Nie ma chrześcijaństwa bez miłości i jej wyrazu: miłosierdzia.

(Z dekretu ks. Edmunda Nowickiego ustanawiającego Związek Caritas na terenie administratury apostolskiej kamieńskiej, lubuskiej i prałatury pilskiej w 1946 r.)

W roku Wielkiego Jubileuszu chrześcijaństwa swój jubileusz świętują poszczególne ruchy i stowarzyszenia katolickie. W kalendarium naszej diecezji 8 października swój jubileusz obchodzi Caritas diecezjalna. Jest to ważny dzień nie tylko dla pracowników i ludzi związanych z Caritas, ale dla wszytskich wiernych, gdyż każdy powołany jest do realizowania w swoim życiu Chrystusowej miłości - caritas.

Jubileusz jest okazją do wdzięczności i refleksji. Wdzięczność winniśmy przede wszystkim Bogu za okazywane miłosierdzie. Miłosierdzie Boga w szczególny sposób uwidacznia się w Roku Jubileuszowym poprzez możliwość uzyskiwania odpustów. Jednym ze sposobów uzyskania odpustu jest pełnienie uczynków miłosierdzia.

Także ludziom winniśmy wdzięczność za ich dobroć i życzliwość. Ks. Zygmunt Zimnawoda - dyrektor Caritas podkreśla, iż wielu wiernych naszej diecezji jest zaangażowanych w dzieła miłosierdzia chrześcijańskiego. Działają oni w kilku stowarzyszeniach charytatywnych, kilkudziesięciu Parafialnych Zespołach Caritas, wielu grupach charytatywnych w parafiach, jak również indywidualnie w najbliższym sąsiedztwie. Tym wszystkim winniśmy szczególną wdzięczność. Są jednak tacy, którzy nie mogą angażować się bezpośrednio w działalność charytatywną. Ich wkładem w dzieło miłosierdzia są ofiary składane na rzecz ubogich i potrzebujących. " Szczególną rolę w naszym Kościele diecezjalnym pełni Grono Wspierających Ubogich - mówi ks. Zygmunt Zimnawoda. - Jest to rzesza kilku tysięcy ludzi, którzy każdego miesiąca składają swoje ofiary, często wdowie grosze, by wesprzeć pracę Caritas w diecezji i poszczególnych parafiach. Trzeba również pamiętać o kilkudziesięciu, a może nawet ponad stu tysiącach wiernych wspierających dzieła Caritas, kupując świecę Wigilijnego Dzieła Pomocy Dzieciom, Chleb Miłości czy składając ofiarę do puszki właśnie w tę niedzielę, która kończy Tydzień Miłosierdzia Chrześcijańskiego. Mamy świadomość, iż najczęściej są to osoby niezamożne, składające ofiarę rezygnując z czegoś. Te ofiary są szczególnie cenne i właśnie za nie jesteśmy najbardziej wdzięczni".

Niewątpliwie najbardziej potrzebną, choć często najmniej zauważalną grupą, jest niezliczona rzesza osób wspierających dzieła charytatywne Kościoła swoją modlitwą i ofiarą cierpienia. Zdaniem Księdza Dyrektora wielu z tych ludzi na pewno nigdy nie poznamy, ale ich obecność i duchowe zaangażowanie jest na co dzień odczuwalne w codziennej pracy Caritas Diecezjalnej.

W swojej homilii wygłoszonej podczas Mszy św. sprawowanej dla uczestników Narodowej Pielgrzymki Polaków do Rzymu, Ojciec Święty Jan Paweł II po raz kolejny przypomniał, że w Roku Wielkiego Jubileuszu każdy chrześcijanin jest na nowo wezwany do podjęcia czynów miłosierdzia: " Rok Jubileuszowy jest szczególną okazją ku temu, aby wszyscy członkowie wspólnoty Kościoła - duchowni i świeccy - podejmowali dzieła miłosierdzia wobec braci. Tworząc plany duszpasterskie w kraju, w diecezji czy parafii, trzeba stale wracać do idei opcji preferencyjnej na rzecz ubogich i potrzebujących."

Rok jubileuszowy powinien stać się impulsem uwrażliwiającym wierzących na potrzeby innych ludzi. Jedną z inicjatyw mających pomóc w kształtowaniu tej wrażliwości w rodzinach jest inicjatywa Caritas Diecezjalnej nazwana "Całoroczną Skarbonką Dobroci", która jest przedłużeniem wielkanocnej akcji "Chleb Caritas". W roku jubileuszowym zaproponowano, aby nie wyrzucać pudełeczka, w którym rozprowadzano chlebki, lecz wykorzystać je jako skarbonkę, do której składać będziemy ofiary - owoce naszych wyrzeczeń. Zebrane w ten sposób pieniądze należy wykorzystać w sytuacji, kiedy spotkamy kogoś potrzebującego pomocy. Nie wystarczy zatem zebrać pieniądze, trzeba jeszcze umieć dostrzec potrzebującego i mieć odwagę mu pomóc. Jubileusz Caritas Diecezjalnej jest dobrym momentem, by zapytać siebie, jak realizujemy ideę "Całorocznej Skarbonki Dobroci" w swoim życiu lub zdecydować się na jej podjęcie.

Czyny miłosierdzia są niewątpliwie najlepszym świadectwem bycia chrześcijaninem, gdy płyną wprost z miłości Boga i bliźniego. Są także najskuteczniejszą metodą ewangelizacji, gdyż pokazują dobroć i miłość Boga w świecie przesyconym złością i zobojętnieniem.