła często gości u siebie na niedzielnej Mszy św., sprawowanej w kaplicy.
W scenach z Grottgerowskich obrazów wystąpiły uczennice: Małgorzata Wójcik, Anna Jaworska, Anna Wójcik, Wioleta Zielińska, Maria Bednarzewska, Marta Dubis, Daria Rydzyńska, Joanna Kamińska, Anna Baranowska, Katarzyna Bożek, Ewa Kaluch, Agnieszka Gut i Anna Borsuk.
Dziewczęta bardzo przeżywały swój udział w "obrazach" . Nie tylko bowiem w nich występowały, podejmując się wszystkich ról żeńskich i męskich, ale również same malowały tła do swoich obrazów. Robiły to kredkami, węglem lub ołówkiem. S. dyr. Anna Jarząbek oraz s. Daniela Myszka - nauczycielka historii, inspiratorka inscenizacji - zgodnie podkreślały, że chodziło im o zainteresowanie dziewcząt powstaniem styczniowym. - Szkoda, że to ważne wydarzenie historyczne popada w zapomnienie i tak mało się o nim mówi - podkreślały. - Tymczasem wszystkim bohaterom powstania styczniowego, którzy ginęli na różnych polach bitew tego trwającego przeszło rok powstania, przywódcom rozstrzelanym w Cytadeli Warszawskiej czy wreszcie zesłańcom na syberyjską katorgę - winniśmy pamięć. A coraz bardziej nam z tej pamięci umyka, że za udział właśnie w tym powstaniu stracili życie m.in.: Romuald Traugutt, ks. Stanisław Brzóska, ks. Antoni Mackiewicz.
- Marcelina Darowska, założycielka szkół prowadzonych przez siostry niepokalanki, często podkreślała, że Bóg stworzył nas Polakami i naukę języka polskiego oraz historii stawiała w swoich szkołach zawsze na pierwszym miejscu. I my dzisiaj również tak uważamy - podkreślają wałbrzyskie kontynuatorki jej dzieła. - W pracy oświatowej i wychowawczej z dziewczętami sięgamy po różne formy. "Żywe obrazy" zorganizowałyśmy w Wałbrzychu po raz pierwszy, choć nie jest to całkiem nowa forma, była często używana w pracy wychowawczej Zgromadzenia - mówi s. Daniela. - Ta forma jest jednak ceniona, bowiem jak żadna inna pozwala "stać się" uczestnikiem wydarzenia historycznego, a przez to pomaga je lepiej poznać.
Zapraszając rodziców na ten niecodzienny i unikalny pokaz " żywych obrazów", Szkoła chciała z jednej strony przedstawić to, co dzisiaj robi w zakresie wychowania patriotycznego, a z drugiej - co też nie bez znaczenia - pokazać, jak wyglądają dziewczęta w zupełnie innych rolach niż te, w jakich znają je rodzice w życiu codziennym.