Misteria Męki i śmierci Jezusa Chrystusa są sprawowane w miejscach, w których one się dokonały. W piątek rano po godz. 7.00 patriarcha Jerozolimy przewodniczył Liturgii Męki Pańskiej. Po niej zostały wystawione relikwie krzyża świętego do publicznej adoracji.

Około południa wąskimi uliczkami jerozolimskimi przeszła Droga Krzyżowa. Modlitwa wiernych zlewła się w głosami handlujących na bazarze. Choć to nie pomaga modlitwie, to jednak uzmysławia jak było naprawdę w czasie, gdy Jezus przechodził tą drogą.

Wieczorem w Bazylice Grobu Pańskiego ma miejsce wymowny obrzęd pogrzebu Pana Jezusa. Na Kalwarii diakon wyjmuje długie gwoździe z rąk i nóg figury Jezusa, po czym następuje zdjęcie z krzyża i symboliczny obrzęd skropienia ciała wonnościami przed pogrzebem. Następnie figura Chrystusa jest składana w grobie, gdzie rzeczywiście Pan Jezus został pogrzebany.

Piątek przeżywany jest w cieniu Kalwarii, lub – jak zapisał ewangelista – Golgoty, co dosłownie oznacza „miejsce czaszki” (J 19,17). Nazwa „Golgota” może nawiązywać do ukształtowania terenu, na którym stanął krzyż przypominającego czaszkę. Może być ona również echem przypuszczeń pierwotnych chrześcijan, którzy mieli uważać, iż Jezus został ukrzyżowany na grobie Adama, dlatego krew Zbawiciela miałby w symboliczny sposób obmyć z grzechów czaszkę pierwszego człowieka i przywrócić wstęp do utraconego raju. Oczywiście nie chodziłoby tutaj o znaczenie dosłowne, ale o głębię przesłania teologicznego. W każdym razie czaszka, którą widzimy często u stóp krzyża symbolizuje czaszkę Adama, którego grzechy są zgładzone męką i śmiercią Jezusa.

Więcej w świątecznym wydaniu „Niedzieli”