Wtorek, 3 października

• Za 8, 20-23 • Ps 87, 2-3.4-5.6-7 • Łk 9, 51-56

Gdy dopełniał się czas wzięcia Jezusa z tego świata, postanowił udać się do Jerozolimy i wysłał przed sobą posłańców. Ci wybrali się w drogę i przyszli do pewnego miasteczka samarytańskiego, by Mu przygotować pobyt. Nie przyjęto Go jednak, ponieważ zmierzał do Jerozolimy. Widząc to uczniowie Jakub i Jan rzekli: «Panie, czy chcesz, a powiemy, żeby ogień spadł z nieba i zniszczył ich?» Lecz On odwróciwszy się zabronił im. I udali się do innego miasteczka.

Gdy dopełniał się czas... Czas w Piśmie Świętym jest darem Boga. Czas ma swój początek: na początku (arche) było Słowo. Czas będzie miał też swoje dopełnienie (gr. telos). Gdy nadeszła pełnia czasu, w centrum czasu, Bóg podarował nam Jezusa Chrystusa. W centrum zaś życia Jezusa Chrystusa jest tajemnica paschalna. Przejście przez uniżenie, mękę, śmierć ku zmartwychwstaniu, wniebowstąpieniu. Wysłanie przed sobą „posłańców” wyraża świadomość Chrystusa, świadomość posłannictwa. Jezus wyrusza jako prorok i Mesjasz do świętego miasta, Jerozolimy. Pisząc: postanowił udać się do Jerozolimy, Łukasz Ewangelista wyraża Jego mocny zamiar, ukierunkowanie, decyzję by zrealizować plan zbawienia ludzi. „Samarytanie” pojawili się w Samarii w czasach niewoli babilońskiej. Byli to ludzie, którzy przybyli z Asyrii w miejsce wywiezionych ze swojej ziemi do niewoli Izraelitów. Przybywając do Samarii, przejęli zwyczaje żydowskie od tych, którzy pozostali, ale często też pozostawili część swoich wierzeń. Takie pomieszanie było nie do przyjęcia dla prawowiernych Izraelitów. „Samarytanie” też niegdyś pielgrzymowali do Jerozolimy, ale później byli skłóceni z Izraelitami, ponieważ ci odrzucili ich ofertę pomocy odbudowy świątyni, gdy wracali z niewoli babilońskiej (por. Ez 4, 2). Od tego czasu „Samarytanie” utrudniali pielgrzymki mieszkańcom Judei – zmuszając ich do pójścia dłuższą, okrężną drogą. Często Izraelici też oddawali pięknym za nadobne, ubliżając „Samarytanom”. Tak też chcą postąpić uczniowie Jezusa. Jezus uczy ich zachowania w praktyce przykazania miłości nieprzyjaciół, budowania królestwa Bożego, o którym ich uczył.

Panie Jezu, pomóż nam przyjmować Ciebie w każdej Eucharystii. Uwolnij nasze serca od niechęci, uprzedzeń lub nienawiści do innych ludzi. Pomóż nam budować Twoje królestwo prawdy i dobra i współpracować z Tobą w realizacji Twojego planu zbawienia dla wszystkich ludzi.

K.K.

ROZWAŻANIA NA ROK 2024 JUŻ DOSTĘPNE W KSIĄŻCE "ŻYĆ EWANGELIĄ". DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!