Ojciec Michał Legan pochodzi z Zielonej Góry. Obecnie pełni funkcję kierownika Redakcji Audycji Katolickich TVP. Jest też filmoznawcą i teologiem filmu. I właśnie od rozmowy o filmie rozpoczęło się spotkanie ze studentami.
- Jaka jest najpiękniejsza historia, którą odkryła ludzkość? To historia mesjańska. Historia kogoś, kto z miłości do ludzkości, do świata oddaje swoje życie – mówił o. Legan. – Na tym polega chociażby mit prometejski. Jest to pierwotne odzwierciedlenie tego, co znajdziemy w Ewangelii, opowieści o Człowieku, który z miłości do nas oddaje życie, byśmy mieli życie.
Gość spotkania podkreślił, że historię mesjańską można często odnaleźć w filmie. – Kino naprawdę opowiada o Panu Bogu, opowiada prawdę o czymś dużo większym niż my sami. Jesteśmy w stanie wymienić bardzo wiele takich filmów. Cała popkultura jest pełna takich historii. Dlaczego uważamy, że Superman czy Batman są tacy wspaniali? Bo sami cierpią pomagając innym – tłumaczy o. Legan.
Spotkanie zorganizowało Koło Akademickie KSM przy Uniwersytecie Zielonogórskim. Więcej na ten temat ukaże się w papierowym wydaniu Niedzieli.
"Wsiąść do pociągu" rozgrywane w holu Uniwersytetu Zielonogórskiego
Koło Akademickie KSM zorganizowało 17 kwietnia na Uniwersytecie Zielonogórskim wieczór z planszówkami.
Spotkanie otwarte dla wszystkich studentów odbyło się w Kampusie A.Gracze korzystali z KSM-owych gier albo przynieśli własne. Na stolikach rozłożono planszówki i karcianki, gry bardzo proste i te zaawansowane.
25 lutego 1930 r. bp Alojzy Versiglia i ks. Kalikst
Caravario, misjonarze salezjańscy w Chinach, zostali zamordowani
w Lin Tau Tsui. 15 maja 1983 r., w 400. rocznicę przybycia o. Mateusza
Ricci SJ do Chin, Ojciec Święty Jan Paweł II ogłosił obu męczenników
salezjańskich błogosławionymi. 1 października 2000 r. Jan Paweł II
ogłosi 120 męczenników chińskich, a wśród nich bp. Versiglia i ks.
Caravario, świętymi. Dzieło salezjańskie w Chinach ma oficjalnych
patronów i orędowników w niebie.
Chrystus i Samarytanka, Muzeum Archidiecezjalne Warszawa
Wyszła z dzbanem na rękach po wodę. Zwyczajny obraz ludzkiego życia. Zmusiła ją życiowa potrzeba. O tej porze nikt nie wychodzi z domu, gdy słońce stoi w zenicie. Trudno też spotkać kogokolwiek na drogach czy ulicach. Jedynie podróżni zatrzymują się przy studniach, by zaczerpnąć wody. Nie chciała nikogo spotkać. Chciała być sama. To była dobra pora – nikt nie wychodził na zewnątrz, nikt nie widział, nikt nie pytał. Wszystko, co żyje, szuka cienia, jakiegoś schronienia przed upałem. A ona, ukradkiem, niezauważona, chciała szybko dojść do studni, tak by nikt jej nie zobaczył, nikt jej nie spotkał i skrycie wrócić szybko do domu.
Niosła ze sobą pusty dzban, tak jak niesie się swoje puste, poplątane życie. Pragnienia, których woda nie potrafi ugasić. Codzienne ludzkie doświadczenia i zmagania. Troski. Pustkę serca i samotność. Swoje pragnienia i głód, którego nikt nie potrafi nazwać. Idzie sama – wtedy, gdy nikt nie patrzy, nikt nie pyta, nikt nie ocenia.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
