Reklama

Wiara

Hiszpania: beatyfikacja prałata Opus Dei

[ TEMATY ]

beatyfikacja

Margita Kotas

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Beatyfikacja pierwszego ordynariusza prałatury personalnej Opus Dei (Dzieła Bożego), bp. Álvaro del Portillo (1914-1994) odbędzie się 27 września w jego rodzinnym mieście - Madrycie. Był on jednym z najbliższych współpracowników założyciela Dzieła, św. Josemarii Escrivy de Balaguera.

Álvaro del Portillo y Diez de Sollano urodził się 11 marca 1914 r. w Madrycie. Wychowywał się w bardzo pobożnej chrześcijańskiej rodzinie i od najmłodszych lat odznaczał się rozległymi zainteresowaniami: od spraw wiary po nauki ścisłe i filozofię. Gdy miał kilka lat, ktoś zapytał go, kim chciałby być w przyszłości. Odpowiedział: toreadorem lub biskupem, a zdumionym takim zestawieniem dorosłym wyjaśnił, że jeden i drugi nosi barwne stroje. Przyszłość miała pokazać, że rzeczywiście spełnił jedno z tych marzeń - przywdział biskupie fiolety.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Najpierw jednak ukończył studia z zakresie budowy dróg, uzyskując tytuł inżyniera w tej specjalności. Później doszły do tego doktoraty z historii i literatury (jedna specjalność) oraz prawa kanonicznego.

Reklama

W 1935 r. zetknął się z ks. Josemarią Escrivá de Balaguerem, który 7 lat wcześniej założył w stolicy Hiszpanii Dzieło Boże - Opus Dei i natychmiast wstąpił do niego. Szybko stał się jednym z najbliższych współpracowników przyszłego świętego i w znacznym stopniu pod jego wpływem postanowił zostać kapłanem. Święcenia przyjął w wieku 30 lat - 25 czerwca 1944 r. w Madrycie. Ale już wcześniej - w 1940 r. wszedł w skład Rady Generalnej Dzieła i pozostał w niej aż do śmierci założyciela w 1975 r. W latach 1940-47 i 1956-75 był sekretarzem generalnym Opusu. W 1946 r. wraz z ks. Escrivą i jego najbliższymi współpracownikami przeniósł się do Rzymu, gdzie Dzieło znalazło nową siedzibę.

Gdy 26 czerwca 1975 r. zmarł Josemaría Escrivá de Balaguer, 15 września tegoż roku ks. del Portillo został jego następcą. Na tym stanowisku rozwinął bardzo ożywioną działalność, której jednym ze skutków było dotarcie Dzieła do 20 nowych krajów. 28 października 1982 r. Jan Paweł II nadał Opusowi status prałatury personalnej - pierwszej i, jak na razie, jedynej tego rodzaju jednostki w Kościele katolickim, mianując jednocześnie pierwszym jej przełożonym ks. del Portillo. Jeszcze bardziej uaktywniło to zarówno samo Dzieło, jak i jego przywódcę. Jednym z największych i najtrwalszych przejawów tej aktywności było założenie przezeń w 1985 r. Rzymskiej Akademii Świętego Krzyża, która w kilka lat później otrzymała rangę uczelni papieskiej jako Papieski Uniwersytet Świętego Krzyża i - mimo stosunkowo krótkiego stażu - jest dzisiaj jedną z najbardziej prestiżowych kościelnych szkół wyższych w Wiecznym Mieście.

Dla podkreślenia znaczenia Opusu i osobistych zasług jego zwierzchnika Jan Paweł mianował go 7 grudnia 1990 r. biskupem i osobiście udzielił mu sakry 6 stycznia następnego roku w Watykanie. Jako swe hasło biskupie prałat wybrał słowa: „Regnare Christum volumus” (Chcemy, aby Chrystus królował).

Reklama

Bp Álvaro del Portillo zmarł w Rzymie 23 marca 1994 r., w niespełna dwa tygodnie po swych 80. urodzinach. Na wieść o jego śmierci Ojciec Święty osobiście modlił się przed trumną z jego zwłokami. Prochy zmarłego złożono w krypcie kościoła Matki Bożej Pokoju, będącego swego rodzaju „katedrą” prałatury w Rzymie.

Proces beatyfikacyjny bp. del Portillo rozpoczął się w Rzymie w 2004 r. W 2012 r. Kongregacja Spraw Kanonizacyjnych ogłosiła - za zgodą papieża - dekret o uznaniu heroiczności jego cnót, a rok później - cudu przypisywanego jego wstawiennictwu.

Pierwszy następca św. Josemarii kilkakrotnie odwiedzał Polskę. Po raz pierwszy było to w dniach 3-8 września 1979 r., gdy trudno było sobie nawet wyobrazić, aby Opus Dei (które propaganda oficjalna przedstawiała jako swego rodzaju „świętą mafię” w Kościele) mógł działać w naszym kraju. 7 września tego roku spotkał się w Warszawie z kard. Stefanem Wyszyńskim. Pielgrzymował też na Jasną Górę i odwiedził Kraków.

Później przybywał do naszego kraju już jako przełożony Opusu na spotkania z jego członkami. W 1991 r. był dwukrotnie. Najpierw w dniach 15-19 maja m.in. modlił się przy grobie Prymasa Tysiąclecia w katedrze warszawskiej i spotkał się z pierwszymi członkami i współpracownikami Opus Dei w Polsce. W dniach 14-15 sierpnia brał udział w VI Światowym Dniu Młodzieży w Częstochowie. Później przebywał w Polsce w dniach 27-30 października 1993 r. Spotkał się wówczas w stołecznej Galerii Porczyńskich 29 tegoż miesiąca ponownie z członkami i sympatykami Dzieła w naszym kraju, których tym razem przybyło już ponad 500. W czasie tego spotkania, jak się potem okazało, ostatniego i na niespełna pół roku przed jego śmiercią, powiedział m.in., że Jan Paweł II jest nie tylko Ojcem Świętym, ale także Świętym Ojcem (tzn. że zasługuje na miano świętego).

2014-01-23 17:53

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Kraków: w czerwcu dwie beatyfikacje

[ TEMATY ]

Kraków

beatyfikacja

BOŻENA SZTAJNER

Beatyfikacja założycielek dwóch zgromadzeń zakonnych - sióstr prezentek i serafitek odbędzie się 9 czerwca w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w krakowskich Łagiewnikach. Do chwały ołtarzy wyniesione zostaną siostry Zofia Czeska i Małgorzata Łucja Szewczyk.
CZYTAJ DALEJ

Sens ludzkiej pracy

1 maja każdego roku Kościół specjalnie czci św. Józefa jako wzór wszystkich pracujących. Św. Józef jest wzorem i patronem ludzi, którzy własną, ciężką pracą zdobywają środki do życia i utrzymania rodziny. Pracę zawodową łączył on z troską o Świętą Rodzinę, którą Bóg powierzył jego opiece. O pracy poucza nas Katechizm Kościoła Katolickiego: " Jak Bóg odpoczął dnia siódmego po całym trudzie, jaki podjął (Rdz 2, 2), tak również życie ludzkie składa się z pracy i odpoczynku" . Ojciec Święty Jan Paweł II w encyklice Centesimus annus pisze: " Pierwszym źródłem wszystkiego, co dobre, jest sam akt Boga, który stworzył ziemię i człowieka, człowiekowi zaś dał ziemię, aby swoją pracą czynił ją sobie poddaną i cieszył się jej owocami. W naszych czasach wzrasta rola pracy ludzkiej jako czynnika wytwarzającego dobra niematerialne i materialne; coraz wyraźniej widzimy, jak praca jednego człowieka splata się w sposób naturalny z pracą innych ludzi. Dzisiaj bardziej niż kiedykolwiek pracować znaczy pracować z innymi; znaczy robić coś dla kogoś. Praca jest tym bardziej owocna i wydajna, im lepiej człowiek potrafi poznawać możliwości wytwórcze ziemi i głębiej odczytywać drugiego człowieka, dla którego praca jest wykonywana" . Praca ludzka jest działaniem osób, które Bóg stworzył na Swój obraz i podobieństwo i powołał do przedłużenia dzieła stworzenia, czyniąc sobie ziemię poddaną. Zatem praca jest obowiązkiem każdego człowieka. Święty Paweł w drugim liście do Tesaloniczan pisze: "Kto nie chce pracować, niech też nie je" (2 Tes 3, 10). Sam Pan Bóg mówi do pierwszych rodziców, że w pocie czoła będą zdobywać pożywienie z płodów ziemi. Jan Paweł II w encyklice Laborem exercens pisze: " Pot i trud, jaki w obecnych warunkach ludzkości związany jest nieodzownie z pracą, dają chrześcijaninowi i każdemu człowiekowi, który jest wezwany do naśladowania Chrystusa, możliwość uczestniczenia z miłością w dziele, które Chrystus przyszedł wypełnić. W pracy ludzkiej chrześcijanin odnajduje cząstkę Chrystusowego Krzyża i przyjmuje ją w tym samym duchu odkupienia, w którym Chrystus przyjął za nas swój Krzyż". Człowiek szanuje dary Stwórcy i otrzymane talenty. Praca może mieć też wymiar odkupieńczy. Znosząc trud pracy w łączności z Jezusem Ukrzyżowanym człowiek współpracuje w pewnym stopniu z Synem Bożym w Jego dziele Odkupienia. Każdy pracujący człowiek potwierdza, że jest uczniem Chrystusa, niosąc krzyż każdego dnia w działalności, do której został powołany i którą wypełnia z miłością. Każda praca, nawet najmniejsza, może być środkiem uświęcenia i ożywiania rzeczywistości ziemskich. Święty Ignacy Loyola bardzo pięknie kiedyś powiedział: "Módlcie się tak, jakby wszystko zależało od Boga, a pracujcie tak, jakby wszystko zależało od was". Matka Teresa z Kalkuty także mówiła o pracy: "Musimy pracować z ogromną wiarą, nieustannie, skutecznie, a nade wszystko z wielką miłością i pogodą; bez tego nasza praca będzie tylko pracą niewolników służących surowemu panu. Musimy się nauczyć, by praca nasza stawała się modlitwą. Ma to miejsce wtedy, gdy wszystko czynić będziemy dla Jezusa, dla chwały Jego imienia i dla zbawienia ludzi! Nasza praca, to nasza miłość do Boga wyrażona działaniem". Za naszą pracę otrzymujemy pożywienie jako dar od naszego najlepszego Ojca. Jest dobrą rzeczą prosić Go o nie i składać Mu za nie jednocześnie dziękczynienie. Konstytucja II Soboru Watykańskiego Gaudium et spes poucza: "Praca ludzka, która polega na tworzeniu i wymianie nowych dóbr lub na świadczeniu usług gospodarczych, góruje nad innymi elementami życia gospodarczego, ponieważ te mają jedynie charakter narzędzi". Chciejmy zawsze prosić Pana o to, by błogosławił naszej pracy. Słowa pieśni niech będą naszą modlitwą prośby: "Błogosław, Panie, nas na pracę i znojny trud. Wszak Tyś sam wybrał nas, by Cię poznał i wielbił świat, alleluja". Święty cieśla z Nazaretu, człowiek ciężkiej, fizycznej pracy, został wyniesiony do niewysłowionej godności oraz stał się symbolem i uosobieniem dążenia wielu ludzi. Na jego przykładzie Kościół ukazuje sens pracy ludzkiej i jej nieprzemijające, ogromne wartości. Pewnych informacji o świętym Józefie dostarcza nam tylko Ewangelia. Hebrajskie słowo Józef oznacza tyle, co "Bóg przydał". Święty Józef pochodził z rodu króla Dawida. Mieszkał on zapewne w Nazarecie. Hebrajski wyraz "charasz" oznacza rzemieślnika, wykonującego prace w drewnie, w metalu, w kamieniu. Praca świętego Józefa polegała być może na wykonywaniu narzędzi codziennego użytku, koniecznych także w gospodarce rolnej. Mógł być również cieślą. Według dawnych świadectw św. Józef zmarł w domku w Nazarecie w obecności Najświętszej Maryi Panny i Pana Jezusa. O św. Józefie, który jest patronem wszystkich ludzi pracy, liturgia mówi: "Jako męża sprawiedliwego dałeś go Bogurodzicy Dziewicy za Oblubieńca, a jako wiernego i roztropnego sługę postawiłeś nad swoją Rodziną, aby rozciągnął ojcowską opiekę nad poczętym z Ducha Świętego Jednorodzonym Synem Twoim Jezusem Chrystusem". W 1919 r. papież Benedykt XV do Mszy św., w której się wspomina św. Józefa, dołączył osobną o nim prefację. Papież Leon XIII wydał pierwszą w dziejach Kościoła encyklikę o św. Józefie. Św. Pius X zatwierdził litanię do św. Józefa do publicznego odmawiania. Uroczyste wspomnienie św. Józefa rzemieślnika ustanowił w 1955 r. Pius XII. Św. Józef uczy życia z Chrystusem i dla Jego chwały, uczy delikatności względem kobiet i wzorowego życia rodzinnego, opartego na wzajemnej miłości, życzliwości, szacunku i dobroci. Św. Józef jest wzorem chrześcijanina w spełnianiu czynności domowych i zawodowych. Pracował w stałej zażyłości z Najświętszą Maryją Panną i Jezusem Chrystusem. Podobnie każdy chrześcijanin powinien pamiętać o tym, że pracując spełnia nakaz Boży: "Czyńcie sobie ziemię poddaną" i przygotowuje się do życia wiecznego.
CZYTAJ DALEJ

Procesja fatimska

2026-05-20 20:33

Maciek Jonek

W deszczowej, ale pełnej modlitwy i skupienia atmosferze odbyła się tegoroczna majowa niedziela fatimska w Zakopanem. Mimo kapryśnej pogody w uroczystościach wzięły udział setki wiernych, którzy wspólnie uczestniczyli w modlitwie oraz tradycyjnej procesji ulicami miasta.

Obchody rozpoczęły się w Sanktuarium Narodowym Matki Bożej Fatimskiej na Krzeptówkach, gdzie odbyła się procesja różańcowa w parku fatimskim oraz uroczysta Eucharystia. Tegorocznym uroczystościom przewodniczył rektor Sanktuarium Matki Bożej Różańcowej w Fatimie ks. Carlos Cabecinhas.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję