Pierwszy dzień tegorocznych wakacji - 24 czerwca nie zapowiadał nic nadzwyczajnego. W Zielonej Górze tego dnia było 23o C. i trochę chmur na niebie. Rozpoczynał się po prostu czas urlopów, wyjazdów i odpoczynku. Miał to być - jak co roku - sezon ogórkowy, w którym podejmuje się raczej błahe tematy, na temat czystości jezior, znoszenia upałów, sposobów walki z insektami czy spędzania wolnego czasu... Jednak dwa miesiące później - 26 sierpnia, u schyłku wakacji, można powiedzieć, że były to pracowite wakacje, nie tylko dla dziennikarzy ( choć dla nich przede wszystkim), ale także dla służb ratowniczych, policji, wolontariuszy, polityków, samorządowców...

Już w połowie miesiąca lipiec okrzyknięto "czarnym". Zaczęło się od serii utonięć. Dwudziestolatek utonął w jeziorze pod Sosnami ( koło Witnicy), 13-letni wałbrzyszanin utonął w Jeziorze Sławskim, nauczyciel z Trzebiechowa utonął w czasie kończącej naukę w szkole wycieczki... Potem przyszła seria wypadków autokarowych. 19 Polaków zginęło w wypadku autokaru na Węgrzech. W wypadku zielonogórskiego autobusu pod Linzem (Austria) dwie osoby zginęły na miejscu, a 28 zostało rannych. Czworo dzieci zginęło w wypadku autokaru w Rumunii, wiozącego młodzież na kolonię do Bułgarii... Kolejne ofiary przyniósł wypadek autokaru wiozącego pielgrzymów do Medjugorie.

Rozpoczęto zakrojoną na szeroką skalę kampanię informacyjno-prewencyjną. Rady dla turystów, pływackie przykazania, sprawdzanie autokarów, wzmożone kontrole nad wodą i na drogach, poszukiwanie pomysłów na bezpieczną jazdę i bezpieczne wakacje...

Wydawało się, że - dla odmiany - sierpień przyniesie lepsze informacje. I tak było. Na początku. Media donosiły o licznym udziale wiernych w pieszych pielgrzymkach na Jasną Górę (z naszej diecezji wzięło w nich udział około 3 tys. wiernych, maszerujących wraz z nauczycielami, rolnikami, niepełnosprawnymi czy w pielgrzymce diecezjalnej) . Oprócz ruchu z diecezji, był też ruch do diecezji, gdy tysiące młodzieży zjeżdżało się na Przystanek Woodstock do Żar. Ofiar śmiertelnych nie zanotowano, a większość mediów i służb porządkowych podkreślała dobrą organizację imprezy. Ledwo co młodzież z Żar zdążyła wyjechać, a pątnicy dojść na Jasną Górę, gdy z nieba zaczęły spadać hektolitry wody. Podtopione były okolice Babimostu, Świebodzina czy Zbąszynka, a nawet w Zielonej Górze na al. Konstytucji 3 Maja zrobiło się małe jezioro. Ta woda jednak okazała się jedynie niewielkim prysznicem w porównaniu z opadami u naszych południowych i zachodnich sąsiadów. Gdy w Czechach, Austrii i Niemczech wezbrane rzeki Dunaju i Łaby zalewały miasto za miastem, Polskę zalewały słowa o Bożym miłosierdziu: " rękojmi nadziei i źródle zbawienia człowieka". Nie umilkło jeszcze wezwanie Papieża o wyobraźnię miłosierdzia, gdy Polacy pospieszyli z pomocą dla powodzian pomni na własne doświadczenia sprzed 5 lat.

W rezultacie na przysłowiowe ogórki (które notabene bardzo w tym roku obrodziły) praktycznie nie było czasu. Życie napisało po raz kolejny własny scenariusz. Jeżeli go dobrze przeżyliśmy, dobrze zrozumieliśmy, to jest dla świata nadzieja, jest dla nas nadzieja...