3 lipca br. Parlament Europejski ogłosił Raport w sprawie zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego oraz praw w tej dziedzinie, w którym m.in. opowiedział się za wprowadzeniem nieograniczonego prawa do aborcji w państwach członkowskich Unii Europejskiej i ubiegających się o członkostwo w niej. W związku z tym Komisja Episkopatów Unii Europejskiej (ComECE) wydała oświadczenie w obronie prawa do życia, ostro krytykujące takie stanowisko i przypominające, że europarlament nie ma prawa niczego narzucać innym krajom.

Oto treść stanowiska Biskupów:
Sekretariat Komisji Konferencji Biskupów Wspólnoty Europejskiej ( ComECE) wyraża ubolewanie w związku z przyjęciem przez Parlament Europejski w Strasburgu 3 lipca 2002 r. - stosunkiem głosów 280 " za" wobec 240 "przeciw" przy 28 "wstrzymujących się" - Raportu Anny Van Lancker na temat zdrowia seksualnego i prawa do niego (A5-0223/2002) . Sekretariat ComECE zapoznał się uważnie z treścią Raportu i przebiegiem dyskusji na jego temat.
Raport wywołuje wiele poważnych kwestii spornych. Uważamy za godny ubolewania fakt, że tematy te zaciemnia wiele wątpliwych uzasadnień, opartych na dyskusyjnych wnioskach, wypływających z badań, które sam Raport uważa za niedostateczne. Szczególnie niepokoimy się z tego powodu, że Raport opowiada się za prawnym uznaniem aborcji i zwiększeniem dopuszczalności stosowania pigułki poronnej we wszystkich krajach członkowskich i krajach kandydujących. Niezrozumiałe są też sprzeczności między zapewnieniami Raportu o poszanowaniu zasady pomocniczości i deklarowaną troską o zdrowie seksualne a redukcją tych dążeń jedynie do usług na rzecz seksualnego i reprodukcyjnego zdrowia w krajach członkowskich i w krajach kandydackich.
Kościół katolicki uznaje wielkie znaczenie zdrowia wszystkich kobiet, mężczyzn i dzieci, na wszystkich etapach ich życia. Opowiada się za całościowym jego traktowaniem, bazującym na łącznym wykorzystaniu troski medycznej, wychowania i osobistej odpowiedzialności. Dlatego wspiera szpitale, szkoły, środowiska wspólnotowe oraz inne projekty. W odniesieniu do aborcji Kościół katolicki uczy, że życie ludzkie rozpoczyna się od momentu poczęcia: aborcja jest złem, ponieważ odmawia prawa do życia nienarodzonemu. W niczym nie zmienia to stanowiska Kościoła na rzecz podstawowych praw kobiety do życia godnego i bezpiecznego.
Unia Europejska nie ma żadnej władzy i uprawnień w odniesieniu do aborcji ani jakiejkolwiek innej kwestii związanej z troską o zdrowie seksualne i reproduktywne. Sprawy te pozostają wyłącznie w kompetencji państw członkowskich, jak to stwierdził 2 lipca br. Dawid Byrne, europejski komisarz ds. zdrowia i ochrony konsumentów, w trakcie debaty nad Raportem w Parlamencie. Podczas gdy zasadę tę uznaje się w pierwszym paragrafie Raportu, to zaprzecza się jej w dalszych jego częściach. To godne ubolewania i niewłaściwe, że Parlament stara się wpływać nie tylko na sprawy wewnętrzne państw członkowskich, ale także państw kandydujących w dziedzinie, w której nie ma żadnych uprawnień.
Raport ten nie zmieni ustawodawstwa ani wewnętrznej polityki Unii Europejskiej, jej członków czy też państw kandydujących. Jednakże obawiamy się, że wypływają z niego dwa przesłania, które mogą jedynie przyczynić się do zdyskredytowania samego Parlamentu Europejskiego. Pierwsze z nich to wrażenie, że Parlament pragnie narzucić państwom członkowskim i kandydującym rozwiązania, co do których tylko one same mają prawo demokratycznie rozstrzygać. Drugie - to nasilenie podejrzeń, że Parlament nie ma pilniejszych spraw niż wydawanie Raportów na temat zagadnień dalekich od jego kompetencji. Mamy nadzieję, że żadne z tych przesłań nie jest prawdziwe, ale przyjęcie tego Raportu nie sprzyja budowaniu zaufania obywateli do procesu demokratycznie podejmowanych decyzji w Unii Europejskiej.
Istnieje cały kompleks spraw i zagadnień etycznych zasługujących na poważne i pełne szacunku omawianie na tym szczeblu. Biorąc pod uwagę, że Raport był opracowany jako własna inicjatywa Komisji ds. Kobiet i Równego Statusu Parlamentu Europejskiego i nie ma żadnego odniesienia do szczegółowych propozycji ustawodawczych lub praktycznego stosowania w ramach troski o seksualne i reprodukcyjne zdrowie w poszczególnych państwach, należy uznać, że jego wnioski nie są wolne od ideologicznego uzależnienia. Ponadto pragniemy podkreślić, że pełen wrogości i zniewag język oraz postępowanie, jakie cechowało podczas debaty obie strony, jedynie szkodzą sprawom, o które się one upominają. Sądzimy zwłaszcza, że ten, kto mówi, iż walczy o prawo do życia, winien z szacunkiem traktować każdą istotę ludzką.