15 stycznia 2005 r.

W ikonograficznej tradycji monastycznej, przedstawiającej św. Pawła Pierwszego Pustelnika, został zawarty pewien geniusz, wyrażający całą głębię błogosławieństwa ubogich. Nasz święty Patron przedstawiany jest najczęściej w pozycji klęczącej, ze wzniesionymi do góry rękami, otwartymi dłońmi i wzrokiem wpatrzonym w Boga. W tej teologicznej pozycji wyraża się jakby kierunek całego jego życia. Oto nowy człowiek, który w przeciwieństwie do tego w raju nie jest wpatrzony w owoc, po nic nie sięga i nawet żadnego dzieła Bogu nie ofiarowuje. Trudno wyobrazić sobie gest bardziej ubogi. A jeśli wiemy, że za nim nie stoi tylko propagandowe zdjęcie, robione na jakiś użytek, ani chęć dawania dobrego przykładu, ale prawda o codzienności prawie 100-letniego życia - to brzmi dla nas jak radykalne zakwestionowanie nie tylko tego, co i jak posiadamy, ale i kim jesteśmy.
Idąc po tej linii, warto zwrócić uwagę na inny symbol ikonograficzny, związany ze św. Pawłem, jakim jest palma. U Ojców Kościoła komentujących Pieśń nad pieśniami palma jest symbolem Maryi (por. Pnp 7, 8), natomiast owoce palmy to Chrystus. Piękny to obraz jedynego odzienia i pokarmu Pawła z Teb.