W ubiegłym tygodniu zajmowaliśmy się instytucją prawną opieki nad osobami małoletnimi, takimi, które nie mogą prowadzić swoich spraw samodzielnie, oraz całkowicie ubezwłasnowolnionymi.
Obok instytucji opieki jest jeszcze kuratela, która również ma na celu ochronę praw osób, niemogących prowadzić swoich spraw samodzielnie. W przypadku opieki zakres kompetencji opiekuna jest szeroki,
przy kurateli - prawa i obowiązki kuratora wynikają zawsze z rodzaju kurateli, którą sprawuje.
Kuratela może nastąpić z urzędu - gdy sąd poweźmie wiadomość, że istnieje taka potrzeba - lub na wniosek. Zasadniczo wniosek w sprawie ustanowienia kurateli będzie wymagany, gdy:
żąda kuratora osoba ułomna, która potrzebuje pomocy do prowadzenia wszelkich spraw albo spraw określonego rodzaju; zakres obowiązków i uprawnień takiego kuratora określa sąd opiekuńczy; kuratelę
uchyla się na żądanie osoby ułomnej, dla której była ustanowiona; inicjatorami wniosku nie mogą być bliscy czy sąsiedzi - musi on pochodzić od osoby potrzebującej kuratora;osoba jest nieznana z miejsca pobytu, nie ma pełnomocnika, a potrzebuje ochrony swoich praw, ponieważ np. jest stroną pozwaną w procesie; sąd ustanawia dla niej kuratora na wniosek osoby zainteresowanej,
np. powoda;
Jak już zauważyliśmy, zakres praw i obowiązków kuratora będzie zawsze wynikał z rodzaju kurateli, czyli celu, dla którego ustanowiono kuratora.
Najczęściej spotykamy się z kuratelą:
dla częściowo ubezwłasnowolnionych - sąd ustanawia wtedy kuratora z urzędu, bowiem orzeczenie częściowego ubezwłasnowolnienia nakłada na sąd taki obowiązek; kurator może zarządzać majątkiem
osoby częściowo ubezwłasnowolnionej tylko wtedy, gdy sąd opiekuńczy tak postanowi; kuratela ta ustaje, gdy ustaje częściowe ubezwłasnowolnienie;dla osób ułomnych - ustanowienie kuratora następuje na wniosek tej osoby, jeżeli potrzebuje ona pomocy do prowadzenia wszelkich spraw albo spraw określonego rodzaju; kuratela ta ustaje na żądanie
osoby ułomnej;dla zastąpienia przedstawicieli ustawowych w określonych czynnościach - kuratelę ustanawia się, jeśli rodzice nie mogą dokonać określonej czynności w imieniu dziecka, bo zabrania im tego prawo,
np. nie wolno im reprezentować dziecka przy czynnościach prawnych, których stronami są dzieci pozostające pod ich władzą rodzicielską - dotyczy to umowy między synem a córką tych samych rodziców;dla pieczy nad majątkiem osoby, która ma przedstawiciela ustawowego - kuratelę ustanawia się, gdy dziecko otrzymało spadek lub darowiznę, a spadkodawca (lub darczyńca) zastrzegł, że rodzice
nie mogą zarządzać tym majątkiem, ale nie wyznaczył zarządcy; sąd ustanowi kuratora także wtedy, gdy uzna, że rodzice nie powinni z jakichś powodów zarządzać majątkiem dziecka; można też ustanowić tego
kuratora do czasu objęcia opieki przez opiekuna lub dlatego, że opiekę powierzono zakładowi wychowawczemu;dla wstąpienia w miejsce strony w razie jej śmierci lub niemożności ustalenia miejsca pobytu strony - kuratela procesowa, np. dla zmarłego małżonka, gdy drugi po jego śmierci chce kontynuować
proces o unieważnienie małżeństwa albo gdy dziecko chce zaprzeczyć ojcostwo zmarłego ojca; na wniosek strony, sąd ustanowi kuratora dla osoby nieznanej z miejsca pobytu, gdy stronie, której miejsce pobytu
nie jest znane, ma być doręczony pozew lub inne pismo procesowe, wywołujące potrzebę podjęcia obrony jej praw, a wnioskodawca uprawdopodobni, że miejsce pobytu strony nie jest znane;dla ochrony praw osoby nieobecnej - dla ochrony praw osoby, która z powodu nieobecności nie może prowadzić swoich spraw, a nie ma pełnomocnika, ustanawia się kuratora; również gdy pełnomocnik
nieobecnego nie może wykonywać swoich czynności albo gdy wykonuje je nienależycie;dla dziecka poczętego, lecz nie narodzonego, jeżeli jest to potrzebne do strzeżenia przyszłych praw dziecka; kuratela ta ustaje z chwilą urodzenia się dziecka;dla osób prawnych, jeżeli te nie mogą prowadzić swych spraw z powodu braku odpowiedniego organu.
Kuratela jest odpłatna. Wynagrodzenie kuratora na jego żądanie przyznaje organ, który go ustanowił. Pokrywa się je z majątku osoby, której przyznano kuratora, a jeżeli osoba ta nie ma majątku, koszty
pokrywa ten, na czyje żądanie kurator został ustanowiony. Jeżeli nakład pracy kuratora jest nieznaczny, wówczas nie przyznaje się wynagrodzenia. Sądem właściwym do rozpatrzenia sprawy kurateli jest na
ogół sąd opiekuńczy, ale właściwość ta jest uzależniona od rodzaju sprawy.
Jak pisze kronikarz tamtych czasów - Janko z Czarnkowa - nareszcie w środę po niedzieli „Invocavit", dnia drugiego miesiąca marca, przedniejsi panowie polscy oraz Bodzanta, arcybiskup gnieźnieński, zjechawszy się w Radomsku, jednomyślną zgodą i wolą postanowili posłać po Jadwigę, córkę śp. zmarłego króla z prośbą, aby przyjechała do Polski na królowanie. Takim sposobem kolejny zjazd w Radomsku z 2 marca 1384 r. zadecydował o powierzeniu jej tronu. Dopełnieniem tego była koronacja zaledwie 10-letniej księżniczki na króla Polski w październiku tego samego roku.
Podnoszące się z kolan po rozbiciu dzielnicowym zjednoczone Królestwo Polskie, odbudowane wysiłkiem Kazimierza III Wielkiego, po jego bezpotomnej śmierci w 1370 r. stanęło w obliczu wyboru nowego władcy. Na mocy wcześniejszych układów sukcesyjnych tron powierzono więc siostrzeńcowi „króla chłopów”, panującemu wówczas na Węgrzech Ludwikowi z dynastii Andegawenów. Monarcha miał jednak poważny problem. Mimo dwukrotnie zawieranych związków małżeńskich, najpierw z Małgorzatą Luksemburską (krewną cesarza Karola IV), a później Elżbietą Bośniaczką nie doczekał się męskiego potomka. Taki stan rzeczy spowodował, że zapewnienie ciągłości rządów stało się dość trudne. Jego trzy córki z drugiej żony: Katarzyna, Maria i Jadwiga nie mogły odziedziczyć tronu. W Polsce prawo do tego posiadało wyłącznie potomstwo „po mieczu”, a nie „po kądzieli”- dziedziczyć mogli zatem mężczyźni z dynastii, nie córki. Rozwiązaniem okazało się zaproponowanie szlachcie polskiej przywileju. 17 września 1374 r. w Koszycach Ludwik Węgierski zwolnił rycerstwo z podatku od gruntów oprócz 2 groszy z łana. W zamian możni zgodzili się, aby po jego śmierci sukcesja przeszła na jedną z córek.
Szczątki św. Franciszka wyłożone są w szklanej skrzyni. Pielgrzymi podchodzą do nich, odmawiając modlitwę, medytują
W Asyżu trwa pierwsze od 800 lat wystawienie szczątków św. Franciszka. Wydarzenie to cieszy się ogromną popularnością. W pierwszym tygodniu przy relikwiach Biedaczyny z Asyżu modliło się ok. 100 tys. osób.
„Nasze serca przepełnia wdzięczność, bo jest to głęboki moment duchowy, a nie widowisko. Świadczy o tym uśmiech na twarzach pielgrzymów czy łzy w ich oczach” - mówi brat Marco Moroni, kustosz Sacro Convento. Franciszkanin dodaje, że przed szklaną trumną już wczesnym rankiem tworzą się kolejki. „Wielka cisza i skupienie, które panują przed szczątkami świętego, potwierdzają, że ludzie pragną przeżyć autentyczne doświadczenie wiary. Bardzo wielu dziękuje nam za gościnę i sprawną organizację, na której szczególnie nam zależało, aby zapewnić wszystkim jak najlepsze przeżycie tej pielgrzymki” - podkreśla zakonnik.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
