Reklama

Z naszej kuchni

Ryby

Dodaj nasz portal do preferowanych źródeł Google
Artykuły z niedziela.pl będą pojawiać się częściej w Twoich wynikach wyszukiwania

Pstrągi zapiekane w sosie jogurtowym

(Przepis na 4 porcje)

2 dorodne pstrągi (waga po 50 dag lub nieco więcej), 2 łodygi selera naciowego lub 1 mały seler korzeniowy, 1 duża lub 2 mniejsze marchwie, 1 biała część pora, kilka małych cebulek (dymka), 1 łyżka masła, 1 szklanka rosołu (może być z koncentratu) lub wywaru z warzyw, 4 pomidory (mogą być mrożone), 1 szklanka naturalnego jogurtu, 1 duży ząbek czosnku, sól, pieprz, zielenina.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

Wypatroszone, dokładnie umyte ryby obsuszamy, nacieramy wewnątrz i z zewnątrz solą i pieprzem, przykrywamy, odstawiamy w chłodne miejsce. Umyte warzywa kroimy w drobną kostkę, cebulki pozostawiamy w całości, pomidory (po sparzeniu) obieramy ze skórki, odrzucamy nadmiar pestek.
W naczyniu do zapiekania rozpuszczamy masło; gdy się spieni - wrzucamy warzywa i dymkę i smażymy na niewielkim ogniu przez 5 min. Zalewamy rosołem i dusimy przez następne 5 min; przyprawiamy lekko solą i pieprzem, dajemy pomidory i na tej warstwie układamy wytarte do sucha pstrągi. Jogurt łączymy z rozgniecionym czosnkiem, powstałym sosem zalewamy potrawę, całość posypujemy zieleniną i wstawiamy na pół godziny do piekarnika nagrzanego do temp. 220°C. Gdy ryby są nieco większe, zapiekamy kilka minut dłużej. Podajemy na wygrzanych talerzach w następujący sposób: z ryby delikatnie oddzielamy przy pomocy dwóch widelców filet (łby i ości odrzucamy), każdą porcję polewamy wytworzonym sosem, obok kładziemy porcję zasmażonych warzyw. Pstrągi są najsmaczniejsze z dodatkiem ugotowanego na sypko ryżu lub z ziemniakami purée i zieloną sałatą.

Gulasz z dorsza

(Przepis na 4 porcje)

2 dorodne filety z dorsza (najlepiej świeże) o łącznej wadze ok. 1/2 kg oraz tyle samo wagowo pieczarek (najlepiej małe, zamknięte), 1 duża cebula, 1/3 szklanki wywaru z jarzyn lub niegazowanej wody stołowej, sól, pieprz, zielenina, sok z cytryny, oliwa lub olej.

Opłukane, odsączone, pozbawione (w miarę możliwości) najmniejszych nawet ości filety kroimy w kostkę wielkości pieczarek, kropimy sokiem z cytryny, oprószamy przyprawami, odstawiamy w chłodne miejsce.
Na rozgrzanym tłuszczu podsmażamy posiekaną cebulę; gdy się zeszkli, dodajemy przygotowane wcześniej pieczarki i smażymy razem - na średnim ogniu - często mieszając, do chwili, aż wydzieli się sok. Do pieczarek dodajemy pokrojoną rybę, dolewamy wywar i dusimy pod przykryciem ok. 15 min. Sos (powinien być średnio gęsty) doprawiamy do smaku i posypujemy obficie zieleniną. Podajemy z ziemniakami i zieloną sałatą polaną spienionym sosem jogurtowym lub z inną, delikatną w smaku, sezonową surówką.
Rada: Amatorzy zawiesistych sosów mogą podprawić gulasz kilkoma łyżkami śmietany wymieszanej z płaską łyżeczką mąki ziemniaczanej.

2003-12-31 00:00

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Oceń: 0 0 dodaj do źródeł Google

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Święty od trudnych rozmów

Niedziela Ogólnopolska 46/2025, str. 26-27

pl.wikipedia.org

Św. Jozafat Kuncewicz. Miedzioryt z przełomu XVII i XVIII wieku autorstwa Aleksandra Tarasowicza

Św. Jozafat Kuncewicz.
Miedzioryt z przełomu XVII i XVIII wieku
autorstwa Aleksandra Tarasowicza

Kim trzeba być, żeby jedni okrzyknęli cię świętym, a inni obrzucili kamieniami? Historia św. Jozafata pokazuje, że wierność sumieniu potrafi prowadzić pod prąd aż po granice życia.

Wśród świętych są tacy, których życie samo w sobie staje się znakiem czasu. Nie tylko przez cuda, nie przez heroiczne ascezy, ale przez to, że ich obecność wywołuje reakcję: czasem podziw, czasem gniew, a czasem tragiczne niezrozumienie. Tak było z Jozafatem, człowiekiem, który wszedł na scenę historii w jednym z najbardziej burzliwych momentów Kościoła wschodniego. Urodzony jako prawosławny zginął jako męczennik za jedność z Rzymem. Dla jednych był zdrajcą, dla innych – bohaterem wiary. W rzeczywistości był człowiekiem, który uwierzył, że jedność nie jest hasłem, ale jest drogą. Nawet jeśli wiedzie przez cierpienie.
CZYTAJ DALEJ

Wpierw wycierpieć i być odrzuconym

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

pexels.com

Lekcjonarz daje dziś rzadkość, fragment najkrótszego listu Pawła, bilecik do Filemona w sprawie zbiegłego niewolnika Onezyma. List jest arcydziełem chrześcijańskiej perswazji. Paweł mógłby rozkazać, „choć z całą swobodą mogę w Chrystusie nakładać na ciebie obowiązek”, wybiera jednak prośbę: „zamiast tego proszę cię przez wzgląd na miłość”. Starzec i więzień prosi właściciela o los niewolnika. Hierarchia świata zostaje zawieszona przez wzgląd na miłość. Gra słów przenika cały list. Onēsimos znaczy „pożyteczny”, a Paweł żartuje z powagą, że ten ongiś „nieużyteczny” (achrēstos) teraz jest „bardzo użyteczny” (euchrēstos), i słychać w tym jeszcze jedno echo, Christos. Zbiegły niewolnik stał się w więzieniu dzieckiem Pawła: „którego zrodziłem w kajdanach”. Odesłanie go jest wyrwaniem sobie serca: „jego, to jest serce moje, odsyłam”. Prośba ma jasny kierunek: „może bowiem po to oddalił się od ciebie na krótki czas, abyś go odebrał na zawsze, już nie jako niewolnika, lecz więcej niż niewolnika, jako brata umiłowanego”. Paweł nie ogłasza abolicji, pisze list prywatny w jednej sprawie. A jednak w tym liściku tkwi materiał wybuchowy, który pracował wieki: „już nie jako niewolnika, lecz jako brata”. Braterstwo w Chrystusie podminowało niewolnictwo skuteczniej niż dekrety. Instytucja, w której właściciel i niewolnik klękają przy jednym stole eucharystycznym jako bracia, nosi w sobie własny koniec. Finał listu jest czekiem: „jeżeli wyrządził ci jaką szkodę lub winien cokolwiek, policz to na mój rachunek. Ja, Paweł, piszę to moją ręką: ja uiszczę odszkodowanie”. Ego apotisō to formuła zobowiązania dłużnego, własnoręczny skrypt. Paweł czyni z siebie poręczyciela winowajcy. Trudno o czystszą imitację Chrystusa, który nasze długi policzył na swój rachunek. Wstawiennictwo, które nie chce nic kosztować wstawiającego się, jest tylko opinią. Pawłowe kosztuje podpis.
CZYTAJ DALEJ

Służby żądają nagrań od prawicowych telewizji. Redakcje mówią o presji na niezależne media

2026-11-12 14:24

[ TEMATY ]

media

Adobe.Stock.pl

Telewizja Republika oraz stacja wPolsce24 otrzymały od policji oficjalne wezwania do wydania materiałów wideo zarejestrowanych podczas październikowej manifestacji przed Trybunałem Konstytucyjnym. Działania funkcjonariuszy wywołały dyskusję o granicach ingerencji organów państwa w niezależność pracy dziennikarskiej.

Jak informuje portal wPolityce.pl, powołując się na ustalenia redakcji wPolsce24, w siedzibie Telewizji Republika pojawili się nieumundurowani funkcjonariusze policji. Zostawili oni w recepcji pismo z żądaniem przekazania nagrań dokumentujących przebieg zgromadzenia, które odbyło się w połowie października przed gmachem Trybunału Konstytucyjnego w Warszawie.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję