Czwartek, 10 sierpnia. Św. Wawrzyńca, diakona i męczennika, święto

• Mdr 3, 1-9 • Ps 112, 1-2.5-6.7-8.9 • J 12, 24-26

Jezus powiedział do swoich uczniów: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeżeli ziarno pszenicy wpadłszy w ziemię nie obumrze, zostanie tylko samo, ale jeżeli obumrze, przynosi plon obfity. Ten, kto kocha swoje życie, traci je, a kto nienawidzi swego życia na tym świecie, zachowa je na życie wieczne. A kto by chciał Mi służyć, niech idzie na Mną, a gdzie Ja jestem, tam będzie i mój sługa. A jeśli kto Mi służy, uczci go mój Ojciec».

Jezus często korzysta z obrazów, które są bardzo jasne i głębokie. Obraz ziarna pszenicznego, które obumiera, aby przynieść plony, jest bardzo jasnym przykładem dla każdego, kto kiedykolwiek coś posiał. Jeśli ziarno nie zostanie zasiane w ziemi, wtedy wyschnie i zgnije. Jeśli spróbujemy spojrzeć na człowieka, tak jak na ziarno, które może przynieść plon w ziemi, ale też się zmarnować, wtedy dobrze zrozumiemy przesłanie Jezusa. Bóg podarował nam życie, czas, talenty, możliwości, ludzi, którzy są dookoła nas. Człowiek może z tego skorzystać, aby jego życie przyniosło obfity plon. Może też to wszystko zebrać, wycofać się w bezpieczne miejsce, nie ryzykować ani nie starać się o innych, a wtedy będzie jak niezasiane ziarna, zagrożone wyschnięciem. Takie ziarna nie przyniosą żadnej korzyści i ostatecznie przepadną. To jak właściwie żyć? W tym celu Jezus udziela nam wskazówek, gdy mówi, że jeśli ktoś chce Mu służyć, musi iść za Nim. Jezus przyszedł na świat, aby wypełnić wolę Ojca. Wydawało się, że w pełni oddał się służbie drugiemu człowiekowi. Chociaż przegrał w oczach świata, to ostatecznie wygrał, bo był jak ziarno, które obumarło, aby przynieść plon. Ten plon jest szansą na życie wieczne dla mnie i Ciebie.

S.H.

WSZYSTKIE ROZWAŻANIA DOSTĘPNE W KSIĄŻCE "Żyć Ewangelią" DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!