1. Zaproś ubogich

Zwyczaje Żydów związane z posiłkami, pomimo wielu różnic, przypominały te grecko-rzymskie. Zamożni zapraszali najczęściej tych, którzy zajmowali nieco niższą pozycję, aby w zamian tamci okazywali im szacunek. To nie były uczty dobroczynne i trudno sobie na nich wyobrazić ubogich. Raczej dawały okazję do wyrafinowanej rywalizacji o pozycję w swoim środowisku. Czy pełnionej funkcji nie wykorzystuję dla własnych celów?

2. Gdy ktoś zaprosi cię na ucztę

Pewni Jubilaci, w 50 rocznicę ślubu, otoczeni gromadą dzieci i wnuków, zapytani, gdzie tkwi tajemnica sukcesu ich rodziny, odpowiedzieli: przy stole. Tajemnica jedności jest bardzo praktyczna: jemy razem - jesteśmy rodziną. Pan Bóg ma odwieczny zamysł gromadzenia ludzi we wspólnotę. Kościół - Ecclesia, po łacinie znaczy „zgromadzenie”. Godne miejsce na ucztę w Królestwie Bożym jest przygotowane dla wszystkich. Jesteśmy zaproszeni, ale przymusu nie ma. Jak ważne jest dla mnie Boże zaproszenie?

3. Nie szukaj pierwszego miejsca

Jeśli jesteś biedakiem, nie potrafisz chodzić - takiego cię Ojciec zaprasza! Odkryj to! Ojciec ma jedno pragnienie, żeby rodzina była w pełni, żeby dom był zapełniony. Przypowieść Jesusa pokazuje, kto zostaje domownikiem w domu Ojca - biedacy, kalecy i ślepi. Rozpoznajesz siebie wśród nich? Wybierasz ostanie miejsce, a nagle słyszysz „Przyjacielu, przesiądź się wyżej”!

Uciesz się zaproszeniem do wspólnoty Kościoła i rezerwacją miejsca przy stole w Domu Ojca!