Reklama

Niezapomniane przeżycia

Anna Tompalska
Edycja przemyska 42/2002

Nasza parafia długo czekała na uroczyste przybycie obrazu Matki Bożej. Czas ten był szczególny dla każdego. Postanowiliśmy, że każdy z nas złoży osobiście dar duchowy, a razem cała parafia złoży dar materialny w postaci witrażu. Na przybycie Matki Bożej pomogły nam się przygotować tygodniowe rekolekcje. Uczęszczało na nie dużo wiernych.
Do tej szczególnej uroczystości włączyły się także poszczególne grupy i stowarzyszenia młodzieży, m.in. RAM, KSM, SCHOLA i ARMIA. Aby wszystko poszło dobrze, odbywały się próby. Dużo ćwiczyliśmy. Niekiedy mieliśmy już dość, ale musieliśmy być wytrwali i bardzo cierpliwi.
I wreszcie nadszedł ten upragniony przez wszystkich dzień. 14 września 2002 r., kiedy to Matka Boża w obrazie przybyła do naszej parafii pw. Najświętszej Maryi Panny Nieustającej Pomocy w Przemyślu Błoniu. W sobotę o godz. 16.00 wszystko zaczęło się krótką modlitwą, a następnie wyszliśmy po Obraz. Był tłum ludzi i bardzo dużo księży. W ceremonii uczestniczył biskup Stefan Moskwa i proboszcz ks. Stanisław Ożóg. Po przyprowadzeniu obrazu do kościoła zaczęła się uroczysta Msza św. Było to szczególne doznanie.
Aby Matka Boża ani na chwilę nie była sama, armia zobowiązała się do całonocnego czuwania. I tak też było, każdy miał wyznaczony czas.
O 21.00 odbył się Apel Jasnogórski, a w przerwach pomiędzy uroczystościami czuwali wierni. O godz. 23.00 była Msza św. za zmarłych, później Pasterka, na której było naprawdę dużo ludzi. Niektórzy stali poza kościołem. Chorzy, którzy nie mogli przybyć do świątyni trwali z nami sercem i myślami. Po Pasterce nastąpiło czuwanie poszczególnych ulic, aż do samego rana. Niektórzy nie spali, byli zmęczeni, ale to wszystko na chwałę Bożą.
Niedziela 15 września była też uroczystym dniem, ale już nie tak wesołym jak sobota z powodu odejścia Obrazu do innej parafii. Ta smutna chwila była coraz bliżej, a jednak dla niektórych był to dzień pełen nowych obowiązków. Już od rana na każdej Mszy św. i pomiędzy nimi armia czuwała przy Matce Bożej. Byliśmy bardzo zmęczeni, a jednak coś dodawało nam tej wewnętrznej siły, która pozwalała nam wytrwać. Tym bardziej, że ks. Stanisław Dyndał wspierał nas i dodawał otuchy. On także był bardzo zmęczony, niewyspany, a jednak pokazał nam, że trzeba wytrwać, że nie można się załamywać. I tak też było. Każdy dał z siebie wszystko.
O godz. 15.00 po południu zaczęło się pożegnanie Obrazu. Tym razem uroczystość zaczęła się Mszą św. Trwało to dość długo. Potem procesją odprowadziliśmy obraz Matki Bożej. Smutno nam było z powodu pożegnania, choć Matka zawsze i wszędzie jest i będzie przy nas. Każdy o tym wie, a jednak bardzo dużo uczestników miało łzy w oczach. Niektórzy jednak nie mogli się powstrzymać i po prostu płakali. Nikomu to nie wydawało się dziwne, bo wszystkim było przykro. Kiedy Obraz odjechał ludzie rozeszli się do swoich domów i codziennych zajęć.
Nawiedzenie Matki Bożej było dla naszej parafii czymś niezwykłym, niesamowitym. Te chwile nigdy już nie wrócą, ale w pamięci mamy bezcenne wspomnienia i odczucia. Mimo że obraz Matki Bożej odszedł, to Ona zawsze jest z nami.

Agata Puścikowska: siostry zakonne to kobiety o licznych zdolnościach i pasjach

2019-10-15 15:38

maj / Warszawa (KAI)

Elita, kobiety bardzo wykształcone, o licznych zdolnościach, wierne sobie, idące za swoją pasją – takich jest wiele sióstr zakonnych, które znam – mówiła Agata Puścikowska, autorka książki „Wojenne siostry” podczas prezentacji, która odbyła się dziś w Centrum Medialnym KAI. Dziennikarka podkreśliła, że ukazane w książce fascynujące postaci sióstr zakonnych czasów wojennych i powojennych to poruszająca historia stanowiąca tło również fascynującej pracy współczesnych zgromadzeń.

Bożena Sztajner/Niedziela

-Piszę o kobietach - bohaterskich, często wyprzedzających swoją epokę i jednocześnie bardzo zwyczajnych – powiedziała Agata Puścikowska podczas prezentacji książki „Wojenne siostry”, przedstawiającej 19 sylwetek sióstr zakonnych, bohaterek czasów wojennych i powojennych. Podkreśliła, że wybrane przez nią 19 postaci, to zaledwie wycinek ogromnej liczby historii sióstr zakonnych, które zasługują na upamiętnienie i które watro byłoby ocalić od zapomnienia. Wyraziła też radość, że napisana przez nią książka stała się dla kilku zgromadzeń inspiracją do podjęcia poszukiwań związanych z własną przeszłością.

Dziennikarka zaznaczyła przy tym, że wiele zgromadzeń dobrze zna historię bohaterstwa własnych członkiń i że jest ona tłem współczesnych, często równie fascynujących działań. – Siostry zakonne mnie interesują. Znam wiele z nich, są dla mnie często autorytetem, inspiracją – podkreśliła Agata Puścikowska. – Moim zdaniem to jest elita, kobiety energiczne, często świetnie wykształcone, wierne sobie, które poszły za swoją pasją i realizują się w niej – dodała.

Odpowiadając na pytanie, czy jej książka może pomóc przezwyciężyć negatywny stereotyp związany z postrzeganiem sióstr zakonnych podkreśliła, że nie było to jej celem i że siostry przede wszystkim same mówią o sobie. Wyraziła natomiast nadzieję, że jej książka dotrze do młodych, zwłaszcza do młodych kobiet.

Red. Marek Zając, prowadzący spotkanie, podkreślił wartość pracy Agaty Puścikowskiej, która od lat konsekwentnie pokazuje życie sióstr zakonnych w Polsce. Zwrócił też uwagę na znaczenie jej najnowszej książki, która ocala od zapomnienia to, co bez niej bezpowrotnie odeszłoby w przeszłość.

Zastanawiając się nad pytaniem, skąd bohaterki książki czerpały siłę do swojej często nadludzkiej pracy, skąd brała się ich odwaga, dlaczego potrafiły znieść tortury a wreszcie – oddać życie – uczestnicy spotkania mówili o tym, jak trudno jest pisać o duchowości i że ostatecznie otoczona jest ona tajemnicą.

Kolejne spotkanie z Agatą Puścikowską, autorką książki „Wojenne siostry”, odbędzie się 22 października o godz. 18 w siedzibie Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich przy ul. Foksal 3/5 w Warszawie. Spotkanie poprowadzi Piotr Legutko.

„Wojenne Siostry”, Agata Puścikowska, Wydawnictwo ZNAK 2019.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Polak strzelił gola głową... z połowy boiska.

2019-10-17 18:41

wPolityce.pl

Byli już tacy piłkarze, który strzelali gole z połowy boiska. Ale nigdy się nie zdarzyło, by głową. Kto tego dokonał? Oczywiście Polak!

youtube Basford United FC
Stefan Galiński

Polski obrońca angielskiego Basford United FC, Stefan Galiński stał się gwiazdą internetu. W spotkaniu przeciwko FC United of Manchester (3:1) strzelił głową gola z połowy boiska.

Obejrzyj film: Gol Roku

Stef, jak nazywają go na Wyspach Brytyjskich, zdobył bramkę w 62. minucie meczu Northern Premier League Premier Division (ósmy poziom). Defensor mocno uderzył piłkę głową, która przelobowała niepewnie interweniującego bramkarza drużyny przeciwnej i wpadła do bramki. Kandydat do gola roku!

25-latek od wielu lat występuje na angielskich boiskach. Grał między innymi w juniorskich ekipach Derby County czy Stoke City.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem