Ojciec Święty zawsze szczególną troską otaczał rodzinę i zwracał uwagę na jej problemy we współczesnym świecie. „Trzeba odkryć na nowo - pisał w encyklice
Centesimus annus - że rodzina jest sanktuarium życia. Istotnie bowiem jest ona święta: jest miejscem, w którym życie, dar Boga, może w sposób właściwy być przyjęte i chronione
przed licznymi atakami, na które jest ono wystawione. Może też rozwijać się zgodnie z wymogami prawdziwego ludzkiego wzrostu. Wbrew tak zwanej kulturze śmierci, rodzina stanowi ośrodek kultury
życia” (n. 39).
Nauczanie Jana Pawła II o rodzinie jest bogate. Już w 1981 r. ogłosił posynodalną adhortację apostolską Familiaris consortio, a przed dziesięciu prawie laty
- List do rodzin. Te dwa obszerne dokumenty, jak również cykl katechez środowych: Mężczyzną i kobietą stworzył ich, wytyczają program duszpasterstwa rodzin w Kościele oraz
wskazują drogę apostolstwa prowadzonego przez rodzinę.
Nadto każdego roku Papież wygłasza przemówienia i homilie, w których omawia najważniejsze zagadnienia „wspólnoty życia i miłości”. Wielokrotnie też zabierał
głos w obronie wartości rodziny, na przykład z racji przyjętej przez Parlament Europejski rezolucji dotyczącej związków między osobami homoseksualnymi.
W czasach zamętu pojęć i opinii Jan Paweł II głosi światu całą prawdę o rodzinie, podkreśla znaczenie jedności, wierności i nierozerwalności małżeństwa. Nauka
Ojca Świętego jest jasna, pewna i zdecydowana. Pragnie on zachęcić pojedyncze osoby i środowiska, aby spieszyły z konkretną pomocą rodzinie - podstawowej komórce
każdego społeczeństwa.
W najnowszym numerze polskiego wydania L’Osservatore Romano (11-12/2003) wiele miejsca poświęcono tematyce rodzinnej. Redakcja publikuje dokument końcowy spotkania przewodniczących europejskich
komisji Episkopatów ds. rodziny i życia, który ukazuje najważniejsze problemy rodziny - kolebki cywilizacji, miłości i radości dla świata.
Czytelnik znajdzie w numerze ważne dokumenty papieskie dotyczące Kościoła w Mongolii, współpracy przedstawicieli różnych religii i kultur w obronie pokoju
i humanizmu chrześcijańskiego w trzecim tysiącleciu. Wiele miejsca zajmują przemówienia Ojca Świętego wygłoszone w Słowacji oraz obszerna kronika tej podróży apostolskiej.
Zamieszczone są także materiały z kanonizacji trzech błogosławionych: Daniela Comboniego, Arnolda Janssena i Józefa Freinademetza, liczne katechezy środowe i rozważania
przed niedzielną modlitwą Anioł Pański.
Numer zamykają rubryki: „Kościół w Polsce”, „Kronika działalności Ojca Świętego” oraz spis treści całego rocznika 2003.
Zamówienia na prenumeratę pisma w roku przyszłym należy kierować do parafii, kurii biskupich oraz do Księży Pallotynów w Ząbkach k. Warszawy.
Adres listu wymienia obok Pawła Sostenesa - być może owego przełożonego synagogi, którego pobito przed trybunałem Galliona w Koryncie (Dz 18,17); jeśli to on, dawny reprezentant oskarżycieli pisze teraz jako „brat” i współnadawca. Sam Korynt tłumaczy wiele z dalszych rozdziałów: zburzony przez Rzymian, odbudowany jako kolonia z woli Cezara w 44 roku przed Chr., stał się stolicą prowincji Achai i miastem dwóch portów - Lechajon od zachodu i Kenchry od wschodu - węzłem handlu, migracji, kultów i ambicji ludzi, którzy dorobili się szybko i chcieli znaczyć. Do wspólnoty z takiego miasta Paweł pisze: „Kościołowi Bożemu, który jest w Koryncie, uświęconym w Chrystusie Jezusie, powołanym świętym” - świętość jest tu najpierw darem powołania, a dopiero potem zadaniem. Adres rozszerza się na „wszystkich, którzy na każdym miejscu wzywają imienia Pana naszego, Jezusa Chrystusa”: formuła „wzywać imienia Pana”, którą Joel odnosił do JHWH (Jl 3,5), zostaje przeniesiona na Jezusa - to jeden z najstarszych śladów kultu Chrystusa jako Pana i zarazem definicja chrześcijan w ogóle. Dziękczynienie jest kurtuazyjne i zarazem przenikliwe: Paweł dziękuje za ubogacenie „we wszelkie słowo i wszelkie poznanie” - logos i gnōsis to dokładnie te dary, które w Koryncie wybujały w powód podziałów i pychy; Apostoł najpierw za nie błogosławi, zanim zacznie je porządkować. Wspólnota „oczekuje objawienia się Pana” - życie chrześcijańskie ma horyzont adwentowy. A wszystko spina zdanie-kotwica: „wierny jest Bóg, który powołał was do współuczestnictwa (koinōnia) z Synem swoim”. Nadzieja Kościoła nie opiera się na jakości jego członków, lecz na wierności Tego, który powołał.
Przemoc osadników wobec Palestyńczyków narasta, a sytuacja na Zachodnim Brzegu coraz bardziej wymyka się spod kontroli – ostrzegł kard. Pierbattista Pizzaballa podczas Meetingu w Rimini. Jak informuje Vatican News, łaciński patriarcha Jerozolimy wezwał Zachód do większego zaangażowania dyplomatycznego i podkreślił, że rozwiązanie dwupaństwowe pozostaje jedyną drogą do uznania praw zarówno Izraelczyków, jak i Palestyńczyków.
Kard. Pizzaballa ocenił, że Zachodni Brzeg jest dziś „ziemią bezprawia”. Jak wskazał, napięcie między osadnikami a ludnością palestyńską stale rośnie, a to, co się dzieje, pozostaje „bez żadnego hamulca z punktu widzenia bezpieczeństwa i legalności”.
Wystawa zorganizowana podczas Meetingu w Rimini przybliżyła postać francuskiego przemysłowca Léona Harmela.
Wystawa zorganizowana podczas Meetingu w Rimini, odbywającego się w dniach 21–26 sierpnia, przybliżyła postać francuskiego przemysłowca, który w drugiej połowie XIX w. uczynił z chrześcijańskiej nauki społecznej konkretną zasadę zarządzania przedsiębiorstwem. Jego doświadczenie przyczyniło się do rozwoju refleksji społecznej w okresie pontyfikatu Leona XIII i pozostaje zaskakująco aktualne.
„Gdyby ówcześni katoliccy przemysłowcy, zamiast albo oprócz fundowania dzwonnic czy ławek do kościołów, potraktowali encyklikę poważnie, być może relacja między Kościołem a powszechną mentalnością wyglądałaby zupełnie inaczej” – tak ks. Luigi Giussani mówił o encyklice „Rerum Novarum” podczas wykładu na Katolickim Uniwersytecie w Mediolanie. Nie mogło w nim zabraknąć również wzmianki o Léonie Harmelu – francuskim przedsiębiorcy żyjącym na przełomie XIX i XX w., który uczynił z nauki społecznej Kościoła zasadę swojego życia i kompas, którym kierował się w zarządzaniu przedsiębiorstwem.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.