U Ojców Pasjonistów w Sadowiu k. Ostrowa Wielkopolskiego znajduje się łaskami słynący obraz Matki Pięknej Miłości. Pielgrzymi witający Matkę Najświętszą Pozdrowieniem Anielskim, na wezwanie:
„Matko Pięknej Miłości” odpowiadają: „Ucz nas tej miłości”.
Organizatorzy pielgrzymek wpisują do księgi maryjnej swoje wyznania, podziękowania i prośby. Jest to żywa kronika kultu Matki Bożej na tym świętym miejscu. Halina Zapotoczny z Bytomia
opracowała i opublikowała książkę pt. Sanktuarium Matki Pięknej Miłości w Sadowiu k. Ostrowa Wielkopolskiego. W swej monografii zamieściła bogaty wybór wpisów z księgi
maryjnej.
Kult Matki Pięknej Miłości w Sadowiu wywodzi się od sługi Bożego o. Bernarda Kryszkiewicza od Matki Pięknej Miłości, który w tutejszym klasztorze przy rozpoczęciu życia zakonnego
w 1936 r. przybrał to wymowne imię i w Jej ręce i serce złożył swoje pragnienie dążenia do świętości.
W Sadowiu powstał ruch religijny, duchowa wspólnota serc, pod nazwą Rodzina Matki Pięknej Miłości (RMPM). Ponieważ wywodzi się ona z ducha i serca o. Bernarda, dlatego pismo
Rodziny nosi tytuł Echo Ojca Bernarda. Każdy z członków Rodziny otrzymuje Echo dwa razy w roku, przeważnie na święta Bożego Narodzenia i Wielkanoc. Osoby pragnące należeć
do Rodziny Matki Pięknej Miłości przy zgłoszeniu podają swój adres, telefon, rok urodzenia, zawód, stan zdrowia.
Pytania i zgłoszenia pod adresem:
Moderator RMPM, Ojcowie Pasjoniści 63-400 Ostrów Wlkp.
1 stycznia - w ostatni dzień oktawy Bożego Narodzenia a zarazem pierwszy dzień nowego roku kalendarzowego Kościół katolicki obchodzi uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki Maryi. Ponadto 1 stycznia Kościół obchodzi Światowy Dzień Pokoju, ustanowiony w 1968 r. przez papieża Pawła VI.
Boskie macierzyństwo jest pierwszym i najważniejszym przywilejem Maryi, z którego wynikają wszystkie inne przyczyny jej czci i szczególnej roli w Kościele. Święto Boskiego Macierzyństwa wprowadził do liturgii papież Pius XI w 1931 r., chcąc w ten sposób uczcić 1500. rocznicę Soboru Efeskiego (431 r.), na którym przyznano Maryi tytuł "Theotokos" (Bogarodzica).
Mówiono o nim, że był jak Księżyc wśród gwiazd. Prowadził niedościgły ascetycznie tryb życia. Jego szczególna zażyłość z Bogiem przejawiała się już za życia, ale najszerzej ujawniła się po śmierci. Dziś jest jednym z najbardziej znanych świętych w Kościele katolickim.
Choć od śmierci św. Szarbela mija w tym roku już 128 lat, popularność maronickiego mnicha w kapturze nie tylko nie słabnie, ale staje się coraz większa. Do grobu św. Szarbela, którego twarz znana jest z jedynego zdjęcia, na którym w niewytłumaczalny sposób został uwieczniony, przybywa rocznie ok.4 mln pątników. Dlaczego ten żyjący w pustelni eremita po swojej śmierci przyciąga tak ogromne tłumy? Skąd bierze się fenomen jego kultu?
Opowiadanie otwiera się jak rodzinne wspomnienie z epoki sędziów, jeszcze przed królem. Izrael ma wtedy centralne sanktuarium w Szilo. Tam Elkana co roku składa ofiarę Panu Zastępów. Ten tytuł podkreśla Boga jako Władcę nieba i historii. Tekst wspomina też kapłanów: Chofniego i Pinchasa, synów Helego. Ich imiona pojawiają się mimochodem i zapowiadają napięcie wokół sanktuarium.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
