Na kracie kaplicy betlejemskiej widoczny jest krzyż jerozolimski, a na posadzce gwiazda - identyczna jak ta w kaplicy Narodzenia Pańskiego. Przy kościele parafialnym w Świętej Katarzynie powstaje cykl 12 złączonych w jednym ciągu kaplic - kopii największych sanktuariów na świecie.

Oprócz kaplicy Narodzenia jest tutaj też kaplica Matki Bożej Szkaplerznej z Góry Karmel oraz oddana w sierpniu tego roku kaplica Najświętszej Maryi Panny Matki Ubogich i Cierpiących, której sanktuarium znajduje się w Belgii.

- Tę kaplicę poświęciliśmy w piątą rocznicę powodzi, która bardzo boleśnie dotknęła naszą gminę - mówi ks. Stefan Wancel, proboszcz parafii w Świętej Katarzynie.

Miejscowa świątynia ma rangę sanktuarium Matki Bożej Częstochowskiej. Przedstawiający ją obraz powstał w XIX w. w Częstochowie. Początkowo doznawał czci w Dolinie w archidiecezji lwowskiej, skąd 1945 r. przywiózł go do Świętej Katarzyny ks. Józef Garbicz. Na stałe w ołtarzu głównym umieszczono go w 1956 r., po odbudowie kościoła. Świątynię tę wysadziły bowiem 14 lutego 1945 r. wojska niemieckie - uznały, że jego wieża może zostać wykorzystana jako punkt widokowy. Święta Katarzyna, z której widać Wrocław, leży od wschodniej strony stolicy Dolnego Śląska, skąd nadchodziło natarcie radzieckie. Niemcy zaś postanowili bronić się do końca i ogłosili Wrocław twierdzą. Ale wieży kościoła w Świętej Katarzynie nie udało się wysadzić do końca. Stała dalej, pomimo że straciła hełm i popękały jej mury. W ruinę obrócił się za to kościół, którego wyposażenie spłonęło. Częściowo zachowały się jedynie ściany. Kościół odbudował wspomniany wyżej ks. Garbicz, kanonik gremialny wrocławskiej kapituły katedralnej.