Sugestywna rzeźba Augusta Rodina Myśliciel na okładce książki wprowadza i jakby określa jej charakter. Jest ponadto dobrym uzupełnieniem tytułu Minął tydzień, który sam w sobie daje pozór reporterskiej powierzchowności. Tymczasem dwutomowe wydawnictwo Minął tydzień, zawiera zbiór głębokich rozważań o naszej współczesności autorstwa metropolity przemyskiego abp. Józefa Michalika, które w formie cotygodniowych komentarzy w latach 2000-2001 publikował Tygodnik Katolicki Niedziela.

Określenie treści tych refleksji terminem rozważań o naszej współczesności, zawiera zbyt wielki poziom ogólności i jest mało precyzyjne, ale zakres zagadnień, którym Autor poświęcił uwagę, jest zbyt bogaty by go przytoczyć. Bez przesady można powiedzieć, że na przestrzeni dwóch lat nie było znaczącego wydarzenia w życiu Kościoła, społeczeństwa czy państwa, które zostałoby pominięte. Postrzeganie przez Księdza Arcybiskupa polskiej pogmatwanej rzeczywistości zawiera w sobie podstawową wartość, jaką jest podmiotowość człowieka. Zatem treścią tekstów Minął tydzień są refleksje nad człowiekiem. Kontekst, w jakim się pojawia przybiera różnorodne formy. Autor pochyla się nad ludzkim cierpieniem i słabością, widzi zagrożenia, jakie niesie relatywizm moralny i etyczny, degradację rodziny i społeczeństwa. Dostrzega to, co w trudach codziennego życia umyka uwadze, demaskuje mechanizmy zła, pokazuje drogę. Nie sposób w kilku zdaniach zawrzeć wyczerpującą charakterystykę komentowanych zjawisk, trudno też ogarnąć całą mądrość i przesłanie wyłaniające się z tekstu. Taka próba byłaby zbiorem stylistycznych ozdobników, a nie rzetelną oceną. Stąd też występuję przede wszystkim jako czytelnik, członek wspólnoty katolickiej, który pod wpływem lektury ma szansę przyjrzeć się światu, a także sobie, uczciwiej i lepiej. Czytałem większość komentarzy Księdza Arcybiskupa. Niektóre pamiętam do dziś, niektóre zatarły się w pamięci, dlatego z uznaniem przyjąłem fakt, że ukazał się zbiór, który umożliwia powrót do jednych tekstów, jak też zapoznanie się na nowo z innymi. Za przyczyną wydanej książki mam oto przed sobą przewodnik po meandrach zawiłej rzeczywistości, interpretację zdarzeń bliską poglądom większości Polaków tak ze względu na uczciwość argumentów, jak i zaufanie oraz szacunek do Autora. Ukazały się pochlebne recenzje. Słyszy się również dość powszechną opinię, że brakuje tego typu tekstów również w prasie katolickiej. Minął tydzień warto przeczytać "od deski do deski", ale można go też potraktować wybiórczo. Otwierając książkę na "chybił trafił", wśród pięćdziesięciu pięciu tytułów nie trudno znaleźć interesujący i ważki temat. Co ważne, mimo upływu czasu nawet pierwsze komentarze sprzed dwóch lat nic nie straciły na swej aktualności. Oto przykład. W rozdziale pod tytułem Polityka nową religią III tysiąclecia, na stronie 41 tomu I znajduje się następujący fragment: "...Kiedy nadejdzie czas wyborów, znów zaczną biegać do katolickich redakcji, będą uczestniczyć w patriotycznych nabożeństwach z ustami pełnymi pustych słów o ojczyźnie, rodzinie, rolnikach, służbie zdrowia i o czym tam jeszcze. Uczmy się odróżniać słowa, w których forma przylega do treści, od tych, które są pustymi frazesami".

Rychły czas pokaże ile prawdy zawiera przytoczony cytat. Na usta ciśnie się komentarz. Święta racja, prawdziwa modlitwa nie potrzebuje blasku świec i jupiterów. Niech biją się w piersi jak ewangeliczny celnik z pokorą i w ukryciu, a nie prezentują faryzeuszowe twarze na pierwszych stopniach ołtarza, skąd łatwo trafić w oko kamery.

Znajomy humanista po przeczytaniu książki pozbył się wątpliwości.

"Kilka fragmentów w tekście, w których Ksiądz Arcybiskup wyrażał swoją dezaprobatę, ale też sympatię w stosunku do zjawisk i ludzi związanych z polityką wywołał moje zdumienie, a nawet irytację. Tymczasem czołowe media w kraju z uporem lansowały odmienne poglądy. Zadałem pytanie, komu ufać? kto ma rację? Odpowiedź przyszła wkrótce. Wessany w mechanizm wszechobecnej manipulacji medialnej straciłem poczucie rzeczywistości. Potrzeba było impulsu, jakim okazał się cykl komentarzy Minął tydzień, by dociec istoty. Przecież nie może być fałszem obraz rzeczywistości budowanej na Bożej prawdzie, popartej słowem i autorytetem Ojca Świętego, na przywiązaniu do wartości chrześcijańskich, zwłaszcza miłości bliźniego. Takich argumentów w mediach nie zauważyłem" .

Jak zauważyłem wcześniej, Ksiądz Arcybiskup nie unika żadnych tematów. Ma odwagę zająć stanowisko w najtrudniejszych sprawach. W rozdziale pod tytułem Prawda was wyzwoli, strona 5 tom II, porusza sprawę Jedwabnego, która stała się jednym z największych dylematów moralnych naszych czasów. Pisze między innymi.

"...Jest lekcją historii niezwykle gorzką i trzeba uczynić wszystko, aby stała się oczyszczającą drogą pokory w spojrzeniu na słabość ludzką, słabość moją... Nie trzeba tu niczego ukrywać. Przecież nie zmienimy tego, co było sześćdziesiąt lat temu. Jednocześnie możemy zmienić to, co dzieje się dzisiaj".

Wiele ze swoich przemyśleń Autor opatrzył mottem, które zaczerpnął z uznanej twórczości poetów i humanistów. Jest wśród nich C. K. Norwid, J. Słowacki, Cz. Miłosz, J. Kochanowski, A. Achmatowa, A. Asnyk i inni. Wspaniałe fragmenty poezji prowadzą tekst, nadają mu głębszego wymiaru, znaczenia, a także blasku. Czyż nie trafnie w rozdział pod tytułem Obraz współczesnej inteligencji wprowadza Autor fragment wiersza K. Tetmajera Nowina.

...Z mórz urodzona, z szumu lasów

Przestałaś już być mową bogów

A jesteś mową dziś pariasów...

Na pewien czas Minął tydzień powędruje na półkę mej biblioteki. Z pewnością jednak ta niezwykła książka rozbudziła mą inwencję i wrażliwość, zainspirowała także odwagę, bez której układanie i postrzeganie świata chrześcijańskiej wartości byłoby tylko pozorem i oglądactwem.