16 lipca br. abp Józef Życiński wydał dekret erygujący na terenie naszej archidiecezji nowe, publiczne stowarzyszenie - Ruch Rodzin Nazaretańskich. O jego istocie i formach działalności, z archidiecezjalnym duszpasterzem ks. Andrzejem Kołodziejskim rozmawia Anna Frąckiewicz.

Anna Frąckiewicz: Na czym polega istota Ruchu Rodzin Nazaretańskich?

Ks. Andrzej Kołodziejski: Ruch Rodzin Nazaretańskich jest przede wszystkim ruchem chrystocentrycznym. Naszym celem jest prowadzenie do świętości poprzez osobę Jezusa Chrystusa, w której dochodzi do spotkania człowieka z Bogiem. Podkreślamy jednocześnie obecność Maryi w łasce spotkania pod Krzyżem, gdzie Chrystus sformułował testament.

W jaki sposób przejawia się działalność Ruchu?

RRN ukierunkowany jest przede wszystkim na środowiska parafialne. Na terenie naszej archidiecezji działa już 9 takich wspólnot, ponadto jedna młodzieżowa (studencka) i jedna dziecięca. Działalność Ruchu sprowadza się do spotkań formacyjnych, w ramach których rozważane są treści oparte w głównej mierze na "Rozważaniach o wierze" ks. Tadeusza Dajczera - założyciela RRN.

Proszę przybliżyć specyfikę formacji wspólnot.

Spotkania formacyjne mają przede wszystkim charakter modlitewny. W każdej parafii członkowie Ruchu spotykają się raz w tygodniu w celu pogłębienia swojego życia duchowego. Duży nacisk położony jest również na to, aby zachęcić do codziennej medytacji i rozważań oraz jak najczęstszego udziału w Eucharystii. Do specyfiki Ruchu należy jednak przede wszystkim kierownictwo duchowe. Co prawda, nie jest ono obligatoryjne, ale każdy członek stowarzyszenia ma szansę z takiego kierownictwa skorzystać i dzięki niemu wejść głębiej w przeżywanie swojej duchowości, wartości i godności człowieka. Kapłan staje się towarzyszem życia, jednak nigdy nie rości sobie praw, by coś narzucać, czy w jakiś sposób zniewalać. Członkowie RRN bardzo sobie cenią łaskę kierownictwa duchowego, która okazuje się szczególnie pomocna w najtrudniejszych sytuacjach życiowych.

Jakie były początki Ruchu?

Ruch zaistniał w 1985 r. w Warszawie jako owoc poszukiwań duchowych ks. Dajczera, którego przełomowym momentem życia stała się spowiedź u Ojca Pio. Współzałożycielem był ks. Andrzej Buczel - wykładowca Seminarium Duchownego w Warszawie. W ciągu kilku lat nowy Ruch zyskał wielu zwolenników, a dziś istnieje również poza terytorium Polski, na różnych kontynentach.

A początki w Archidiecezji Lubelskiej?

W naszej archidiecezji Ruch zaistniał już ponad 10 lat temu. Jego idea została przywieziona przez ludzi, którzy studiowali lub pracowali w Warszawie, a także przez kapłanów, którzy przyjechali studiować na KUL-u, a wcześniej związani byli z Ruchem. Wspólnota mogła się więc rozwijać. Obecnie na terenie naszej archidiecezji jest 100 członków.

Co kryje się za nazwą?

Wspólnoty naszego Ruchu sięgają do korzeni Ewangelii. Jezus przyszedł na świat w rodzinie nazaretańskiej. Wychowywał się w Nazarecie, gdzie towarzyszyli mu Maryja i Józef. Tam przeżył 30 lat tzw. życia ukrytego. Stąd Ruch szczególną wagę przywiązuje właśnie do życia ukrytego Jezusa. To życie ukryte jest tak ważne w życiu duchowym każdego człowieka, a członkowie Ruchu ten moment życia Jezusa szczególnie sobie cenią.

Jakie możliwości daje status stowarzyszenia publicznego?

Możemy już w sposób faktyczny działać w diecezji. Nie ma ograniczeń i obaw ze strony wiernych, że jest to Ruch niejasny, niepewny. Ponadto erygowanie Ruchu daje kapłanom większą możliwość aktywnego włączenia się w dzieło, zwłaszcza tym, którzy do tej pory z Ruchem sympatyzowali. Mam nadzieję, że dekret Metropolity spowoduje wzrost zainteresowania tego rodzaju formacją.