Wtorek, 25 lipca. Św. Jakuba Apostoła, święto

• 2 Kor 4, 7-15 • Ps 126, 1- 6 • Mt 20, 20-28

Matka synów Zebedeusza podeszła do Jezusa ze swoimi synami i oddając Mu pokłon, o coś Go prosiła. On ją zapytał: «Czego pragniesz?» Rzekła Mu: «Powiedz, żeby ci dwaj moi synowie zasiedli w Twoim królestwie, jeden po prawej, a drugi po lewej Twej stronie». Odpowiadając Jezus rzekł: «Nie wiecie, o co prosicie. Czy możecie pić kielich, który Ja mam pić?» Odpowiedzieli Mu: «Możemy». On rzekł do nich: «Kielich mój pić będziecie. Nie do Mnie jednak należy dać miejsce po mojej stronie prawej i lewej, ale dostanie się ono tym, dla których mój Ojciec je przygotował». Gdy dziesięciu pozostałych to usłyszało, oburzyli się na tych dwóch braci. A Jezus przywołał ich do siebie i rzekł: «Wiecie, że władcy narodów uciskają je, a wielcy dają im odczuć swą władzę. Nie tak będzie u was. Lecz kto by między wami chciał się stać wielkim, niech będzie waszym sługą. A kto by chciał być pierwszym między wami, niech będzie niewolnikiem waszym. Na wzór Syna Człowieczego, który nie przyszedł, aby Mu służono, lecz aby służyć i dać swoje życie na okup za wielu».

Dziwna to wielkość, o której Jezus mówi swoim apostołom. Nie jest to wielkość i błysk tego świata, nie jest to majestat królów i władców, ale jest to pokorna służba na wzór Syna Człowieczego, który nie przyszedł, aby Mu służono, lecz aby służyć i dać swoje życie na okup za wielu. Do dziwnej wielkości zaprasza nas Jezus, do wielkości przez służbę i postawę niewolnika, tego, który jest gotowy poddać swoją wolę Panu. Bardzo bliskie ewangelicznej myśli jest popularne włoskie pozdrowienie ciao, co obecnie znaczy: cześć. Wzięło się ono w XVIII wieku od słowa s-ciaro, jako skrót od savio vostro lub senator vostro, co oznacza: wasz sługa uniżony. Stąd, jeśli chcemy, może wyniknąć dla nas zadanie na dziś lub na resztę życia. Pozdrawiając kogoś – być może słowem ciao! – mówmy w sercu: „Jestem twoim sługą”.

B.W.

WSZYSTKIE ROZWAŻANIA DOSTĘPNE W KSIĄŻCE "Żyć Ewangelią" DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!