"Jutro przypada uroczystość Matki Bożej Częstochowskiej. Duchowo pielgrzymuję i ja na Jasną Górę, aby tam wypraszać potrzebne łaski dla Kościoła i dla Ojczyzny. Episkopatowi i pielgrzymom przesyłam serdeczne pozdrowienie i błogosławieństwo".

Jan Paweł II ­ papież

Castel Gandolfo, 25 sierpnia 2002 r.

Jan Paweł II do Polaków

Spotkanie z rodakami podczas audiencji generalnej 28 sierpnia br. było niezwykle żywiołowe. "Witam też pielgrzymów z Polski ­ mówił Ojciec Święty. ­ Bogu dzięki, żeśmy uciekli przed deszczem" ­ tradycyjne pozdrawianie zgromadzonych grup przemieniło się w żartobliwy dialog.
Podobnie jak przed tygodniem, Papież zachęcał polskich pielgrzymów do śpiewu: "Czy to śpiewał chór parafialny (r)Awetkič? Zespół tańca ludowego (r)Warszawač ­ ale nie tańczą". Zaśpiewano więc Papieżowi m.in. jego ukochaną Barkę. "Toż więcej jak tydzień, gdy wróciłem z Polski, z Krakowa, z Kalwarii. Bóg zapłać!". Mówiąc po włosku, raz jeszcze Jan Paweł II zwrócił się do Polaków i zacytował okrzyk, jakim pozdrawiano go niedawno w Kanadzie: "John Paul II, we love you", po czym dodał: "A ja mówię: niech im będzie".

"Anioł Pański" z Papieżem

Jan Paweł II oczekuje, że odbywający się od 26 sierpnia br. w Johannesburgu w RPA szczyt ONZ na temat zrównoważonego rozwoju "wytyczy skuteczne drogi dla całościowego rozwoju człowieka". "Ten rozwój musi obejmować jednocześnie gospodarkę, warunki społeczne i środowiskowe" ­ powiedział Ojciec Święty w rozważaniu przed modlitwą Anioł Pański 25 sierpnia br. w Castel Gandolfo. Oto słowa Ojca Świętego:
"´O głębokości bogactw, mądrości i wiedzy Boga! Jakże niezbadane są Jego wyroki i nie do wyśledzenia Jego drogi! Albowiem z Niego i przez Niego, i dla Niego jest wszystko. Jemu chwała na wieki! Amen´ ( Rz 11, 33. 36). Tym hymnem uwielbienia, przywołanym w dzisiejszej liturgii, św. Paweł kończy pierwszą część swego Listu do Rzymian. Stojąc wobec majestatu Bożej Opatrznoś-ci objawiającej się w stworzeniu i w dziejach, człowiek czuje się bardzo mały. Równocześnie rozpoznaje, że to on jest adresatem przesłania miłości, które wzywa go do odpowiedzialności. Bóg postawił ludzi jako administratorów ziemi, aby strzegli jej i uprawiali; stąd bierze się to, co możemy określić jako ´powołanie ekologiczne´. Dziś, jak w żadnym innym czasie, pilna staje się jego realizacja.
Rozważając dziś tekst apostoła Pawła, myśl biegnie ku światowemu spotkaniu na Szczycie na temat zrównoważonego rozwoju, które jutro rozpoczyna się w Johannesburgu w południowej Afryce. Wszyscy życzylibyśmy sobie, aby obecni na nim liczni przywódcy państw i rządów oraz inni jego uczestnicy zdołali wytyczyć skuteczne drogi dla całościowego rozwoju człowieka, przy uwzględnieniu wymiaru ekonomicznego, społecznego i środowiskowego.
W dzisiejszym świecie, coraz bardziej od siebie współuzależnionym, pokój, sprawiedliwość i troska o rzeczy stworzone muszą być owocem solidarnego wysiłku wszystkich na rzecz wspólnego dobra".
Następnie Ojciec Święty pozdrowił wszystkich pielgrzymów obecnych w Castel Gandolfo, zawierzył ich Matce Bożej i udzielił apostolskiego błogosławieństwa. "Tydzień temu była Msza św. w Krakowie na Błoniach" ­ powiedział, zwracając się do pielgrzymów z Polski. " Alleluja, słonko świeci, do Papieża przyszły dzieci" ­ skandowali Polacy, dodając: "Zapraszamy, już czekamy". Ojciec Święty długo i z radością przysłuchiwał się śpiewom, po czym sam zaintonował Z dawna Polski Tyś Królową, Maryjo, i powiedział: "Jutro przypada uroczystość Matki Bożej Częstochowskiej. Duchowo pielgrzymuję i ja na Jasną Górę, aby tam wypraszać potrzebne łaski dla Kościoła i dla Ojczyzny. Episkopatowi i pielgrzymom przesyłam serdeczne pozdrowienie i błogosławieństwo" .

Rozpoczyna się proces beatyfikacyjny Jana Pawła I

26 sierpnia br., w 24. rocznicę wyboru Jana Pawła I na papieża, w jego rodzinnej diecezji Belluno na północy Włoch rozpoczęto wstępną procedurę, niezbędną do rozpoczęcia jego procesu beatyfikacyjnego. Poinformował o tym w czasie uroczystej liturgii w miejscowej katedrze bp Vincenzo Savio, ordynariusz diecezji, z którą późniejszy papież związany był przez 46 lat.
Jan Paweł I ­ Albino Luciani uważany jest w regionie Veneto za świętego. Jego czciciele masowo pielgrzymują do miejscowości Canale D´Agordo, w której przyszedł na świat. Mówi się o cudach i łaskach za jego wstawiennictwem.
Komentując decyzję diecezji w Belluno, Luigi Accattoli na łamach Corriere della Sera przypomina, że poprzednik Jana Pawła II był człowiekiem niezwykle skromnym i nieśmiałym. Jego wybór na papieża z radością powitali ludzie prości, z rezerwą natomiast ­ intelektualiści katoliccy.
Albino Luciani urodził się 17 października 1912 r. w Forno di Canale d´Agordo w północnowłoskiej diecezji Belluno. Święcenia kapłańskie przyjął 7 lipca 1935 r. i pracował w swej rodzimej diecezji, m.in. był wicerektorem miejscowego seminarium duchownego (do którego wcześniej sam uczęszczał), a w latach 1954--58 ­ wikariuszem generalnym diecezji. 15 grudnia 1958 r. Jan XXIII mianował go biskupem diecezji Vittorio Veneto (sakrę otrzymał 27 grudnia tegoż roku). Jako biskup uczestniczył w Soborze Watykańskim II. Dokładnie 11 lat później, 15 grudnia 1969 r., Paweł VI powołał go na urząd patriarchy Wenecji, a na konsystorzu 5 maja 1973 r. włączył w skład Kolegium Kardynalskiego. Na konklawe 26 sierpnia 1978 r. kardynałowie wybrali go nowym papieżem. Jako pierwszy z dotychczasowych papieży przybrał dwa imiona ­ Jana i Pawła, chcąc w ten sposób złożyć hołd swym dwóm poprzednikom: Janowi XXIII i Pawłowi VI. Również jako pierwszy od wieków następca św. Piotra zrezygnował z uroczystej koronacji, a swój urząd objął podczas oficjalnej inauguracji 3 września 1978 r. Zmarł nagle 28 września 1978 r., po 33 dniach pontyfikatu.

Przedstawiciele Watykanu na konferencji w Johannesburgu

Na odbywającym się od 26 sierpnia br. w Johannesburgu (RPA) Światowym Szczycie Ziemi Stolicę Apostolską reprezentuje 7-osobowa delegacja ze stałym obserwatorem Watykanu przy nowojorskiej siedzibie ONZ ­ abp. Renato Martino.
Z wielkim zainteresowaniem przyjęto na Szczycie publikację Watykańskiego Wydawnictwa (Libreria Editrice Vaticana), zatytułowaną Od Sztokholmu do Johannesburga, zawierającą najważniejsze dokumenty Kościoła w dziedzinie ochrony środowiska. Pierwszym z nich jest soborowa Konstytucja Lumen gentium, a najnowszym ­ Deklaracja o współpracy w dziedzinie ochrony środowiska między Kościołem katolickim a prawosławnym, podpisana niedawno w Wenecji.