Postawa jest to swobodny układ ciała w pozycji stojącej, gdy wzrok jest skierowany przed siebie, kończyny górne opuszczone wzdłuż tułowia, nogi wyprostowane w kolanach, stopy złączone piętami, lekko rozchylone ku przodowi. Postawę oceniamy od przodu (ryc. A), z boku (ryc. B) i od tyłu (ryc. C), określając symetrię niektórych elementów anatomicznych: czaszki, tułowia, miednicy i kończyn dolnych. Postawę można ocenić samodzielnie przed lustrem (najlepiej z wyrysowaną mydłem krzyżującą się siatką linii pionowych i poziomych) lub stojąc tyłem do ściany (przy dobrej postawie pięty, pośladki, plecy z ramionami i tył głowy przylegają do ściany). Najczęstsze wady postawy to: plecy okrągłe lub wklęsłe (wystający brzuch), pochylona ku przodowi lub na bok głowa, obniżone lub uniesione jedno ramię. Podczas oceny symetrii ciała od tyłu można zauważyć także skrzywienie boczne kręgosłupa (o tym w kolejnych odcinkach). Ocena postawy jest szczególnie ważna w wieku przedszkolnym i szkolnym. Wychwycenie w porę wad postawy i ich korekcja zapobiega poważnym schorzeniom narządu ruchu w wieku późniejszym. Także u osób dorosłych postawa może ulegać deformacjom pod wpływem różnych czynników szkodliwych, jak na przykład: nieprawidłowa pozycja ciała podczas pracy i wypoczynku (komputer, telewizor), urazy i zwyrodnienia w narządzie ruchu, osteoporoza. Często postawa ujawnia również przeżywane przez nas emocje. W następnym odcinku o tym, co i jak możemy zrobić, by poprawić naszą sylwetkę.