Wizyta Ojca Świętego Jana Pawła II w Łomży w dniach 4-5 czerwca 1991 r., podobnie jak i w innych miejscowościach, przebiegała pod hasłem: "Bogu dziękujcie, ducha nie gaście". Dziękujemy Bogu za wielkie dobro, które nam zostawił Papież przez swoją apostolską posługę: za głębokie słowa, skierowane zwłaszcza do rolników, za spotkanie ze wspólnotą litewską, za nawiedzenie Wyższego Seminarium Duchownego i pouczającą zachętę pod adresem alumnów i wychowawców, wreszcie za ukoronowanie wizerunku Matki Bożej Łomżyńskiej i nazwanie Jej Matką Pięknej Miłości.

Wspominając przeżycia sprzed jedenastu lat, pragniemy wrócić do lektury kazań wygłoszonych w Łomży i innych miejscowościach, opartych na Dekalogu. "Dzięki składam Trójcy Przenajświętszej za pośrednictwem Matki Chrystusa, czczonej w łomżyńskim kościele katedralnym, za to, że dane mi jest dzisiaj być tutaj, w Łomży. W tej wielkiej społeczności Ludu Bożego, w której przeważają rolnicy uprawiający ziemię, słyszymy Chrystusową przypowieść o siewcy i o ziarnie padającym na pole uprawiane przez człowieka... odtwarza się w mojej pamięci łomżyńska stacja tysiąclecia chrztu Polski w Łomży w roku 1966. Wciąż mam przed oczyma postać kardynała Stefana Wyszyńskiego, Prymasa Polski - wciąż jakbym słyszał słowa Prymasowskiej homilii, w której nawiązywał do Chłopów Reymonta, aby dotknąć wielkiego sekretu polskiej duszy: umiłowania ziemi". Ojciec Święty, mówiąc o ziarnie padającym na różną glebę, zadał nam kilka pytań: "Jaką jestem glebą? Co dzieje się z ziarnem Bożej prawdy w moim życiu?... Czy podstawowe zasady moralności nie zostały ´wyrwane´ z naszej gleby przez Złego, który pod różnymi ukrywa się postaciami? Czy nie zostały ´wydziobane´ przez rozkrzyczane drapieżne ptactwo wielorakiej propagandy, publikacji, widowisk, programów, które igrają z naszą ludzką słabością? Co stało się z przykazaniem: ´Nie cudzołóż´ w naszym polskim życiu?".

Wiele pytań postawił nam Ojciec Święty odnośnie do czystości małżeńskiej i narzeczeńskiej, do czystości pielęgnowanej w każdym stanie. Zwracając się do Matki Bożej, modlił się: "Matko z Kany Galilejskiej, Ty, którą dziś wypada nam ukoronować w Twoim wizerunku z łomżyńskiej katedry, Ty powiedziałaś: ´Cokolwiek wam rzecze On, mój Syn, Siewca i Pasterz, to czyńcie´ (por. J 2, 5). Matko Chrystusowa! Matko nasza! Niestrudzenie powtarzaj nam Twe słowa z Kany: ´To czyńcie´. Tak. On jeden ´ma słowa życia wiecznego´ (por. J 6, 68)... Bądź Matką Pięknej Miłości dla nas wszystkich, dla małżonków i dla młodzieży... dzisiaj włożyłem na Twe skronie tę złotą koronę. Ukoronowałem Cię koroną pięknej miłości i ja tę całą sprawę dobrej, czystej, szlachetnej, prawdziwej miłości Polaków oddaję Tobie, a Ty czuwaj nad nimi, czuwaj po macierzyńsku, nawet kiedy Ci się wymykają, ścigaj ich, prowadź na właściwe drogi, ucz, gdzie jest prawda, żeby wszyscy fałszywi prorocy, których nie brak, z Tobą nie poradzili. Nie poradzili Szwedzi, nie poradzą inni".

W drugim dniu papieskiej wizyty Ojciec Święty spotkał się w katedrze łomżyńskiej ze społecznością litewską, a potem z alumnami, profesorami i wychowawcami Wyższego Seminarium Duchownego na dziedzińcu seminaryjnym. Przemawiając do seminarzystów, mocno zaakcentował: " Jesteście przecież tu po to, drodzy alumni, aby was Duch Święty ukształtował na ´pomocników Boga´ w rozszerzaniu na cały świat zbawczego dzieła Chrystusa". Papież zachęcał do umiłowania Eucharystii, bezinteresowności i ubóstwa, unikania luksusu oraz nadmiernej wygody. Przed poświęceniem nowego gmachu seminaryjnego, Ojciec Święty powiedział: "Pamiętajcie o tym, (...) że istotne poświęcenie będzie się w tym gmachu dokonywało codziennie - poprzez waszą codzienną dobrą służbę Bogu, poprzez pielęgnowanie w sobie ducha prawdziwie eucharystycznego, którym koniecznie musicie się napełnić jako przyszli słudzy słowa i Eucharystii oraz pasterze Ludu Bożego". Papież wyraził wdzięczność Bogu za wzrost liczby powołań, ale dodał, że temu wzrostowi musi odpowiadać głębia życia duchowego.

Po jedenastu latach można dziś stwierdzić, że wizyta Ojca Świętego w Łomży pozostawiła niezatarty ślad, tak duchowy, jak i materialny. Spośród wielu darów, które pozostawił nam Papież, należy wymienić przede wszystkim koronację obrazu Matki Bożej Łomżyńskiej, błogosławieństwo kościoła pw. Miłosierdzia Bożego, poświęcenie wielu kamieni węgielnych pod budowę nowych kościołów, błogosławieństwo Domu Księży Emerytów (zwanego obecnie Domem Wspólnoty Kapłańskiej) oraz nowej części Alumnatu w Wyższym Seminarium Duchownym. Spotkanie Papieża ze wspólnotą litewską w katedrze łomżyńskiej jeszcze bardziej przybliżyło do siebie bratnie narody.

Dzięki wizycie papieskiej Łomża stała się piękniejsza. Odnowione domy, drogi, place i chodniki dodały miastu wiele uroku. Wszystkie służby: kościelne i świeckie postawiły sobie jeden cel: jak najgodniej przyjąć w Łomży Piotra naszych czasów. I tak się stało. Życzliwa współpraca, wzajemne zaufanie i pomoc w potrzebie to ewidentne owoce pielgrzymki, które przetrwały do dziś. Warto również wspomnieć, że widzialnym znakiem wizyty papieskiej jest pomnik Jana Pawła II, który stanął najpierw na dziedzińcu seminaryjnym, a w ostatnim czasie przeniesiony został przed gmach WSD, na plac obok Seminarium, który również otrzymał nazwę pl. Papieża Jana Pawła II.

Dziękujemy Bogu za umiłowanego Rodaka, Ojca Świętego Jana Pawła II i za jego przesłanie, które nam zostawił przed jedenastu laty, i prosimy, aby papieskie słowa, przekazane nam w Łomży stały się drogowskazem na dalsze lata naszego życia.

Pani Łomżyńska, Matko Pięknej Miłości, Ty, która zostałaś napełniona Duchem Świętym i dałaś się temu Duchowi prowadzić przez całe życie, stań przy nas, abyśmy nie zboczyli z drogi, abyśmy pozostali wierni Duchowi Świętemu i wskazaniom papieskim, byśmy miłując Chrystusa, zachowywali Jego przykazania.