Św. Otton (ok. 1061-1139) jest szczególnym patronem Pomorza. Przybył, aby na pogańskich ziemiach nad Bałtykiem budować Kościół. Imię tego wielkiego misjonarza chrześcijańskiego nosi pierwszy kościół katolicki w Słupsku. Do roku 1945 była to jedyna świątynia katolicka w protestanckim grodzie nad Słupią. Kościół św. Ottona stoi na wzgórzu, nieco na wschód od przepływającej w pobliżu rzeki Słupi. Słupszczanie nazywają to wzgórze Świętą Górą albo Górą Modlitwy. Kościół został wzniesiony w latach 1872-73 w miejscu starego słowiańskiego grodu, na ruinach pierwszego zamku książąt pomorskich. Ta neogotycka świątynia przez cały okres swego istnienia była dla mieszkańców Słupska i całego regionu ostoją polskości i katolicyzmu.

Klaryski z Loreto

Od roku 1947 kościół św. Ottona jest kościołem klasztornym Sióstr Klarysek od Wieczystej Adoracji ze słupskiego klasztoru Loreto. W trudnych latach dla Kościoła w Polsce, w okresie systemu komunistycznego, istnienie słupskiego klasztoru było zagrożone. Władze straszyły, że siostry zostaną wyrzucone ze Słupska. Ówczesna matka przełożona - s. Maria Magdalena Kłosin w tych wielkich kłopotach napisała list do Ojca Pio z prośbą o pomoc modlitewną. W maju 1958 r. do klasztoru nadszedł list z San Giovanni Rotondo. Przeor klasztoru Kapucynów zapewniał, że Ojciec Pio przyjmuje słupskie Siostry Klaryski za swoje duchowe córki i będzie je zawsze otaczał swą modlitewną opieką. Dwa dni później - 23 maja 1958 r. do klasztoru Loreto dotarła kolejna przesyłka z Italii. Ojciec Pio ofiarował słupskim Siostrom Klaryskom obraz Matki Bożej Łaskawej. Obraz ten, o wymiarach 18 x 24 cm, jest pieczołowicie przechowywany w klauzurze słupskiego klasztoru. Już blisko pół wieku św. Ojciec Pio uważany jest za duchowego opiekuna słupskiego Loreto.
Papież Jan Paweł II 2 maja 1999 r. zaliczył Ojca Pio do grona błogosławionych. Do chwały świętych został on wyniesiony w czasie uroczystej kanonizacji w Rzymie 16 czerwca 2002 r. Dwa tygodnie później - 1 lipca 2002 r. do słupskiego klasztoru zostały przywiezione z Rzymu relikwie Świętego, które przechowywane są w relikwiarzu w kaplicy klauzurowej.

Wotum za modlitwę

Relikwiarz z brązu, 33-centymetrowej wysokości, ma formę ręki. W środku dłoni umieszczony jest krzyż, na którym ślady krwi w miejscu przebicia symbolizują punkciki maleńkich rubinów. Otwierająca się dłoń przechodzi w część przegubu ręki, w którym na pionowym ramieniu krzyża znajdują się relikwie św. Ojca Pio. Umieszczone są na podkładce z fragmentu drzewa oliwkowego z Jerozolimy.
Relikwiarz ten to dar Słupskiego Klubu Przyjaciół Niedzieli przekazany w kwietniu 2003 r. klasztorowi Loreto - jako wotum dziękczynne za dar modlitwy ofiarowanej przez Siostry Klaryski w intencji Tygodnika Katolickiego Niedziela i Słupskiego Klubu Przyjaciół Niedzieli.
Rok później klasztor Loreto otrzymał od słupskiego Klubu kolejny dar będący wyrazem czci dla św. Ojca Pio. 15 maja 2004 r. bp Ignacy Jeż, w obecności ks. inf. dr. Ireneusza Skubisia - redaktora naczelnego Niedzieli, poświęcił na ścianie zewnętrznej kościoła klasztornego św. Ottona epitafium św. Ojca Pio. Płaskorzeźbę tę, jak również relikwiarz, zaprojektował i wykonał rzeźbiarz dr Zygmunt Wujek z Politechniki Koszalińskiej.
Słupski Klub jest również pomysłodawcą zmiany nazwy ulicy Kościelnej, przy której znajduje się kościół św. Ottona, na ulicę św. Ojca Pio. 26 października 2005 r. na sesji Rady Miejskiej w Słupsku podjęta została ta historyczna uchwała. Jest to pierwsza i jak dotąd jedyna w Polsce ulica nosząca imię św. Ojca Pio.

1 lipca 2006 r. w Słupsku

W marcu 2006 r. z inicjatywy klasztoru Loreto i Słupskiego Klubu Przyjaciół Niedzieli powołany został Społeczny Komitet Budowy Pomnika św. Ojca Pio. Honorowy patronat objęli bp Ignacy Jeż i ks. inf. Ireneusz Skubiś. Pomnik wzniesiono w pobliżu klasztoru Loreto i klasztornego kościoła św. Ottona, na skwerze w rejonie słupskich ulic św. Ojca Pio, Garncarskiej i Henryka Pobożnego.
1 lipca 2006 r. w uroczystościach zorganizowanych przez klasztor Loreto i słupski Klub z okazji 4. rocznicy kanonizacji Ojca Pio i 50. rocznicy powstania Domu Ulgi w Cierpieniu w San Giovanni Rotondo uczestniczyły tłumy wiernych. Nie wszyscy zmieścili się w wypełnionym po brzegi kościele św. Ottona. Na uroczystości przybyli parlamentarzyści, przedstawiciele władz samorządowych miasta i powiatu, delegacje wielu instytucji, organizacji i stowarzyszeń. Msza św. była dziękczynieniem za dar kanonizacji Ojca Pio i jego dzieło - Dom Ulgi w Cierpieniu oraz za dar 45 lat kapłaństwa i 25 lat pracy redakcyjnej ks. inf. Ireneusza Skubisia. Uroczysta Eucharystia została odprawiona w asyście wielu pocztów sztandarowych, m.in. kombatantów Armii Krajowej, Związku Sybiraków, Związku Inwalidów Wojennych i Katolickiego Stowarzyszenia Kolejarzy Polskich. Przewodniczył jej bp Ignacy Jeż w koncelebrze z ks. inf. Skubisiem, ks. prał. Krzysztofem Włodarczykiem - wicerektorem Wyższego Seminarium Duchownego w Koszalinie i ks. prał. Janem Giriatowiczem - proboszczem parafii św. Jacka w Słupsku.

Idąc drogą św. Ojca Pio

„Mamy tutaj dzisiaj spotkanie rodzinne. Zwołał nas tu św. Ojciec Pio, który jest Świętym naszych czasów, jakże popularnym, jakże lubianym, do którego mamy tyle nabożeństwa i tyle miłości - mówił w homilii ks. inf. Skubiś. - To był człowiek wielkiej modlitwy i wielkiego posłuszeństwa Kościołowi, posłuszeństwa swoim przełożonym. (...) Dlatego dzisiaj patrzymy na Ojca Pio, który prowadzi nas do Chrystusa. Prowadzi do Ewangelii, prowadzi do Eucharystii - do Ciała i Krwi Jezusa Chrystusa. Jesteśmy wdzięczni wszystkim, którzy włożyli swój trud w zaistnienie tego pomnika, którzy doprowadzili do nazwy ulicy św. Ojca Pio. To są konkrety, które będą mówić, które będą przypominać nawet ludziom niewierzącym - że są chrześcijańskie wartości i są ludzie prawdziwie nimi żyjący; że jest Ewangelia i jest Kościół; jest Jezus Chrystus i są święci którzy są Jego świadkami. Ten pomnik będzie wytyczał drogę św. Ojca Pio w tym mieście. Niech ta droga będzie radosna i błogosławiona”.
Po zakończeniu Mszy św. na ołtarzu uroczyście podpisano akt erekcyjny pomnika. Podpisali go bp Ignacy Jeż i ks. inf. Ireneusz Skubiś, a w imieniu Społecznego Komitetu Budowy - jego przewodniczący mgr inż. Jerzy Walczak i sekretarz Elżbieta Stelmaszuk. Następnie udano się na pobliski skwer, gdzie odbyła się uroczystość odsłonięcia i poświęcenia pomnika. Odsłonięcia dokonali: mgr inż. Katarzyna Zielant i Andrzej Wosik z Grupy Modlitwy Ojca Pio wraz z dyrektorem duchownym ks. prał. Zbigniewem Reglińskim, a aktu poświęcenia pomnika dokonali: bp Jeż i ks. inf. Skubiś. W cokół pomnika wraz z aktem erekcyjnym wmurowano kamień węgielny wyjęty sprzed V stacji Drogi Krzyżowej z Ojcem Pio w San Giovanni Rotondo.
„Św. Ojciec Pio ma być dla nas wzorem - powiedział bp Jeż. - Cieszymy się, patrząc na ten Jego piękny portret i czytając Jego słowa. Będziemy mogli przypominać sobie, iż trzeba nam iść za wzorami, które stawia przed naszymi oczyma Kościół. Obyśmy wszyscy uczestniczący w tej uroczystości wzięli to na drogę swego życia, niezależnie od tego, jaką funkcję pełnimy (...). Chodzi ciągle o to, aby swoje zadanie, swoje obowiązki spełniać jak najlepiej, tak żeby podobały się Panu Bogu. Tego uczy nas Ojciec Pio”.

Pomnik

Pomnik ma 4 m wysokości. Na marmurowym cokole umieszczono słowa Ojca Pio: „Nie ustawaj nigdy w modlitwie. Jest ona istotą życia chrześcijańskiego. Ona zadaje gwałt Sercu Bożemu i wyjednuje potrzebne łaski. Bez modlitwy chrześcijanin byłby jak roślina pozbawiona powietrza i słońca”. Przewodniczący Społecznego Komitetu Budowy Pomnika, cytując te piękne słowa Świętego, wyraził marzenie, które jest też najgłębszym życzeniem: „Niech nasza modlitwa i orędowanie Ojca Pio będą dla nas tym słońcem w sercu, którym będziemy obdarzać drugiego człowieka, każdego słupszczanina. Już dziś, podczas tej uroczystości, widzimy, że będzie to szczególne miejsce. Niech Ojciec Pio weźmie w opiekę cały Słupsk, bądźmy Jego duchowymi dziećmi”.
Uroczystość ubogaciły myśli Ojca Pio wybrane z listów do współbraci - o. Augustyna i o. Benedykta, córek duchowych Józefiny Morgera i Rafaeliny Cerase oraz z piosenki o Ojcu Pio. Myśli czytał Jan Stryjniak - aktor Nowego Teatru w Słupsku, a piosenki śpiewał Krzysztof Kiepuszewski przy akompaniamencie Karoliny Woszczyk - flet.