Reklama

Katechezy o psalmach i hymnach

Hymn po Zwycięstwie

Niedziela Ogólnopolska 41/2002

AG/AP/Marianna Bertagnolli

Jan Paweł II podczas audiencji generalnej w Watykanie, 2 października 2002 r.

Jan Paweł II podczas audiencji generalnej w Watykanie, 2 października 2002 r.

Iz 26, 1-4. 7-9. 12 - z Jutrzni na wtorek III tygodnia

Audiencja generalna, 2 października 2002 r.

1. W Księdze proroka Izajasza odnajdujemy sygnały z wielkiej przestrzeni czasowej, przypisywane inspiracji tego wielkiego świadka Słowa Bożego, który żył w VIII wieku przed Chrystusem.
W tym ciekawym zwoju proroctw, który również Jezus rozwijał i czytał w synagodze w Nazarecie (por. Łk 4, 17-19), skupimy się na rozdziałach od 24 do 27, określanych przez znawców jako "wielka apokalipsa Izajasza". W rozdziałach 34-35 istnieje też druga, mniejsza apokalipsa. W tym opisie lat, często pełnym żarliwości i bogatym w symbole, ukazuje się wyrazisty poetycki obraz sądu Bożego nad historią i wyrażone jest oczekiwanie zbawienia przez sprawiedliwych.
2. Podobnie jak ma to miejsce w Apokalipsie św. Jana, zestawiane są dwa miasta: miasto zbuntowane, którego wcieleniem było kilka ośrodków tamtej epoki, oraz miasto święte, w którym gromadzą się wierni.
Pieśń, która była proklamowana przed chwilą, i która pochodzi z rozdziału 26. Izajasza, jest właśnie taką radosną celebracją miasta zbawienia. Jest ono mocne i radosne, ponieważ sam Pan położył jego fundamenty i wzniósł mury obronne, czyniąc z niego mieszkanie bezpieczne i spokojne (por. Iz 26,1). Teraz otwiera jego bramy, by przyjąć lud sprawiedliwy (por. w. 2), który zdaje się powtarzać słowa Psalmisty, powiadającego na progu świątyni Syjonu: "Otwórzcie mi bramy sprawiedliwości: chcę wejść i złożyć dzięki Panu. Oto jest brama Pana, przez nią wejdą sprawiedliwi" (Ps 118 [117], 19-20).
3. Jeżeli ktoś wchodzi do miasta zbawienia, musi spełniać podstawowy warunek: "mieć charakter stateczny (...) bo Tobie zaufał" (por. Iz 26, 3-4). To wiara w Boga, wiara solidna, oparta na Nim, który jest "wiekuistą Skałą" (Iz 26, 4).
To zaufanie, zawarte już w źródle hebrajskiego słowa "amen", synteza wyznania wiary w Pana, który - jak śpiewał król Dawid - jest "ostoją moją i twierdzą, na którą się chronię, tarczą moją, mocą zbawienia mego i moją obroną" (por. Ps 18 [17], 2-3; por. 2 Sam 22, 2-3).
Bóg obdarza wiernych darem pokoju (por. Iz 26, 3), darem mesjanistycznym, będącym syntezą życia w sprawiedliwości, w wolności i w radości jedności.
4. Dar ten z naciskiem podkreśla także końcowy werset Pieśni Izajasza: "Panie, użyczysz nam pokoju, bo i wszystkie nasze dzieła Tyś nam zdziałał!" (Iz 26,12). Ten właśnie werset zwrócił uwagę Ojców Kościoła: w obietnicy pokoju dopatrzyli się oni słów Chrystusa, które miały zabrzmieć kilka wieków później: "Pokój zostawiam wam, pokój mój daję wam" (J 14, 27).
W Komentarzu do Ewangelii św. Jana św. Cyryl Aleksandryjski przypomina, że ofiarowując pokój, Jezus daje swego Ducha. Nie zostawia nas sierotami, ale przez Ducha pozostaje z nami, co św. Cyryl komentuje: prorok "prosi o Ducha Bożego, za sprawą którego dopuszczeni zostaliśmy do przyjaźni z Bogiem Ojcem, my, którzy wcześniej byliśmy daleko od Niego z powodu grzechu, jaki w nas panował". Komentarz zamienia się następnie w modlitwę: "Daj nam pokój, Panie. Wówczas przyznamy, że mamy już wszystko, i zobaczymy, że niczego nie brakuje temu, kto otrzymał pełnię Chrystusa. Istnieje bowiem pełnia wszelkich dóbr, gdy Bóg mieszka w nas przez Ducha (por. Kol 1, 19)" (vol. III, Rzym 1994, s. 165).
5. Przyjrzyjmy się jeszcze raz tekstowi Izajasza. Znajdziemy tam refleksję na temat "ścieżki sprawiedliwego" (por. Iz 26, 7) oraz oświadczenie o przylgnięciu do sprawiedliwych decyzji Boga (por. Iz 26, 8-9). Dominującym obrazem jest klasyczny dla Biblii obraz drogi, jak już powiedział Ozeasz, prorok nieco wcześniejszy od Izajasza: "Któż jest tak mądry, aby to pojął (...). Bo drogi Pańskie są proste: kroczą nimi sprawiedliwi, lecz potykają się na nich grzesznicy" (Oz 14, 10).
W kantyku Izajasza jest jeszcze jeden element, który okazuje się niezwykle sugestywny także w liturgii Laudesów. Znajdujemy tam bowiem nawiązanie do świtu, wyczekiwanego po nocy spędzonej na szukaniu Boga: "Dusza moja pożąda Ciebie w nocy, duch mój - poszukuje Cię w mym wnętrzu" (Iz 26, 9).
I właśnie na progu dnia, gdy zaczyna się praca i na ulicach miasta tętni już codzienne życie, wierny musi na nowo podjąć marsz "na ścieżce Twoich sądów, o Panie" (Iz 26, 8), pokładając ufność w Nim i w Jego Słowie, które jest jedynym źródłem pokoju. Na jego ustach pojawiają się więc słowa Psalmisty, który od brzasku wyznaje swą wiarę: "Boże, Ty Boże mój, Ciebie szukam; Ciebie pragnie moja dusza (...). Skoro łaska Twoja lepsza jest od życia" (Ps 63 [62], 2, 4). Pokrzepiony na duchu może rozpocząć nowy dzień.

Z oryginału włoskiego tłumaczył o. Jan Pach OSPPE

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Św. Teresa od Dzieciątka Jezus - patronka misji

Przed swoją śmiercią św. Teresa (1873-1897) przyrzekła, że będzie z nieba „spuszczać deszcz róż”. Dlatego ikonografia przedstawia Świętą z naręczami róż, które oznaczają łaski, jakie za jej wstawiennictwem ludzie otrzymują. Te właśnie niezwykłe łaski stały się przyczyną popularności Świętej w świecie, oraz tak rychłego wyniesienia do chwały ołtarzy. W roku 1923 papież Pius XI ogłosił ją błogosławioną, a już dwa lata później wpisał ją uroczyście do katalogu świętych. W roku 1944 papież Pius XII ogłosił św. Teresę drugą, obok Joanny d´Arc, patronką Francji. W roku 1947, w 50-lecie śmierci św. Teresy, odbyła się we Francji wielka peregrynacja relikwii Świętej.

CZYTAJ DALEJ

Nabożeństwo pięciu pierwszych sobót miesiąca

[ TEMATY ]

pierwsze soboty miesiąca

Karol Porwich/Niedziela

Osobom, które będą uczestniczyć w pierwszosobotnich nabożeństwach, Maryja obiecuje towarzyszenie w chwili śmierci i ofiarowanie im wszystkich łask potrzebnych do zbawienia.

1. Wielka obietnica Matki Bożej Fatimskiej

CZYTAJ DALEJ

Wszyscy jesteśmy wezwani, aby głosić Ewangelię

2022-10-01 15:57

[ TEMATY ]

Księża marianie

Marymont

parafia NMP Królowej Polski

Łukasz Krzysztofka/Niedziela

Kard. Kazimierz Nycz poświęcił kaplicę z odnowioną płaskorzeźbę Matki Bożej Królowej Korony Polskiej w marymonckim kościele „na górce”, w którym pracują księża marianie.

Przed rozpoczęciem liturgii ks. Maricn Jurak MIC, proboszcz parafii przypomniał, że płaskorzeźba Matki Bożej Królowej Korony Polskiej została wprowadzona do kościoła w 1924 r. przez bł. ks. Michała Sopoćkę, spowiednika św. s. Faustyny. Są świadectwa wielu uzdrowień, szczęśliwych powrotów po wojnie do domu wymodlonych przed tą płaskorzeźbą.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję