Podczas swej pierwszej kampanii wyborczej w 1980 r. Ronald Reagan opowiedział podobno swoim zwolennikom następującą anegdotę: „Miałem sen... Przyśnił mi się dotychczasowy gospodarz Białego
Domu - pan Jimmy Carter. «Ronnie - powiedział do mnie - dlaczego chcesz zająć moje miejsce?» a ja odpowiedziałem: «Nie, Jimmy, ja wcale nie chcę zająć twojego miejsca!
Ja chcę być p r e z y d e n t e m!»”.
W wielu trudnych sytuacjach, już później, po wygranych wyborach, umiał pozyskiwać sobie serca i umysły właśnie takimi błyskotliwymi wypowiedziami, pełnymi humoru. Ten jego czasem lekki styl, również
wtedy, gdy chodziło o sprawy najwyższej wagi, nieraz wprowadzał w błąd rozmówców, przekonanych, że mają do czynienia z zabawnym „kowbojem” z ekranu, którego łatwo będzie przechytrzyć. Bardzo
się mylili!
Za miłą aparycją, ujmującym uśmiechem i dowcipnymi powiedzonkami kryła się silna, odważna osobowość, znajdująca oparcie w wyznawanych wartościach. Wierzył w swoją misję i w zwycięstwo dobra. Był urodzonym
optymistą, a zarazem romantykiem, który - zdawało się - szalone pomysły potrafił zrealizować: ogłosiwszy ZSRR „Imperium Zła”, w miejsce polityki „nie drażnienia Niedźwiedzia”
rzucił na szalę historii swój program „Wojen Gwiezdnych” - ogromnego wysiłku zbrojeniowego - za którym słabnąca Rosja Sowiecka nie była w stanie nadążyć. Reagan ryzykował -
nie wiedział przecież na 100 procent, czy na Kremlu ktoś nie naciśnie atomowego guzika... A jednak okazał się lepszym psychologiem niż wytrawni, dojutrkujący dyplomaci.
Dostrzegł znaczenie Polski w tej wielkiej rozgrywce: nad Wisłą, w kraju Jana Pawła II, miał się zacząć upadek komunizmu. Reagan nie na darmo wielokrotnie rozmawiał z Papieżem. Poparł „Solidarność”,
wywarł presję na Jaruzelskiego, pomógł polskiej opozycji. Osiągnął ostatecznie niebywały sukces polityczny, w który początkowo nikt nie wierzył. Przywrócił Ameryce wiarę w swe siły i wielkość. A dokonał
tego człowiek, który rozpoczynał 8-letni okres swej prezydentury, gdy miał już 69 lat... Tak, był naprawdę p r e z y d e n t e m! Oby znalazł następców na swoją miarę.
Wnętrze kościoła. Klasztor dominikanów w Warszawie (Służew)
Dominikanie z klasztoru na warszawskim Służewie, wspierani przez licznych świeckich, protestują przeciwko planowi zagospodarowania przestrzennego przyjętemu przez Radę Miasta. - Przyszłość naszej misji na Służewie stoi pod poważnym znakiem zapytania - powiedział KAI przeor klasztoru o. Lucjan Sobkowicz OP. W niedzielę, 15 listopada po każdej Mszy św. będą zbierane podpisy pod petycją do prezydenta Warszawy Rafała Trzaskowskiego, wzywającą go do zaangażowania się w wypracowanie kompromisu.
Przyjęty przez Radę m. st. Warszawy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego „Służew w rejonie Klasztoru oo. Dominikanów” budzi sprzeciw nie tylko polskich wiernych, którzy podpisują się pod petycją dostępną w internecie. Zdaniem dominikanów, plan zagraża dalszemu funkcjonowaniu klasztoru na trzech poziomach: finansowym, technicznym i duszpasterskim.
– To, co nas humanizuje, to zrozumienie słabości i kruchości. Siostry, to, co robicie, jest rozstrzygające dla naszego człowieczeństwa. Nigdy nie będzie dość podziękowań za to, co robicie. To czysta Ewangelia – mówił kard. Grzegorz Ryś podczas Mszy św. z okazji jubileuszu 100-lecia obecności sióstr serafitek w Białce Tatrzańskiej.
Na początku Mszy św. proboszcz parafii Świętych Apostołów Szymona i Judy Tadeusza w Białce Tatrzańskiej ks. Stanisław Migas, powitał kard. Grzegorza Rysia, dziękując mu za obecność i przewodniczenie modlitwie dziękczynnej z okazji 100-lecia obecności sióstr serafitek w parafii. Przypomniał, że to z inicjatywy ówczesnego proboszcza, ks. prał. Jana Kantego Madeja, zaproszono siostry do Białki Tatrzańskiej i podjęto budowę domu zakonnego. – Dziś widzimy, jak opatrznościowa była to decyzja i jak piękne zrodziła owoce, za które dziś chcemy Panu Bogu złożyć dziękczynną ofiarę – podkreślił.
„Żadne pobożne dzieło nie sprawia Bogu takiej przyjemności jak to, gdy przychodzimy z pomocą Jego ubogim” – te słowa papieża Leona Wielkiego stały się mottem jesiennych spotkań formacyjnych dla członków Parafialnych Zespołów Caritas. Odbywały się one w poszczególnych dekanatach. W spotkaniu z przedstawicielami rzeszowskich dekanatów uczestniczył Biskup Krzysztof Chudzio.
Każde spotkanie rozpoczynało się modlitwą różańcową, której towarzyszyły rozważania dotyczące tematyki ewangelicznego miłosierdzia. Kolejnym punktem było „Orędzie na Światowy Dzień Ubogich”, w którym papież Leon XIV przypomniał, że „Kościół, jeśli chce być Chrystusowym, musi być (…) miejscem, w którym ubodzy mają uprzywilejowaną pozycję.” Omawiając papieski dokument – dyrektor Caritas Diecezji Rzeszowskiej ks. Piotr Potyrała łączył jego przesłanie z przykładami z codziennej działalności Caritas.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.