jest powszechnie uznawana za najbardziej prestiżową na świecie. Przyznawana jest od 1901 r. w kilku dziedzinach: fizyki, chemii, medycyny i fizjologii, literatury, jest też Pokojowa Nagroda Nobla oraz, przyznawana od 1969 r., Nagroda Nobla w dziedzinie ekonomii. Nazwa nagrody pochodzi od nazwiska szwedzkiego wynalazcy dynamitu Alfreda Nobla, który ustanowił ją swą wolą w 1895 r. Kilka lat zabrały jednak przygotowania do wypełnienia jego woli. Po raz pierwszy Nagrodę Nobla przyznano dopiero 10 grudnia 1901 r.
Prestiż nagrody wynika z dokładnej selekcji kandydatów w czasie długiego i rygorystycznego procesu wyłaniania laureatów. Propozycje dotyczące nominacji składa 3 tys. osobistości z całego świata, a oceniają je poszczególne komitety.
Mimo tych obostrzeń niektóre decyzje, szczególnie odnośnie do Pokojowej Nagrody Nobla, wywoływały kontrowersje i tym samym obniżyły prestiż nagrody. Norweski Komitet Noblowski był krytykowany za to, że nie przyznał Pokojowej Nagrody Nobla Janowi Pawłowi II, który jak nikt inny w jego czasie przyczyniał się do pokoju na świecie i walczył o kwestie społeczne. Skazą na nagrodzie pozostaje też fakt, że nie przyznano jej nigdy Mahatmie Gandhiemu, natomiast przyznano ją Jaserowi Arafatowi w 1994 r. Z krytyką spotkały się też decyzje kolegium decydującego o przyznawaniu Nagrody Nobla w innych dziedzinach, jak np. z chemii w roku 2000.