Światowej sławy socjolog, wybitny uczony ceniony w środowiskach naukowych w Polsce i za granicą, osoba szczególna, niezwykle zasłużona, powszechnie szanowana i darzona sympatią - o. prof. Leon Dyczewski OFMConv 8 listopada 2007 r. został uhonorowany przez społeczność Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II Księgą Jubileuszową. Została ona przygotowana w dowód wdzięczności oraz z okazji 70. rocznicy urodzin Ojca Profesora przez jego uczniów, współpracowników i przyjaciół. Tego dnia Jubilat otrzymał również medal za szczególne zasługi dla województwa lubelskiego.
- Ludzie chętnie słuchają nauczycieli, również akademickich, ale idą tylko za tymi, którzy są przede wszystkim świadkami. Gratuluję, Ojcze Profesorze, właśnie tego, że jesteś nauczycielem i świadkiem - mówił bp Adam Lepa w czasie uroczystości, która - jak podkreślał abp Józef Życiński - była symbolem jedności we wspólnocie wartości, wyznaczającej kierunek refleksji i poszukiwań Jubilata, oraz symbolem więzi przedstawicieli różnych ośrodków i środowisk. Wśród nich byli przedstawiciele administracji samorządowej i organizacji społecznych, mediów - m.in. ks. inf. Ireneusz Skubiś - redaktor naczelny „Niedzieli”, oraz pracownicy i studenci uczelni wyższych.
Metropolita Lubelski, szczególnie wdzięczny za dialog Kościoła z kulturą, który Ojciec Profesor realizuje w stylu Jana Pawła II, dziękował Jubilatowi zwłaszcza za „franciszkański rys, umiejętność dialogu ze współczesnością oraz za piękno dobroci i pokoju ukazywane w posłudze myślenia i w dydaktyce”. Na „niezwykłą dynamikę pracy twórczej, umiejętne dostrzeganie problemów społecznych, umiejscawianie ich w szerszym kontekście teoretycznym i analizowanie w odniesieniu do dorobku światowego socjologii” zwrócił natomiast uwagę prof. Andrzej Sękowski, dziekan WNS KUL-u. Odniósł się on również do filozoficznego i teologicznego wykształcenia Jubilata, które pozwala mu dokonywać pogłębionej analizy procesów społecznych i sięgać do najwartościowszych myśli nauki europejskiej i światowej.
Zainteresowania naukowe o. Dyczewskiego obejmują socjologię kultury, mediów, rodziny i politykę społeczną oraz osobę św. Maksymiliana Marii Kolbego. Od 38 lat jest związany z Katolickim Uniwersytetem Lubelskim, który - jak sam to podkreślił - stanowi jego środowisko życia i pracy. Ojciec Profesor, przez wiele lat będący „lokomotywą Instytutu Socjologii Kultury”, w tym roku przechodzi do Instytutu Dziennikarstwa i Komunikowania Społecznego, który zorganizował od podstaw. Jego dorobek naukowy obejmuje 42 pozycje książkowe, w tym 16 autorskich monografii, 26 książek wydanych pod redakcją, przy czym 8 z nich ukazało się w językach obcych, co świadczy o międzynarodowym obiegu jego myśli. Jest również autorem ponad 300 artykułów naukowych, publikowanych w książkach zbiorowych i czasopismach polskich i zagranicznych, zaś liczba jego wystąpień z referatami na konferencjach, sympozjach naukowych, spotkaniach organizacji społecznych i instytucji publicznych oraz udzielonych wywiadów i wypowiedzi dla mediów sięga tysiąca. Ten wybitny uczony współpracuje z wieloma wiodącymi ośrodkami naukowymi na świecie oraz prowadzi badania i wykłady m.in. w uniwersytetach w Minnesocie, Waszyngtonie czy Wiedniu. Jubilat poszukuje tematów nowych, niebanalnych, newralgicznych, analizuje je wieloaspektowo, zaś prowadzone studia opiera na bogatym, pochodzącym z wielu źródeł, materiale empirycznym. Charakterystyczne dla niego jest to, że w swojej pracy naukowej nie poprzestaje na opisie i samych stwierdzeniach faktów. Nie tylko znajduje nowe problemy, ale wskazuje także możliwe sposoby ich rozwiązania - mówił dr Dariusz Wadowski. Wielu jego słuchaczy i czytelników podkreśla zaś w jego publikacjach personalizm i optymizm. Pomimo rozległej wiedzy i doświadczenia, o. Dyczewski przygotowuje się do każdych zajęć, co wzbudza u jego studentów niegasnący podziw.
Podsumowanie mogą stanowić trafne słowa prof. Andrzeja Sękowskiego: - Człowieka poznaje się po owocach jego życia. O. Dyczewski przez swoją niezwykle twórczą działalność naukową, dydaktyczną i organizacyjną nieustannie wzbogaca obszar kultury i nauki. Jest przykładem i wzorem, a jego otwarcie na drugiego człowieka, życzliwość i miłość, połączone z głęboką wewnętrzną radością, sprawiają, że wielu ludzi chce z nim współpracować i korzystać z jego wiedzy oraz doświadczenia. Plurimos annos, Ojcze Profesorze!