Reklama

SOS - Siostry Opieki Społecznej

O. Konrad Hejmo OP
Niedziela Ogólnopolska 39/2003


Świąteczne spotkanie mieszkańców i gości domu dla pielgrzymów polskich w Rzymie

Rok temu, 18 sierpnia 2002 r., na Błoniach krakowskich podczas papieskiej Mszy św. beatyfikacyjnej, na którą przyjechałem wraz z siostrami antoninkami, nie dawała mi spokoju myśl: jakie były relacje między beatyfikowaną właśnie s. Sancją, serafitką, a siostrą Innocentą, założycielką Zgromadzenia Sióstr Antoninek, która też była serafitką do momentu opuszczenia Zgromadzenia.
Pobieżne zapoznanie się z życiorysami wyjaśniło sprawę. Założycielka nowej wspólnoty zakonnej - Sióstr Opieki Społecznej (SOS) pw. św. Antoniego Padewskiego, zwanych popularnie antoninkami, wystąpiła ze Zgromadzenia Sióstr Serafitek 7 grudnia 1933 r. za wiedzą kard. Hlonda, a Siostra Sancja wstąpiła do Serafitek w Poznaniu dopiero 27 czerwca 1936 r. A więc jasne, że nie mogły się spotkać.
Jest rzeczą nader interesującą, a do procesu beatyfikacyjnego konieczną, zbadanie, jakie motywy kierowały przyszłą Matką Fundatorką Zgromadzenia Sióstr Antoninek, że po 20 latach życia i pracy jako zwyczajna siostra, a potem także przełożona, nie widziała dłużej dla siebie miejsca w stosunkowo młodym, powstałym dopiero w 1881 r. Zgromadzeniu, założonym przez bł. o. Honorata Koźmińskiego, a zatwierdzonym ostatecznie dopiero w 1953 r., podczas gdy w tym samym Zgromadzeniu młodsza od niej siostra uświęciła się i została wyniesiona na ołtarze.
Przed specjalistami „od świętych” stoi problem bardzo trudny do rozwikłania. Chociaż wiadomo, że Opatrzność ma różne drogi prowadzenia swoich wybranych do świętości, to jednak udział osoby zainteresowanej jest tutaj zawsze znaczący. Nie ulega wątpliwości, iż racje musiały być ogromnie ważne, skoro niemłoda już w życiu zakonnym s. Innocenta Rzadka zdecydowała się na tak karkołomny krok, aby - w jej mniemaniu - odpowiedzieć lepiej na wezwanie Boże, którego nie mogła albo nie potrafiła realizować w poprzednim zgromadzeniu. Ostatecznie okazuje się, że stworzyła zgromadzenie bardzo podobne w swej duchowości i zadaniach do poprzedniego, ale o specyficznym charyzmacie, który jako wielkie wyzwanie stoi dziś przed jej duchowymi córkami.
Zręby nowej wspólnoty zakonnej od roku 1935 budowała jej Założycielka w Wieluniu, który przyjął ją życzliwie. Tu siostry przetrwały okupację. Po wyzwoleniu w 1945 r. prosiła biskupa częstochowskiego Teodora Kubinę o wniesienie do prymasa Hlonda prośby o zatwierdzenie Zgromadzenia. 3 stycznia 1946 r. kard. Hlond wystawił reskrypt zezwalający na zatwierdzenie Zgromadzenia przez władze diecezji częstochowskiej. 19 stycznia 1946 r. taki dekret wydał bp Kubina. Pierwszą przełożoną generalną została m. Innocenta Katarzyna Rzadka i kierowała Zgromadzeniem do swojej śmierci, czyli do 4 września 1962 r.
Według Rysu historycznego z 1991 r. (rękopis), Zgromadzenie należy do rodziny franciszkańskiej. Jest oparte na Regule III Zakonu Regularnego; 6 kwietnia 1960 r. zostało agregowane do I Zakonu Braci Mniejszych Franciszkanów. Prawie tak samo było u Sióstr Serafitek. Zgromadzenie posiada duchowość franciszkańską, którą cechuje ubóstwo, prostota i radość. Siostry powinny starać się nieść pokój i dobro w trudzie życia ludzkiego. Powinny być po prostu siostrami potrzebujących. Takim pogotowiem SOS dla tracących nadzieję.
Mając to wszystko na uwadze, kiedyś toczyłem dyskusje z niektórymi siostrami antoninkami, które, jakby oszołomione modnymi metodami uświęcania się, nawet kilka razy w roku odbywały rekolekcje ignacjańskie. Mówiłem, że można korzystać z wszystkiego, co prowadzi do Pana Jezusa. Ale trzeba być świadomym, że duchowość ignacjańska jest „o kilometry” odległa od duchowości franciszkańskiej i buduje życie duchowe na innych założeniach. Oczywiście, wszystko jest ostatecznie „towarzystwem Jezusowym”, ale jednak chcąc podtrzymywać charyzmat franciszkański, i to w wydaniu Matki Innocenty, nie można zaprawiać się do walki metodami ignacjańskimi, bo z franciszkanek powstaną jezuitki w habitach franciszkańskich i ciężko będzie z nimi wytrzymać.
Szczególnym celem Zgromadzenia jest opieka w katolickim duchu społecznym nad biednymi rodzinami. Siostry powinny zajmować się pielęgnowaniem chorych w mieszkaniach prywatnych. Głównym patronem Zgromadzenia jest św. Antoni Padewski, który kochał zwierzęta i ludzi, a nade wszystko kochał Dzieciątko Jezus i opowiadał o Nim wszelkiemu stworzeniu. Dobrze byłoby, gdyby był naśladowany przez Siostry Antoninki. Opatrzność postawiła je blisko Papieża, aby swój charyzmat poprawnie rozwijały i brały na swe barki wielkie sprawy narodu i Kościoła powszechnego.
4 września 2003 r. minęła 41. rocznica śmierci m. Innocenty Rzadkiej - założycielki Zgromadzenia Sióstr Antoninek. Z pewnością cieszy się ona w niebie, że jej córki tak wiernie od 1980 r. służą polskiemu Papieżowi, troszcząc się o polskich pielgrzymów najpierw w Domu Pielgrzyma przy via Pfeiffer 13, do którego sprowadził je ks. prał. Ksawery Sokołowski wraz z s. Medardą Pietrakowską, późniejszą matką generalną Zgromadzenia, a od 1 września 2001 r. na Monte Verde przy via Vincenzo Monti 1, gdzie znajduje się nowy Dom Pielgrzyma i Ośrodek „Corda Cordi”, niekiedy nazywany zamiennie „Sursum Corda”.
Od początku swej pracy w Rzymie, a więc od 1980 r., przewinęło się przez Dom Pielgrzyma ok. 70 tys. pielgrzymów, którzy w Domu mieszkali, a ok. 3,5 mln tych, którzy korzystali z informacji, przewodników, z tysięcy zamawianych błogosławieństw, z pomocy finansowej, a nade wszystko zaopatrywali się w niezbędne bilety na audiencje generalne i specjalne oraz na przeróżne nabożeństwa liturgiczne z Ojcem Świętym. Prawie przez cały Pontyfikat Jana Pawła II Siostry Antoninki były i są blisko Ojca Świętego, co jest wyjątkową łaską Bożą. Oczywiście, w tej bliskości wszelkie rekordy biją Siostry Sercanki, ale to już inne, specjalne postanowienie Nieba. Siostry Antoninki często służą także bezpośrednio Ojcu Świętemu, goszcząc i przewożąc jego gości, przyjaciół, bliskich. Szczególnie owiana już legendą w Wiecznym Mieście s. Sabina, kierująca samochodami, wiele razy gościła w refektarzu papieskim, chodziła po papieskich korytarzach w Watykanie czy w Castel Gandotfo, co zdarzało się niekiedy także pozostałym. (Poniżej drukujemy telegram, który w tym roku z racji swoich imienin s. Sabina otrzymała z Castel Gandolfo). Z pewnością Matka cieszy się z tego, że siostry z takim oddaniem posługują polskim pielgrzymom, szczególnie zagubionym i potrzebującym wsparcia.
21 maja 1991 r. Zgromadzenie Sióstr Opieki Społecznej pw. św. Antoniego Padewskiego otrzymało prawa papieskie. Oczywiście, nie ulega wątpliwości, że Papież Jan Paweł II uczynił to z myślą, by Zgromadzenie mogło łatwiej zadomowić się i działać w całym Kościele powszechnym. I już są efekty. Zgromadzenie, oprócz Rzymu, obsługuje Dom Rekolekcyjny Ojców Kapucynów w Asyżu i Dom dla Osób Starszych koło Mediolanu. Wszędzie charyzmat przekazany przez Założycielkę musiał się trochę zmodyfikować, ale takie są dziś wymagania Kościoła. A biedni i cierpiący są wszędzie. Hasło Założycielki: „Z miłości do Boga w służbie bliźniemu nieść pomoc w cierpieniu” zawsze mogą Siostry realizować.
Zgromadzenie jest młode i może dlatego nie ma wprawy w pozyskiwaniu nowych powołań. Wydaje się, że jest rzeczą najważniejszą dla Zgromadzenia, by w prostocie serc trzymało się zawsze zaleceń Założycielki, której proces beatyfikacyjny powinien być jak najszybciej rozpoczęty, by gorliwie modliło się o cud, by swoją miłością obejmowało coraz szersze kręgi biednych i cierpiących oraz pozostało oddane Ojcu Świętemu i Kościołowi. Reszty dokona sama Boża Opatrzność i Opiekunka Zgromadzenia - Niepokalana.



Castel Gandolfo, 29 sierpnia 2003 r.

Droga Siostro Sabino!

Pragnę zapewnić o serdecznej pamięci o Siostrze w Dniu święta Jej Patronki, św. Sabiny, której część relikwii spoczywa w Rzymie. Życzę dużo łask Bożych dla duszy i ciała, aby zawsze była taka pogodna i ofiarna dla drugich, czego sam wiele razy doświadczyłem, czy to w porę, czy nie w porę.
Niech Matka Najświętsza czuwa nad Siostrą, a św. Krzysztof nad kierownicą, by zawsze bezpiecznie mknęła ulicami Rzymu i szosami świata, a jeszcze szybciej drogą do świętości.
Dziękując za wszelkie doznane dobro od Siostry, serdecznie pozdrawiam od nas wszystkich.

Bp Stanisław Dziwisz

Przewielebna S. Sabina, Centro Pastorale „Sursum Corda”, Via Vincenzo Monti 1, 00152 Roma

Reklama

Franciszek przybył do Tajlandii

2019-11-20 07:50

tom (KAI) / Bangkok

Franciszek przybył do Tajlandii. O godz. 12.03 (6.03) Airbus 330 „Giovanni Battista Tiepolo” włoskich linii lotniczych Alitalia z papieżem wylądował na lotnisku w Bagkoku. Motto wizyty w Tajlandii, która potrwa do 23 listopada związana jest z 350. rocznicą utworzenia pierwszego wikariatu apostolskiego w tym kraju brzmi: „Uczniowie Chrystusa, uczniowie misjonarze”. Jest to 32. podróż zagraniczna papieża Bergoglio w trakcie której odwiedzi jeszcze Japonię w dniach 23-26 bm.

episkopat.pl

U stóp schodów samolotu papieża powitał członek Rady Koronnej, który ofiarował mu wieniec z kwiatów. Franciszek przywitał się z reprezentantami tajlandzkich władz, z arcybiskupem Bangkoku kard. Francis Xavier Kriengsak Kovithavanij i biskupami. Ojciec Święty pozdrowił grupę dzieci w tradycyjnych strojach. Oddano honory wojskowe.

Na płycie lotniska była też grupa wiernych z flagami watykańskimi i tajlandzkimi.

Podczas ceremonii powitania papieżowi towarzyszyła jako tłumacz jego 77-letnia kuzynka Ana Rosa Sivori. Urodzona w Argentynie salezjanka mieszka i pracuje w Tajlandii od ponad 40 lat.

Z lotniska Franciszek udał się do nuncjatury apostolskiej w centrum Bangkoku, która jest jego rezydencją w czasie pobytu w Tajlandii.

W pierwszym dniu wizyty nie przewidziano żadnych oficjalnych wydarzeń z udziałem papieża.

Oficjalny program pielgrzymki rozpocznie się 21 bm. W stolicy Tajlandii Bangkoku papież spotyka się m.in. z 92-letnim Sathit Maha Simaramem Najwyższym Patriarchą Buddyjskim w świątyni Wat Ratchabophit i królem Maha Vajiralongkornem „Rama X”.

Ponadto papież w Bangkoku spotka się z biskupami kraju, kapłanami katolickimi i zakonnikami, przedstawicielami innych kościołów i religii, a także chorymi i niepełnosprawnymi. Na Stadionie Narodowym papież odprawi Mszę św. Natomiast pod koniec wizyty w Tajlandii, w piątek wieczorem czasu lokalnego, w katedrze w Bangkoku planowana jest Msza św. z udziałem młodych katolików. W sobotę rano Franciszek odleci do Japonii.

Oficjalnym tłumaczem papieża będzie jego kuzynka Ana Rosa Sivori.

Okazją dla papieskiej wizyty w Tajlandii jest 350-lecie istnienia Kościoła katolickiego w tym królestwie. Wśród 69 milionów mieszkańców Tajlandii żyje tylko 300 tys. katolików. Poza Tajlandczykami na spotkaniach z papieżem oczekiwani są też w Bangkoku katolicy z krajów sąsiedzkich Laosu i Kambodży.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

6. Adwentowy dzień skupienia dla kobiet

2019-11-21 09:25

Materiały prasowe

Wspólnota dla mam z małymi dziećmi Integralne Mamy serdecznie zaprasza na 6. Adwentowy Dzień Skupienia dla kobiet, który odbędzie się we środę 4. grudnia 2019 r. w kościele pw. Matki Bożej Królowej Polski przy ul. Zamiejskiej w Krakowie.

plakat

We wspólnym gronie wysłuchamy konferencji o tym, jak rozeznawać w sytuacjach niejednomyślności w Kościele. Głosić będzie ks. dr Bogusław Kastelik.

Ramowy plan dnia skupienia:

9:30 – okazja do spowiedzi świętej oraz indywidualna adoracja Najświętszego Sakramentu

10:00 – Msza Św. z krótkim kazaniem

ok. 11:00 – konferencja

ok. 11:30 – spotkanie w salce, poczęstunek, dzielenie się refleksjami Podczas Mszy Świętej do dyspozycji najmłodszych oddajemy kącik zabaw oraz przewijak.

Dziecięcy gwar jest mile widziany! 

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem