Poniedziałek, 16 stycznia 2023

• Hbr 5, 1-10 • Ps 110, 1-2.3-4 • Mk 2, 18-22

Uczniowie Jana i faryzeusze mieli właśnie post. Przyszli więc do Jezusa i pytali: «Dlaczego uczniowie Jana i uczniowie faryzeuszów poszczą, a T woi uczniowie nie poszczą?» Jezus im odpowiedział: «Czy goście weselni mogą pościć, dopóki pan młody jest z nimi? Nie mogą pościć, jak długo pana młodego mają u siebie. Lecz przyjdzie czas, kiedy zabiorą im pana młodego, a wtedy, w ów dzień, będą pościć. Nikt nie przyszywa łaty z surowego sukna do starego ubrania. W przeciwnym razie nowa łata obrywa jeszcze część ze starego ubrania i robi się gorsze przedarcie. Nikt też młodego wina nie wlewa do starych bukłaków. W przeciwnym razie wino rozerwie bukłaki; i wino przepadnie, i bukłaki. Lecz młode wino należy lać do nowych bukłaków».

Uczniowie Jana i faryzeusze, oprócz zwykłych postów, stosowali też i posty dodatkowe, aby swoją pobożnością przyspieszyć nadejście królestwa. Ci, którzy pytali Jezusa, dlaczego Jego uczniowie nie poszczą, jakby sugerowali, że zarówno Jezus, jak i Jego uczniowie, powinni dołączyć do tej pobożnej praktyki. Kiedy ktoś zada nam pytanie lub wskaże na jakąś nową pobożność, nowennę czy różaniec, to będziemy w tej samej pozycji co Pan i Jego uczniowie. Kiedy spojrzymy na to racjonalnie, to Jezus musiał przystać na ten post, bo nie ma w nim niczego złego. Dodatkowo, kiedy patrzymy na naszą religijność, różańce i nowenny, to nie ma w tym niczego złego. Dlaczego jednak Jezus nie wprowadził tego rodzaju pobożnego postu pośród swoich uczniów? Dlatego, że przed sobą mieli Tego, z powodu którego i uczniowie Jana i faryzeusze pościli. Jezus chciał podkreślić, że Jego uczniowie żyją w czasie pełnym łaski, w którym potrzebują skupić się na Nim samym, na Oblubieńcu. Przemyślmy, czy w naszym życiu nasze pobożne praktyki prowadzą do spotkania z Jezusem, czy też czynimy je z niewłaściwej postawy serca, która trzyma nas w naszej religijności.

I.O.

WSZYSTKIE ROZWAŻANIA DOSTĘPNE W KSIĄŻCE "Żyć Ewangelią" DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!