Ciszę spokojnego do tej pory czerwcowego popołudnia przerwał nagle metaliczny dźwięk dzwonka. W jednej chwili z wiklinowych koszyczków, niesionych przez dzieci pierwszokomunijne, wysypały się wprost na zakurzoną ulicę delikatne płatki róż.
Z chmury kadzielnianego dymu wyłonił się ozdobny baldachim. Wkrótce potem ogromna rzesza ludzi ze śpiewem na ustach wypełniła wąską ulicę, nie oszczędzając nawet trawników. Pośród nich majestatycznie kroczył kapłan, wspierany przez dwóch mężczyzn.
Dźwigał on z największą ostrożnością złotą monstrancję, w której schowany był Najświętszy Sakrament. Położywszy ją na prowizorycznym ołtarzu, rozpoczął płomiennie przemawiać do zgromadzonych wiernych. Pomimo spiekoty dnia, wszelkich rozproszeń i zmęczenia oczy wszystkich wpatrzone były w maleńki okruch białego Chleba. Brakuje słów, aby opisać ten niezwykły dialog miłości...
Zapewne tak wygląda niejedna procesja w uroczystość Bożego Ciała, która od wielu już wieków wpisała się na trwałe w krajobraz naszych miast i wsi, a także w serca wielu pokoleń Polaków. Nikogo też nie dziwi widok tłumów wiernych zginających kolana i pochylających głowy przed Najświętszą Hostią.
Mało kto wie, że pierwsza taka procesja odbyła się w mieście Liège (dzisiejsza Belgia) w 1247 r., za sprawą cudownych objawień, których świadkiem była miejscowa augustianka bł. Julianna de Retinne. Papież Urban IV kilkanaście lat później rozciągnął uroczystość Bożego Ciała na cały Kościół. Stanowi ona publiczne wyznanie wiary w realną obecność Jezusa Chrystusa pod postaciami chleba i wina. Każdy wierzący, radując się z tego wydarzenia, zaprasza tym samym Boga na niełatwe, często pokręcone ścieżki swojego życia, aby zmartwychwstały Chrystus był jego Przewodnikiem ku wieczności.
Obecnie Polska jest jednym z nielicznych państw, w którym zwyczaj organizowania procesji do czterech ołtarzy - w uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Pana Jezusa przypada na czwartek po Niedzieli Trójcy Świętej. Jest to prawdziwy ewenement na skalę Europy! Pozostańmy wierni tej tradycji i pójdźmy za Panem!
Spotkanie ze Zmartwychwstałym nigdy nie kończy się tylko na doświadczeniu osobistym. Jezus mówi uczniom: "Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam". To znaczy: od tej chwili wasze życie ma kierunek.
Wieczorem owego pierwszego dnia tygodnia, tam gdzie przebywali uczniowie, gdy drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami, przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: «Pokój wam!» A to powiedziawszy, pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie ujrzawszy Pana. A Jezus znowu rzekł do nich: «Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam». (ZOBACZ WIĘCEJ: J 20, 19-21).
Franciszkanin, ojciec Jean-Claude Chupin, współzałożyciel Wspólnoty Baranka, wspólnoty katolickiej założonej w 1981 r. we Francji, zmarł w Niedzielę Wielkanocną, w wieku 94 lat. Znany był z życia na ulicach razem z bezdomnymi oraz z tworzenia międzynarodowej rodziny zakonnej zakorzenionej w modlitwie i ubóstwie.
O. Jean-Claude Chupin, franciszkanin i współzałożyciel Wspólnoty Baranka, zmarł w niedzielę wielkanocną, 5 kwietnia, w Saint-Pierre we Francji, w domu głównym międzynarodowego zgromadzenia kapłanów i osób konsekrowanych, które pomógł założyć. Był znany z życia wśród bezdomnych oraz ze swojego przepowiadania.
Biskup Pelpliński Ryszard Kasyna wzywa do solidarności z Weroniką Krawczyk, mieszkanką naszej diecezji, matką trojga dzieci, której grozi kara pozbawienia wolności za bezkompromisową postawę w obronie życia. Pasterz diecezji apeluje do wiernych o modlitwę oraz wsparcie petycji o ułaskawienie skierowanej do Prezydenta RP, podkreślając, że w dzisiejszych czasach świadectwo prawdy staje się aktem odwagi wymagającym wspólnego zaangażowania i modlitewnego wsparcia.
W Niedzielę Miłosierdzia, pragnę zwrócić Waszą uwagę na sprawę Pani Weroniki Krawczyk, mieszkanki naszej diecezji, matki trojga dzieci, która w 2016 roku odmówiła aborcji własnego syna, a kilka lat później odradziła innemu małżeństwu korzystanie z usług lekarza, który wcześniej namawiał ją do uśmiercenia jej dziecka. Za te słowa prawdy została skazana prawomocnym wyrokiem sądu na prace społeczne i zobowiązana do publicznego przeproszenia tego lekarza. Odmowa złożenia przeprosin grozi jej pozbawieniem wolności. Zwróciłem się z prośbą do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o ułaskawienie Pani Weroniki. Proszę was również o podpisanie petycji w tej sprawie, szczegóły znajdziecie na stronie naszej diecezji i parafii.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.