Każdy grzech oddala nas od miłości Pana Jezusa. Każdy grzech wycofuje nas z relacji z ludźmi i z Bogiem. Prowadzi do osamotnienia.
A samotność…?
Kiedy słońce zachodzi i dzień dobiega końca, na Dworzec Centralny ciągną bezdomni. Idą spać, bo domu nie mają. Śpią przytuleni do śmietnika, na peronie, na ławce dla oczekujących na pociąg...
Bezdomność jest straszna.
Czy bezdomni naprawdę domu nie mają?
Jedni sami uciekli, inni zostali z domu wyrzuceni. Jedno ich łączy: mieli dom, ale żyli tak, że już do swojego domu nie trafili.
Ale jest jeszcze bezdomność straszniejsza - bezdomność wieczna.
W domu Ojca jest mieszkań wiele. Jest też i dla Ciebie miejsce ręką Pana przygotowane. Więc tak żyj, abyś do domu Ojca powrócił. Tak decyduj i wybieraj, abyś trafił do swego mieszkania nie ręką ludzką zbudowanego. Tak żyj, abyś nie został na wieki bez domu. Bo tej tęsknoty, tej samotności nie wytrzymasz - to piekło.
Powiesz - to piekło już się zaczyna. W bezsenną noc - w chwili opuszczenia - powracają uśpione grzechy, złe czyny przychodzą. Chciałbyś się od nich uwolnić i o nich zapomnieć, żeby ich nie było. Jak to zrobić?

* * *

Na peronie Dworca Centralnego podszedł do mnie młody człowiek, z wyglądu bardzo zaniedbany.
- Proszę Księdza, czy mógłby Ksiądz dać mi trochę pieniędzy na herbatę?
- Jak dawno jesteś poza domem, kiedy z niego odszedłeś?
- Pół roku temu.
- A kto w domu pozostał?
- Tylko ojciec, bo mama zmarła 2 lata temu. Jak ja tęsknię za domem… Proszę Księdza, żeby Ksiądz wiedział, jak ja tęsknię za domem!
- To dlaczego do domu nie wracasz?
- Boję się. Boję się, co ojciec powie.
- To nie zamierzasz do ojca wrócić?
Po chwili ciszy młody człowiek wyszeptał:
- Może na święta, na Boże Narodzenie, bo wtedy ojciec będzie lepszy...

* * *

Bóg Ojciec zawsze jest dobry. Kiedy klękniesz przy konfesjonale i powiesz: Ojcze, zgrzeszyłem…
Spowiedź jest spotkaniem z Ojcem, który kocha - Ciebie kocha.
Pozwól się kochać. Pozwól się przytulić, by On, sam Bóg, mógł cię przygarnąć. A później wstań i nie grzesz więcej...