Na ogół nie pamiętam zbyt długo moich snów i nie przywiązuję do nich specjalnej wagi. Ale jeden sen pragnę opisać, gdyż zapadł mi głęboko w serce i pamięć i miał wpływ na całe moje dalsze życie.
Było to kilka dni przed wybuchem Powstania Warszawskiego, w końcu lipca 1944 r. W powietrzu wisiała groza. Na ulicach Warszawy widziało się wielu chłopców i młodych mężczyzn w długich butach i kurtkach sportowych, jakby gotowych do jakiejś niezwykłej akcji. Niemcy, których wtedy było bardzo dużo w Warszawie, chodzili dziwnie podekscytowani, z karabinami w dłoniach.
Bardzo mocno odczuwałam ten dziwny nastrój w stolicy. Czułam, że coś strasznego nadciąga na moje ukochane miasto i na całą Polskę. Byłam zaniepokojona, a nawet przerażona. Więcej niż zwykle modliłam się gorąco i całą ufność pokładałam w Bogu.
W takiej atmosferze Warszawy i mojego ducha przyszedł na mnie nagle przedziwny sen. Oto jego treść: Idę z grupą moich dziewcząt z Ósemki (było nas kilkanaście) przez rozłożyste pola. Na horyzoncie widnieje pasmo bardzo ciemnego lasu. Las ten wygląda groźnie i wprost niesamowicie. Ogarnia mnie przed nim lęk, ale wiem, że musimy do niego dojść i przez niego przejść. Nie ma dla nas innej drogi. W momencie, gdy wchodzimy do lasu, rozlegają się strzały karabinowe. Z przerażeniem widzę, że moje dziewczęta padają jedna po drugiej, jak walący się las. Zostaję sama. Boże! Co będzie z naszą apostolską ideą, dla której żyjemy? Bez nich nie zdołam wykonać naszego zadania! W tym bólu i rozpaczy jawi się przed moimi oczami postać Matki Bożej Jasnogórskiej z Dzieciątkiem. Jest Ona tak wyrazista, jasna i promienna, po prostu żywa! Ogarnia mnie szczęście! Jest ratunek, przyszła Maryja, aby nas ocalić. Pchnięta jakąś wewnętrzną siłą, podchodzę do moich zabitych dziewcząt i do każdej z nich z głębi serca wołam: „W Imię Maryi Jasnogórskiej - wstań!”. Wszystkie po kolei wstają, już żywe i radosne. Zdumiona i zachwycona, kontynuuję przerwaną wędrówkę. Wiem, że wraz z nimi będę mogła pracować dla naszej ukochanej Sprawy - w Imię Matki Bożej Jasnogórskiej.
Gdy obudziłam się z tego przedziwnego snu, ogarnął mnie ogromny pokój. Zniknęły wszystkie dotychczasowe lęki, przerażenia i mroczne przewidywania. Była przede mną droga jasna i wyrazista: Wszystko w Imię Matki Bożej Jasnogórskiej. W to Imię przezwyciężę największe trudności życia, w to Imię wypełnię misję, którą mi Bóg powierzył.
Kilka dni po tym śnie wybuchło Powstanie Warszawskie. Brałam w nim udział wraz z kilkoma moimi dziewczętami. Sytuacje były nieraz wprost tragiczne, zagrażające naszemu życiu. Podejmowałyśmy nawet najtrudniejsze zadania bez lęku i obaw, wierząc, że wypełniamy je w Imię Matki Bożej Jasnogórskiej. W to Imię szłyśmy wszędzie i zawsze. Żadnej z nas nawet włos nie spadł z głowy. Było to na granicy cudu. Ocalone przez Nią, wyszłyśmy z Powstania i skierowałyśmy swe kroki na Jasną Górę Zwycięstwa, aby Jej dziękować i powierzać całe nasze dalsze życie.
I to całe nasze dalsze życie jest zawsze w Imię Matki Bożej Jasnogórskiej. To Ona wciąż inspiruje nasze zadania i prace. To Ona czuwa, aby wszystko, co czynimy, było zgodne z wolą Pana Boga. To Ona strzeże naszych serc i myśli, abyśmy były wierne naszemu powołaniu, całkowicie oddane Jej Synowi, Jezusowi Chrystusowi.
Wierzę, że również w Imię Matki Bożej Jasnogórskiej stanął na naszych drogach sługa Boży Stefan Kardynał Wyszyński, Prymas Polski, który „wszystko postawił na Maryję” i Jej zawierzył bez granic. Kiedyś z całą szczerością i prostotą powiedział: „Nieraz jestem proszony o coś, co dla osoby proszącej jest bardzo ważne, a do czego nie jestem w 100% przekonany, waham się, mam nawet opór. Wystarczy, że usłyszę: «W Imię Matki Bożej Jasnogórskiej - dla Jej chwały», a wszelkie wahania i opory znikają. Ze spokojem spełniam tę prośbę i zawsze na tym dobrze wychodzę”.
Pragnę, aby nadal w moim życiu wszystko działo się w Imię Matki Bożej Jasnogórskiej, dla Jej chwały.
Obecnie przeżywamy jubileusz 350-lecia cudownej obrony Jasnej Góry. Obrona ta w sposób decydujący zaważyła na dziejach naszej ojczyzny i Kościoła. Już wtedy o. Augustyn Kordecki walczył i zwyciężał w Imię Matki Bożej Jasnogórskiej. I tak jest do dziś - wszystko, co ważne i święte dla Polaków i Polski, dzieje się w Jej Imię. To tłumaczy celowość mojego artykułu.

Liczby