Dni Kultury Chrześcijańskiej w tym roku zostały włączone w centralne obchody Roku Jubileuszowego w naszej archidiecezji. Jednym z elementów obchodów były IV Archidiecezjalny Konkurs Poezji Religijnej i VII Festiwal Piosenki Religijnej. Inicjatorem i dyrektorem obu przedsięwzięć jest ks. Andrzej Surowiec, współorganizatorem - ks. Tadeusz Biały. Imprezy natomiast zaliczyć można do bardzo udanych i kreatywnych.

Konkurs Poezji Religijnej w "Romie" zgromadził przede wszystkim uczącą się młodzież wraz z opiekunami ze szkół podstawowych i średnich. Siedemnastu uczestników, w tym trzy osoby w kategorii poezji śpiewanej, zaprezentowało po dwa utwory. Jury, w składzie: ks. Zbigniew Suchy, Wojciech Mandzyn i Ewa Maciołek, przyznało 1 miejsce Paulinie Kuźniar z Łańcuta. 2 miejsce otrzymała Agnieszka Kotelnicka i Paweł Piętal, oboje z Przemyśla. 3 pozycję zajęła Anna Szostak ze Stubna i Grzegorz Wasyłeczko, alumn Seminarium Duchownego w Przemyślu. W kategorii poezji śpiewanej 1 miejsce należało do Małgosi Węgrzyn z Medyki, która zauroczyła słuchających umiejętnościami wokalnymi.

Skupienie, z jakim zgromadzona licznie młodzież słuchała recytacji swoich kolegów, potwierdziło raz jeszcze słuszność słów ks. Jana Twardowskiego: Poezja to jeszcze jeden sposób mówienia do drugiego człowieka.

Za rok mały jubileusz naszych poetyckich spotkań. Już dziś zapraszamy. Jedną z form wynagrodzenia trudu i rodzącej się weny była obietnica wydrukowania w Niedzieli utworów Pawła Piętala, który sam je recytował. Z przyjemnością czynimy zadość obietnicy.

Kilka słów o Bogu

Próżno byłoby szukać mojego Boga

W kościele, zborze, synagodze, meczecie...

Nieosiągalny jest też na przystanku,

w autobusie, na ulicy i w sklepie...

Mój Bóg mieszka koronach drzew -

w chmurach - tam gdzie wiatr ma swój dom,

ale spotkać go można w lesie,

wśród zieleni: zawsze trzyma się

z dala od miasta.

Mój Bóg przemawia do mnie

cykaniem świerszczy,

śpiewem ptaków,

szumem drzew,

szmerem potoku...

Nie jest on bogaty, ani biedny -

nie potrzebuje tego.

Nie można go sprzedać, ani kupić -

jest bezcenny

więc proszę:

nie zabierajcie mi Boga!!

19.08.97 r.

Zamiana

Idę samotny na skraj przepaści.

Idę, by wznosić do góry ręce.

Niosę ze sobą, bo chciałbym dać Ci

Moje omdlałe, krwawiące serce.

Przyniosłem Tobie Jezu Chryste

Opadły wzrok - wzrok przerażony,

Mam jedną prośbę - pragnienie czyste:

Zamiast mnie ocalał lud zagubiony.

Przychodzę tutaj, bo chciałbym Panie

Zamienić życie, które mi dałeś

W krople miłości, które masz w dzbanie.

Napoję ludzi, których widziałeś.

Oddaję życie- nie mam nic więcej,

Za okruch chleba przebaczenia.

Zastąpię nim podłą, nieludzką zemstę -

Nakarmię głodne, ludzkie istnienia.

Czy słyszysz mnie Panie?

Odezwij się proszę

Byś zrobił to dla mnie,

Modlitwę swą wznoszę.

Wiem, słowa są małe,

Lecz może wystarczą.

Ty wiesz, że ja chciałem

Dla ludu być tarczą.

25.12.97 r.