Sklep to miejsce, w którym w świetle savoir-vivre’u powinniśmy przestrzegać tych wskazań etykiety, które związane są z zasadami sprawiedliwości, miłości bliźniego i wyrozumiałości. Wchodząc do sklepu, zatrzymujemy się, by umożliwić przejście przez drzwi osobom wychodzącym ze sklepu. Następna sprawa to koszyki na zakupy. Jeden z czytelników napisał do mnie: „Gdy wchodzę do sklepu spożywczego i trafiam na kolejkę po koszyki, często pojawiają się osoby, które kolejkę pomijają i wchodzą do środka bez koszyka”.
Zjawisko takie nazywa się cwaniactwem. Reprezentują je osoby egocentryczne, aspołeczne i o niskiej kulturze społecznej. Pominięcie kolejki w taki sposób niczym nie różni się od wzięcia koszyka poza kolejnością. Jest niegrzeczne, małostkowe, lekceważące innych. Ktoś może tak postąpić bezmyślnie, bez złych intencji, ale i tak wystawia sobie w ten sposób jak najgorsze świadectwo.
Zasady dobrego wychowania możemy też złamać w momencie podchodzenia do kasy. Jeśli np. są dwie kasy i do pierwszej stoi kolejka, a druga kasa jest zamknięta i obsługa sklepu ją uruchomi, osoby stojące na końcu kolejki powinny umożliwić przejście do tej kasy osobom stojącym przed nimi (w środku kolejki).
Jeśli stoimy w kolejce do kasy, a w tym czasie ustawia się kolejka po koszyki, powinniśmy jak najszybciej przekazać swój koszyk osobom czekającym na niego. Inaczej wyjdziemy na źle wychowanych egoistów.
Jeśli między półkami w sklepie są wąskie przejścia i dodatkowo jest wielu kupujących, nie powinniśmy tych przejść tarasować swoimi wózkami i koszykami. Wózek czy koszyk - gdy zdejmujemy towar z półki - powinniśmy postawić gdzieś z boku, tak aby nikomu nie przeszkadzał.
Jeśli inny klient zrobi coś niestosownego (ominie kolejkę po koszyki, wjedzie wózkiem na nogę innego kupującego itp.), bądźmy wyrozumiali, wspaniałomyślni i grzeczni. Nie zakładajmy, że ma złą wolę i nie przywołujmy go ostro do porządku. Gdy więc np. ktoś pominie kolejkę, możemy z uśmiechem i przyjaźnie powiedzieć: „Przepraszam pana. Nie zauważył pan, że my tu stoimy w kolejce po koszyki?”. Jeśli ta osoba coś niegrzecznie odburknie lub w ogóle nie zareaguje na naszą uwagę, możemy albo pogodzić się z jej postępowaniem, albo poprosić obsługę sklepu o interwencję.
Publikujemy oświadczenie rzecznika Archidiecezji Krakowskiej w sprawie pojawiających się w przestrzeni internetowej fałszywych nagrań, wykorzystujących wizerunek Metropolity Krakowskiego.
Archidiecezja Krakowska informuje, że nagrania jakichkolwiek reklam z udziałem Księdza Kardynała Grzegorza Rysia, szczególnie promujące suplementy diety, lekarstwa i fundusze inwestycyjne, pojawiające się w przestrzeni internetowej to tzw. deepfake, czyli materiały fałszywe. Ksiądz Kardynał nigdy nie brał udziału w reklamach, a wykorzystanie wizerunku Metropolity Krakowskiego narusza Jego dobra osobiste. Ostrzegamy wszystkich przed manipulacją, dezinformacją i oszustwem.
14 stycznia zmarł zasłużony kapłan archidiecezji lubelskiej ks. kan. Jerzy Ważny. Od 2001 r. był proboszczem parafii pw. św. Wojciecha w Wąwolnicy i kustoszem sanktuarium Matki Boskiej Kębelskiej. Przeżył 65 lat, w kapłaństwie 39.
Ks. kan. Jerzy Ważny urodził się w 1960 r. w Tomaszowie Lubelskim, święcenia kapłańskie przyjął w 1987 r. z rąk ówczesnego bpa Bolesława Pylaka. Był jednym z najbardziej rozpoznawalnych kapłanów archidiecezji lubelskiej, przez 25 lat prowadził wspólnotę w największym sanktuarium archidiecezji lubelskiej.
Wstęp listu brzmi jak wyznanie wiary człowieka stojącego na progu próby. Paweł nazywa siebie apostołem «z woli Bożej» i od razu wskazuje na «obietnicę życia w Chrystusie Jezusie». To życie zaczyna się już teraz i przenika czas więzienia. Pozdrowienie «łaska, miłosierdzie, pokój» nie jest jedynie formułą grzeczności. Łaska (charis) mówi o darze, miłosierdzie o sercu Boga, pokój (eirēnē) o pełni. Paweł dziękuje Bogu, «któremu służy jak przodkowie», z czystym sumieniem (syneidēsis). Wiara chrześcijańska wyrasta z modlitwy Izraela i idzie dalej. Wspomnienie Tymoteusza wraca «we dnie i w nocy». Apostoł pamięta jego łzy i pragnie spotkania. Relacja ucznia i ojca w wierze ma poziomy odpowiedzialności i czułości. Tradycja Kościoła pamięta Tymoteusza jako pasterza Efezu. List brzmi jak przekaz pochodni w czasie apostolskich kajdan. Najważniejsze pada w zdaniu o «szczerej wierze» (anupokritos pistis), która mieszkała najpierw w babce Lois i w matce Eunice. Ewangelia przechodzi przez dom i przez pamięć rodzin. Paweł widzi w Tymoteuszu owoc takiego przekazu. Następnie przypomina o «charyzmacie Bożym» (charisma), otrzymanym przez włożenie rąk. Ten gest oznacza modlitwę Kościoła i powierzenie służby, która ma strzec i karmić wspólnotę. Czasownik «rozpalić na nowo» (anazōpyrein) mówi o ogniu, który wymaga troski, ciszy i wierności. Bóg nie daje ducha lęku (deilia). Daje «moc, miłość i trzeźwe myślenie» (dynamis, agapē, sōphronismos). Z takiego daru rodzi się wolność od wstydu wobec «świadectwa» (martyrion) i wobec więzów apostoła. Wierność Chrystusowi ma cenę, a jej fundamentem pozostaje moc Boga.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.