Odnaleziona w przydrożnej kapliczne w Jabłonicy gotycka figura Madonny z Dzieciątkiem, po renowacji została zaprezentowana w Muzeum Diecezjalnym w Rzeszowie. To unikatowy, bardzo wysokiej klasy zabytek reprezentujący wczesny etap rozwoju snycerstwa gotyckiego.
Figura pochodzi z 1340 roku i jest najstarszym tego typu zabytkiem na Podkarpaciu. Postać Madonny z Dzieciątkiem ma 88 cm wysokości, wykonana jest z drewna lipowego i jest dziełem warsztatu mistrza Madonny z Michle.
- Kiedy z ks. Antonim Łagodą, proboszczem w Jabłonicy wchodziliśmy do kapliczki, nie zdawałem sobie sprawy, że będzie to o odkrycie stulecia. Nogi się pode mną ugięły, mimo, że mam spore doświadczenie w takiej pracy. To jest rzeźba, która mogłaby stać w najlepszych muzeach i znaleźć miejsce w podręcznikach historii sztuki – mówi Piotr Łopatkiewicz - historyk sztuki. Mimo, że nie wiadomo jak figura trafiła do parafii, mieszkańcy Jabłonicy od niepamiętnych czasów otaczają Madonnę wyjątkową czcią. - Nie wiedzieli o wyjątkowej wartości figurki, przed którą w maju i październiku zwyczajowo, od lat się modlili. Bardzo też chcieli by figura powróciła do parafii – dodaje ks. Łagoda.
Figura została odkryta 5 lutego 2010 roku, po czym została przekazana do konserwacji na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Gotycką figurę Matki Bożej można do końca tygodnia zobaczyć w Muzeum Diecezjalnym w Rzeszowie. Nieco później powróci do parafii w Jabłonicy.
Tegoroczna jesień w rzeszowskim seminarium jest prawdziwie obfita w łaski i wydarzenia.
W wieczór wspomnienia Wszystkich Wiernych Zmarłych rozpoczęliśmy sześciodniowe rekolekcje w ciszy. Poprowadził je dla nas bp Artur Ważny, ordynariusz diecezji sosnowieckiej. Głównym motywem tegorocznych rozważań była męska tożsamość widziana przez pryzmat wielkich biblijnych postaci: Adama, Józefa, Hioba, Dawida i Eliasza. Każdy z nich był jakby lustrem – czasem pokazywał nam to, co już w sobie dobrze znamy, a czasem tę cząstkę, którą dopiero pragniemy rozwinąć i urzeczywistnić w codziennym życiu. Ich oddanie, waleczność, dobroć, stanowczość i niezachwiana wiara stały się dla nas prawdziwym źródłem inspiracji na drodze do kapłaństwa. Te dni ciszy były też pięknym czasem duchowego przygotowania do kolejnych, bardzo ważnych momentów w życiu seminaryjnej wspólnoty.
Melecjusz z Antiochii (zm. 381) – biskup Sebasty (358) oraz patriarcha Antiochii (360), święty Cerkwi prawosławnej i Kościoła katolickiego.
Melecjusz urodził się w ormiańskiej Melitene. Został biskupem Sebasty w 357 lub 358 r., a w rok później (359) brał udział w synodzie w Seleucji. Jego wybór na patriarchę poparł, na synodzie antiocheńskim (ok. 360), św. Euzebiusz z Samosaty, a zatwierdził cesarz Konstancjusz II, sprzyjający arianom. Po objęciu stanowiska Melecjusz spostrzegł, iż arianie, odmiennie interpretujący chrześcijański dogmat o Trójcy Świętej, są w błędzie i zaczął stanowczo występować przeciwko nim. Heretycy wymusili na cesarzu Walensie usunięcie go z katedry i wygnanie (365–367 oraz 371–377), które spędził w odosobnieniu w Berei. Oficjalnie uznano go za odstępcę od prawdziwej wiary. W tym czasie Lucyfer z Cagliari (Lucyferiusz) wyświęcił na biskupa przeciwnika Melecjusza kapłana Paulina. Melecjusz powrócił do Antiochii za cesarza Juliana (362). W tym czasie w Antiochii urzędowało 3 biskupów: Euzojusz dla arian, Paulin dla eustacjan i Melecjusz. Historycy nazywają to schizmą melecjańską. Melecjusz ponownie został wygnany, gdy sam Atanazy Wielki (362) opowiedział się za Paulinem. Ujęli się za nim biskupi kapadoccy, m.in. Bazyli Wielki z Cezarei i gdy na tron cesarski wstąpił Gracjan (378), odwołał Melecjusza z wygnania. W czasie swoich rządów biskup przyczynił się do przywracania pokoju i zgody. W 379 zwołał synod i przygotował wyznanie wiary, zatwierdzone wkrótce przez sobór konstantynopolitański (381), któremu przewodniczył.
W dolnej Bazylice Bożego Miłosierdzia w krakowskich Łagiewnikach prezentowana jest wystawa zatytułowana „Święty Maksymilian Maria Kolbe i jego dzieła”.
Ekspozycja jest prezentowana w łagiewnickim sanktuarium już po raz drugi – powróciła tu po dziesięciu latach. 27 maja mija dokładnie dekada odkąd do bazyliki uroczyście wprowadzone zostały relikwie pierwszego stopnia o. Kolbe. Miało to miejsce w czasie I pielgrzymki Rycerstwa Niepokalanej do Łagiewnik.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
