Geneza Światowego Dnia Chorego

13 maja 1992 r., w 11. rocznicę zamachu na Placu św. Piotra, Jan Paweł II ustanowił Światowy Dzień Chorego, wyznaczając jego coroczne obchody na 11 lutego, tzn. w liturgiczne wspomnienie Matki Bożej z Lourdes. Ojciec Święty wybrał ten dzień, ponieważ - jak to zaznaczył w swym orędziu - „Sanktuarium u stóp Pirenejów wydaje się być świątynią ludzkiego cierpienia. Sanktuarium maryjne w Lourdes, jedno z najdroższych chrześcijanom, jest miejscem i jednocześnie symbolem nadziei i łaski pod znakiem akceptacji i ofiarowania zbawczego cierpienia. Razem z Najświętszą Dziewicą Maryją - jak Ona na Kalwarii, gdzie wzniósł się krzyż Jej Syna - stajemy przy krzyżach uczynionych z bólu i samotności wielu braci i sióstr, których pragniemy umocnić, których cierpienia pragniemy dzielić, aby w duchowej łączności z całym Kościołem przedstawić je Panu życia” (Orędzie na Światowy Dzień Chorego 1993, nr 6).

Centralne uroczystości znowu w Lourdes

I Światowy Dzień Chorego odbył się w Lourdes w 1993 r. i po jedenastu latach, po odwiedzeniu wszystkich kontynentów, ponownie „wrócił” do tego maryjnego miasta - ze względu na wyjątkową rocznicę, związaną w sposób szczególny z lourdzkim sanktuarium.
W 2004 r., z okazji 150-lecia ogłoszenia dogmatu o Niepokalanym Poczęciu Maryi, XII Światowy Dzień Chorego miał miejsce w Lourdes - w miejscu, gdzie Matka Boża osobiście tę prawdę wiary potwierdziła.

Dzień refleksji i modlitwy

9 lutego był dniem zarezerwowanym dla licznie przybyłych przedstawicieli Konferencji Episkopatów z krajów Europy.
Dzień 10 lutego w sposób szczególny był poświęcony pogłębieniu wiedzy z zakresu teologiczno-etycznych zagadnień życia i zdrowia. Podjęto realizację głównego celu spotkania, jakim jest odnowa duszpasterstwa chorych, zwłaszcza w Europie, a tym samym w sposób najlepszy przygotowano się do uroczystych obchodów XII Światowego Dnia Chorego. Przebieg tego dnia był następujący: Po rannej Mszy św. w bazylice Niepokalanego Poczęcia kard. Javier Lozano Barragán - prefekt Papieskiej Rady ds. Duszpasterstwa Służby Zdrowia swoim exposé, zatytułowanym Nowy paradygmat: bioetyka zamknięta i bioetyka otwarta na Transcendencję, rozpoczął sesję naukową.
W czasie sesji uczestnicy(w większości przedstawiciele świata lekarskiego) mieli okazję wysłuchać wykładów dotyczących norm etycznych we współczesnej medycynie. Wykład z zakresu genetyki wygłosił profesor Uniwersytetu w Tuluzie - ks. dr med. Arnaud de Vaujuas. Z kolei temat: Niepokalane Poczęcie i chorzy w Lourdes podjęli w swoich wykładach ks. dr André Cabes z Uniwersytetu w Tuluzie i dr Patrick Theillier - dyrektor Biura Lekarskiego w Lourdes.
Po wykładach rozpoczęto modlitwę, tak jak zalecała Matka Boża w czasie objawień w Lourdes. Odbyła się procesja eucharystyczna z adoracją, namaszczeniem chorych i błogosławieństwem, a wieczorem także procesja maryjna z pochodniami.

Papieskie Orędzie

11 lutego, dzień święta Matki Bożej z Lourdes, dzień w sposób szczególny poświęcony chorym, rozpoczął się od uroczystego powitania specjalnego wysłannika Ojca Świętego - kard. J. Lozano Barragána i zapoznania się z Orędziem Papieża na XII Światowy Dzień Chorego.
W swoim orędziu Ojciec Święty nawiązał do 150-lecia ogłoszenia dogmatu o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny, który właśnie w Lourdes został jakby osobiście przez Matkę Bożą potwierdzony.
Niepokalane Poczęcie Maryi przypomina poczętemu w grzechu pierworodnym człowiekowi bolesne w skutkach zerwanie życiowego dialogu ze Stwórcą, a jednocześnie ukazuje nadzieję - prawdę fundamentalną, że możliwe jest osiągnięcie zbawienia pod warunkiem uczestniczenia w zamiarze Ojca, który chce zbawić świat przez śmierć i zmartwychwstanie swojego Syna.
Przez chrzest zostaliśmy zanurzeni w ten zbawczy zamiar Boży i uwolnieni od grzechu pierworodnego. Chociaż choroba i śmierć istnieją w naszej ludzkiej egzystencji, straciły one jednak swój sens negatywny. Stały się tylko przejściem ku pełni życia nieśmiertelnego. Cierpienie ludzkie zjednoczone z Chrystusowym staje się środkiem zbawienia i nie pozbawia pokoju ani szczęścia, bo jest rozjaśnione przez światło wytryskujące ze Zmartwychwstania.

Msza św. w intencji chorych

Najważniejszym wydarzeniem XII Światowego Dnia Chorego była międzynarodowa Msza św., odprawiona w bazylice św. Piusa X. Zgromadziło się na niej ok. 25 tys. wiernych, w tym wyjątkowo duża liczba chorych na wózkach inwalidzkich, która przypominała zmaterializowanemu światu o obowiązku i potrzebie troski o chorych i cierpiących.
Eucharystii koncelebrowanej przez biskupów i kapłanów, licznie przybyłych do Lourdes z całej Europy, przewodniczył kard. J. Lozano Barragán. On też wygłosił kazanie, w którym nawiązał do bogatej treści orędzia, jakie Jan Paweł II wystosował do chorych i wszystkich, którzy się nimi opiekują, oraz do specjalnej duchowej łączności Papieża z wszystkimi chorymi, czego symbolem jest nadesłana przez niego świeca. Ojciec Święty, który dobrze wie, co to jest cierpienie, łączy się w modlitwie ze wszystkimi i modli za wszystkich chorych.
Po Eucharystii duchowieństwo i wszyscy wierni udali się procesjonalnie do Groty, aby tam, gdzie ukazywała się Niepokalana Dziewica, odmówić Anioł Pański. Z tego miejsca została skierowana do Matki Bożej modlitwa różańcowa, transmitowana przez łącza satelitarne na cały świat. Następnie miało miejsce nabożeństwo eucharystyczne: procesja, adoracja i błogosławieństwo Najświętszym Sakramentem.
Uroczystości zakończyła tradycyjna wieczorna procesja maryjna z lampionami, w czasie której odmawiano Różaniec w wielu językach.