W nowym kształcie „Niedziela” weszła już całkiem w nasze życie. Bardzo nas, twórców „Niedzieli”, cieszy życzliwość, z jaką została przyjęta przez Czytelników. Wdzięczni jesteśmy również za wszelkie sugestie, choć z różnych przyczyn nie wszystkie możemy od razu wprowadzić w życie.
Jedną z nowości obecnej „Niedzieli” stanowi dodatek „Niedziela Liturgiczna”. Jest to jakby miniksiążeczka do nabożeństwa, włączona w każdy egzemplarz naszego tygodnika. Należy ją wyjąć ze środka, by móc korzystać z niej w dowolnym miejscu i czasie. Pomaga ona pogłębiać wiarę, rozszerza chrześcijańską świadomość i pomaga człowiekowi uświęcać się sukcesywnie, dzień po dniu.
Od dawna poszukiwaliśmy nowej formy zwrócenia uwagi Czytelnika na liturgię Kościoła. Taką formę pomocy liturgicznej podpowiedzieli nam przyjaciele z Francji, a trzeba wiedzieć, że francuscy katolicy bardzo dbają o liturgię, o żywy udział wiernych we Mszy św., o modlitwę. I nam o to chodzi. Wielu Polaków bowiem ulega laicyzacji, ale jest bardzo wielu takich, którzy szukają pomocy w pogłębieniu życia wewnętrznego, chcą uczestniczyć we Mszy św. przygotowani, interesują się tekstami liturgicznymi przeznaczonymi na poszczególne dni tygodnia, chcą dowiedzieć się czegoś więcej o patronie dnia, a nawet są zainteresowani różnymi szkołami duchowości, jakich wiele jest w Kościele. Od zarania chrześcijaństwa istniały środowiska, które poszukiwały dla siebie odpowiedniej formy duchowości, powstawały różne reguły zakonne, takie jak św. Benedykta, św. Bazylego, reguły franciszkańskie, dominikańskie itp. Jedni zwracali uwagę na Pismo Święte, inni - na praktyki modlitewne, jeszcze inni - na czynienie miłości itp. To wszystko chcielibyśmy przybliżać naszym Czytelnikom, cytując również wypowiedzi Ojców Kościoła, którzy pisali na te tematy i uczyli rozeznawania dróg prowadzących do Pana Boga. Chodzi o to, żebyśmy nie tylko uczyli się modlitwy, ale także znali różne spojrzenia na nią i różne odniesienia do Pana Boga.
Dodatek zawiera też stały tytuł „Liturgiczna Służba Ołtarza”. Chcemy tu służyć pomocą wszystkim, którzy wspomagają kapłanów w służbie liturgicznej, a więc ministrantom, scholom, lektorom i innym zainteresowanym tą tematyką - rubryka wyjaśnia sens danego czasu liturgicznego oraz ważne gesty i symbole. Wielu świeckich korzysta dziś również z brewiarza, choć jest to forma modlitwy, przypisana przede wszystkim osobom duchownym. Nasz dodatek pomaga w znalezieniu brewiarzowych tekstów na dany dzień.
Życie chrześcijanina, który chce pogłębić swoją wiarę, musi być oparte na czytaniu Pisma Świętego, na liturgii i na modlitwie. W przeciwnym wypadku będzie się chrześcijaninem letnim, czyli niewiele wartym. Pamiętamy przecież, jak Jan Paweł II mawiał, że ludzie często może i nawet wierzą w Pana Boga, ale nie pogłębiając swojej wiary, żyją tak, jakby Go nie było.
„Niedziela Liturgiczna” jest narzędziem pomagającym w chrześcijańskim rozwoju, do pracy nad swoim chrześcijaństwem. I taki cel nam przyświecał, gdy podejmowaliśmy edycję nowej formuły „Niedzieli”, a w niej, wśród tekstów dotyczących naszego życia - odkrycia na nowo liturgii Kościoła.
Do „Niedzieli” wszedł na sposób stały drugi - na razie comiesięczny - dodatek, który powstał z myślą o ludziach młodych, ale właściwie każdy, komu nieobojętne jest nauczanie Jana Pawła II, może znaleźć tam interesujące materiały. Nosi on tytuł „Pokolenie” i - również na razie - będzie funkcjonował w obrębie „Niedzieli”. Serdecznie zachęcamy wszystkich do zainteresowania się tą wkładką. „Pokolenie” także należy wyjąć z tygodnika i traktować jako coś odrębnego. Podobnie ma się sytuacja z cotygodniową wkładką diecezjalną, funkcjonującą również oddzielnie.
Mamy zatem w „Niedzieli” jej część ogólną - zasadniczą, mamy dodatek dotyczący naszej diecezji (funkcjonuje w 21 diecezjach), mamy wkładkę liturgiczną i ukazujący się raz w miesiącu dodatek „Pokolenie”. Oczywiście, ideałem byłoby, gdyby wszystkie te dodatki, osobno spięte, mogły być po prostu wrzucone do tygodnika, tak jak dzieje się to często w pismach świeckich. Na przeszkodzie stoją tu jednak duże dodatkowe koszty, które się z tym łączą - ale mamy nadzieję, że wyjęcie dodatków nie będzie zbytnim problemem dla Czytelników, wystarczy zrozumienie i życzliwość braterska.
Z uwagą weźmy więc do rąk naszą starą, dobrą, ale wciąż na nowy sposób wychodzącą do Czytelnika „Niedzielę” i zadbajmy, by skorzystało z jej treści środowisko, w którym żyjemy.