1 czerwca br. obchodzony był Dzień Dziękczynienia, ustanowiony przez abp. Kazimierza Nycza. W kościołach w całym kraju została przeprowadzona zbiórka na rzecz budowy Świątyni Opatrzności Bożej. Po raz pierwszy w historii Polski na Polach Wilanowskich dokonał się Akt Dziękczynienia Bogu za wolną Polskę, z udziałem biskupów, duchowieństwa i wiernych.
Dziękczynnej Eucharystii, sprawowanej przy budującej się Świątyni Opatrzności Bożej w Warszawie, przewodniczył w niedzielę 1 czerwca prymas Polski kard. Józef Glemp. Po homilii został odmówiony Akt Dziękczynienia i Zawierzenia Opatrzności Bożej, będący podziękowaniem Bogu za „wszystkie znaki Jego troski o nas i o naszą Ojczyznę - Polskę”.
Biskupi Polscy zgromadzeni na 343. Zebraniu Plenarnym Konferencji Episkopatu Polski w dniu 6 marca br. zatwierdzili ogólnopolską zbiórkę na tacę na rzecz budowy Świątyni Opatrzności Bożej we wszystkich Kościołach w całej Polsce na dzień 1 czerwca 2008 r. Metropolita Warszawski abp Kazimierz Nycz poinformował wówczas biskupów o idei Centrum Opatrzności Bożej, nowoczesnej instytucji kultury, w obrębie której wznoszona jest Świątynia. Centrum będzie zajmować się ukazywaniem wspólnej historii i tradycji Kościoła katolickiego oraz Narodu Polskiego w walce o wolność i niepodległość. Będzie także wspierać inicjatywy społeczne oraz prowadzić działalność charytatywną w wymiarze lokalnym i ogólnopolskim.
Dzień Dziękczynienia ma przypominać, że „prawdziwym wotum jest Polska Bogu wdzięczna, a budowa Świątyni Bożej Opatrzności powinna łączyć się z umacnianiem idei dziękczynienia wśród Polaków”. Dzień Dziękczynienia będzie obchodzony co roku w pierwszą niedzielę czerwca.
Idea budowy Świątyni Opatrzności Bożej sięga czasów panowania króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. W dwa dni po uchwaleniu Konstytucji 3 Maja przez Sejm Czteroletni, parlamentarzyści i król podjęli 5 maja 1791 r. dziękczynne zobowiązanie o wzniesieniu kościoła „ex voto [z woli] wszystkich stanów... najwyższej Opatrzności poświęcony”. Bieg historii pokrzyżował jednak te plany. Po odzyskaniu niepodległości Sejm Ustawodawczy odrodzonej Rzeczypospolitej 17 marca 1921 r. podjął ponownie uchwałę o budowie świątyni. Jednak trudności ekonomiczne nie pozwoliły młodemu państwu na tak duży wydatek. Dopiero Komitet Pamięci Marszałka Piłsudskiego, zawiązany po jego śmierci pod przewodnictwem prezydenta Ignacego Mościckiego, postanowił zrealizować to dzieło. Ostatecznie termin budowy wyznaczono na tragiczny dla Polski 1939 r. Wojna i lata komunizmu nie zatarły pamięci o podjętych zobowiązaniach. Wierni kierowali przypomnienia do prymasa Augusta Hlonda, a później do kard. Stefana Wyszyńskiego. Sprzyjające warunki nadeszły po przełomie 1989 r., kiedy Polska ponownie odzyskała wolność.
Ideę budowy na nowo ożywił w końcu lat 90. XX wieku prymas Polski kard. Józef Glemp. Również Sejm w 1998 r. zdecydowaną większością głosów przyjął uchwałę w sprawie budowy Świątyni Opatrzności Bożej. Parlament przyznał w niej, iż „Sejm III Rzeczypospolitej uważa, że śluby złożone przed dwustu laty naród powinien wypełnić”, a świątynia będzie „wotum narodu za Konstytucję 3 Maja, odzyskanie wolności w 1989 r., 20 lat pontyfikatu Jana Pawła II oraz 2000 lat chrześcijaństwa”.

(BP KEP)