Reklama

Skarbnica maryjnej myśli bł. Jana Pawła II

Lidia Dudkiewicz
Niedziela Ogólnopolska 35/2011, str. 23

Szczególną formę dziękczynienia za beatyfikację Papieża Polaka stanowi wyjątkowa publikacja, zatytułowana „Jasnogórska Bogarodzica w wypowiedziach błogosławionego Jana Pawła II”. Jest to 3-tomowy zbiór maryjnych homilii, przemówień i modlitw Ojca Świętego. Polski czytelnik otrzymuje bezcenną, systematyczną dokumentację papieskich wypowiedzi o Matce Bożej i Sanktuarium Jasnogórskim.
„Pielgrzymował do stóp Jasnogórskiej Królowej już jako uczeń i student, a szczególnie później, jako biskup i kardynał krakowski. Jako Papież odwiedził Jasnogórskie Sanktuarium aż sześciokrotnie. Wiele czasu spędził tu na modlitwie, ale też często tu nauczał, zachęcając i zapraszając do zawierzenia swojego życia Bogu przez Maryję”. Te słowa napisał we wstępie do tej skarbnicy maryjnej myśli Jana Pawła II nuncjusz apostolski w Polsce abp Celestino Migliore.
Wypowiedzi Papieża Polaka o Matce Bożej zebrał i przygotował do druku w wersji książkowej o. prof. Zachariasz S. Jabłoński OSPPE. Pierwszy tom ukazał się również dzięki pomocy Stanisława Wachowskiego i Zdzisława Profica. Jest to wydanie drugie, uzupełnione o wypowiedzi Ojca Świętego pochodzące z okresu po 2003 r.
O. Jabłoński w tekście pt. „Błogosławiony Jan Paweł II - Papież Jasnogórski”, zamieszczonym w pierwszym tomie wydawnictwa, pisze: „Częste przywoływanie Maryi przez Jana Pawła II w encyklikach, listach, orędziach, katechezach i modlitwach stało się powodem upowszechnienia określenia «Papież Maryjny», a obfitość wypowiedzi związanych z Jasną Górą pozwala na określenie Ojca Świętego «Papieżem Jasnogórskim».
Pielgrzymowanie na Jasną Górę ok. 4 mln osób rocznie, w tym ok. 400 tys. przedstawicieli ponad 100 narodów różnych wyznań, a nawet religii, stanowi szansę dla procesu integracji nie tylko Europy poprzez komunikowanie wartości duchowych i kulturalnych, zawartych w treściach uniwersalnych kultu Maryi Jasnogórskiej.
Maryjność jasnogórska, którą tworzył i propagował bł. Jan Paweł II, znalazła potwierdzenie w wypowiedzi Benedykta XVI podczas pielgrzymki na Jasną Górę 26 maja 2006 r., a jeszcze bardziej w homilii beatyfikacyjnej, ze szczególnym wskazaniem zawołania «Totus Tuus» jako syntezy maryjności Błogosławionego”.
Zbiór wypowiedzi maryjnych Jana Pawła II ukazał się w Wydawnictwie Zakonu Paulinów „Paulinianum”. Teksty zostały ułożone tematycznie. Pierwszy tom zawiera wypowiedzi ze wszystkich pielgrzymek do Polski, w latach: 1979, 1983, 1987, 1991, 1995, 1997, 1999, 2002, oraz papieskie słowa do uczestników VI Światowego Dnia Młodzieży, który odbył się w dniach 14-15 sierpnia 1991 r. na Jasnej Górze. W drugim tomie zostały zgromadzone m.in. przesłania na międzynarodowe dni i kongresy, przemówienia przygotowane na różne jubileusze i rocznice, uroczystości i święta maryjne, modlitwy do Matki Bożej Jasnogórskiej oraz modlitwy Apelu Jasnogórskiego. Trzeci tom zawiera papieskie wypowiedzi skierowane do pielgrzymów jasnogórskich - do różnych grup wiekowych i zawodowych oraz do różnych stanów, a także wypowiedzi związane z peregrynacją kopii Cudownego Obrazu Matki Bożej Jasnogórskiej. Odrębny rozdział stanowią wypowiedzi przygotowane na spotkania z Polonią. Całe 3-tomowe dzieło zamyka jasnogórska bibliografia Jana Pawła II (1978-2005).
Wdzięczność za utrwalenie słów Papieża Polaka, służących pogłębieniu naszej pobożności maryjnej, ożywieniu pamięci i umocnieniu kultu Papieża Polaka, wielkiego czciciela Matki Bożej, wyraził abp Józef Kowalczyk, obecny prymas Polski. W słowie wstępnym do dzieła wyjaśnił, że wydając zbiór papieskich wypowiedzi maryjnych, ojcowie paulini spełniają obowiązek wdzięczności wobec Jana Pawła II, który - głównie przez swoje pielgrzymowanie do sanktuarium - sprawił, że Jasna Góra weszła w świadomość Kościoła powszechnego. „Jan Paweł II wprowadził Jasną Górę do szeregu wielkich sanktuariów świata, takich jak sanktuaria w Ziemi Świętej, świątynie Rzymu, Guadelupa, Lourdes czy Fatima, i po raz pierwszy umieścił Jasną Górę w dokumencie tej rangi, jaką jest encyklika («Redemptoris Mater», 28). Stanowi to zaszczytne i zobowiązujące wyzwanie”. Abp Kowalczyk wyraził nadzieję, że lektura papieskich tekstów przyczyni się do pogłębienia maryjności polskiego społeczeństwa i pełniejszego świadectwa wiary w Boże Miłosierdzie.
Pozostaje mam zabrać na maryjne drogi naszego ziemskiego pielgrzymowania tę wielką 3-tomową skarbnicę maryjnego nauczania bł. Jana Pawła II, najlepszego przewodnika na drogach wiary, dla którego słowa „Totus Tuus” - Cały Twój stanowiły program na całe życie: od Wadowic przez Kraków do Watykanu.

„Jasnogórska Bogarodzica w wypowiedziach błogosławionego Jana Pawła II”, wydanie drugie uzupełnione, redakcja: o. Zachariasz S. Jabłoński OSPPE.
Wydawnictwo Zakonu Paulinów „Paulinianum”, Częstochowa 2011. Zamówienia pod adresem: „Paulinianum”, ul. Ks. A. Kordeckiego 2, 42-225 Częstochowa, tel.: (34) 377-77-77, 501-360-191.

Reklama

Niedzielna Msza święta w sobotę

Ks. Paweł Staniszewski
Edycja łowicka 10/2004

Nie tak dawno w czasie lekcji jeden z licealistów zapytał mnie w intrygującej go sprawie. „Proszę księdza, Kościół uczy, że jeżeli z ważnych powodów nie możemy iść do kościoła w niedzielę (np. idziemy na zabawę karnawałową trwającą do białego rana, lub będziemy musieli w niedzielę pracować) to powinniśmy to uczynić w sobotę wieczorem.

Bożena Sztajner/Niedziela

Takie uczestnictwo nie będzie pociągało konsekwencji grzechu. Niestety, coraz częściej słyszę, iż niektórzy moi znajomi, dla wygody, by mieć niedzielę tylko dla siebie, idą w sobotę, a nie w niedzielę na Mszę św. Czy jest to postawa słuszna, prawidłowa? W Piśmie Świętym czytamy, jak to Pan Bóg polecił świętować siódmy dzień, a nie szósty. Wyznaczył niedzielę na świętowanie, a nie sobotę wieczorem. Czy więc regularne uczestniczenie w niedzielnej Mszy św. w sobotę wieczorem nie jest nadużyciem?”

Otóż tytułem wstępu przypomnę, iż obowiązek uczestniczenia we Mszy św. wiąże katolika w sumieniu. Dobrowolne zaniedbanie uczestniczenia we Mszy św. w niedzielę jest grzechem śmiertelnym i powoduje zerwanie kontaktu z Bogiem. Wracając do kwestii dnia, którego powinniśmy świętować, zgodnie z poleceniem Boga Izraelici zobowiązani byli do świętowania szabatu czyli siódmego dnia, dnia Bożego odpoczynku po dokonanym dziele stworzenia. Jednak po Zmartwychwstaniu Chrystusa, które miało miejsce w pierwszym dniu tygodnia (w niedzielę), rozpoczął się nowy etap w historii zbawienia. Etap ten jest czasem nowego stworzenia. I właśnie ten dzień nowego stworzenia, bo zostało ono zapoczątkowane Zmartwychwstaniem i umocnione zesłaniem Ducha Świętego też w niedzielę, obchodzimy jako najważniejsze święto każdego tygodnia. Świętujemy niedzielę, jako pierwszy dzień tygodnia. Wyraźnie słyszymy to w II Modlitwie Eucharystycznej, w której kapłan wypowiada słowa: „Dlatego stajemy przed Tobą i zjednoczeni z całym Kościołem uroczyście obchodzimy pierwszy dzień tygodnia, w którym Jezus Chrystus Zmartwychwstał i zesłał na Apostołów Ducha Świętego”.

Kościół o sposobie spełnienia obowiązku uczestniczenia we Mszy św. wypowiada się w kanonie 1248 Kodeksu Prawa Kanonicznego w następujący sposób: „Nakazowi uczestniczenia we Mszy św. czyni zadość ten, kto bierze w niej udział, gdziekolwiek jest odprawiana w obrządku katolickim, bądź w sam dzień świąteczny, bądź też wieczorem dnia poprzedzającego”. Jak widać, kanon ten nic nie mówi na temat przyczyn naszej decyzji co do dnia uczestniczenia we Mszy św. Termin, w którym udamy się na Mszę św. - w sobotę wieczorem (lub inny dzień poprzedzający święto) czy też w sam dzień świąteczny - zależy tylko od nas. Tak więc z formalnego punktu widzenia wszystko jest w porządku. Każdy jednak medal ma dwie strony. Stąd warto w tym miejscu przypomnieć, na czym polega zadanie świętowania. Otóż do istoty chrześcijańskiego świętowania należy uczestniczenie w liturgicznym spotkaniu, które wielbi Pana, rozważa Jego słowa i umacnia się wzajemnym świadectwem wiary. Kościół od samego początku prosił swoje dzieci, aby pilnowały niedzielnej Eucharystii. Już około 108 r. pisał św. Ignacy z Antiochii: „Niechaj nikt nie błądzi. Ten, kto nie jest wewnątrz sanktuarium, sam pozbawia się Chleba Bożego.

Jeśli modlitwa wspólna dwóch zwykłych ludzi ma moc tak wielką, o ileż potężniejsza jest modlitwa biskupa i całego Kościoła! Kto nie przychodzi na zgromadzenie, ten już popadł w pychę i sam siebie osądził” (List do Efezjan 5,2-3). A dwie strony dalej dodaje św. Ignacy następujący argument: „Gdy się bowiem często schodzicie, słabną siły szatana i zgubna moc jego kruszy się jednością waszej wiary” (13,1).

Stąd jeśli z czystego wygodnictwa pomijamy Mszę św. w sam dzień świąteczny, nasze świętowanie stałoby się niepełne. To jest podstawowa racja, dla której winniśmy dążyć do zachowania niedzielnej Mszy św. Warto zobaczyć dla jakich powodów ludzie najczęściej rezygnują w ogóle z Mszy św. w niedzielę, przychodząc na nią w sobotę wieczorem. Wygodne wylegiwanie się w łóżku, oglądanie telewizji, wycieczka, goście, widowisko sportowe - to są dla nich w niedzielny dzień ważniejsze rzeczy, aniżeli uczestniczenie we Mszy św. Oczywiście, - zauważmy - że w takim przypadku nie mówimy o grzechu (bo przecież można przyjść na Mszę św. w sobotę). Pojawia się natomiast coś, co można nazwać apelem do naszego serca, do naszego sumienia, by nie wybierać tego, co łatwiejsze, ale to, co stosowne, co buduje wiarę naszą i wiarę całej wspólnoty. W przeciwnym razie można pokusić się o stwierdzenie, że wybierając to, co łatwiejsze, czyli sobotnią Liturgię, jakby w sposób pośredni dajemy dowód, iż uczestnictwo w Ofierze Chrystusa jest dla nas jakimś ciężarem, obowiązkiem, a nie radosnym spotkaniem przy stole na wspólnej uczcie.

Kiedy przeżywamy okres Wielkiego Postu, czas nawracania się, pracy nad sobą, podejmowania dobrych postanowień celem przybliżenia się do Boga i pogłębienia swej wiary, miłości, może warto byłoby podjąć trud podjęcia decyzji o prawdziwym świętowaniu niedzieli w połączeniu z uczestnictwem właśnie tego dnia w Eucharystii. Może będzie mnie to kosztować godzinę mniej snu, ale to przecież wszystko ad maiorem Dei gloriam - na większą chawałę Boga.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Milsko: Dzień skupienia dla oaz dorosłych

2019-10-20 07:43

Katarzyna Krawcewicz

19 października w Milsku (parafia Zabór) odbył się dzień skupienia dla wspólnot oaz dorosłych z naszej diecezji.

Katarzyna Krawcewicz

W spotkaniu uczestniczyli przedstawiciele oaz z Rzepina, Lubska, Gorzowa, Jordanowa, Świebodzina i Zielonej Góry. Była to m.in. okazja do rozmowy z nowym moderatorem diecezjalnym wspólnot dorosłych, ks. Tomaszem Sałatką.

Główny temat rozważań brzmiał „Dorosły – wolny?” i odnosił się do aktualnego hasła roku formacyjnego Ruchu Światło-Życie „Wolni i wyzwalający”. Temat wolności i zniewoleń przewijał się przez konferencje, Namiot Spotkania (rozważanie Pisma św.) oraz homilię podczas Mszy świętej. Gośćmi spotkania byli Mariola i Mariusz Graczykowie, małżeństwo z Domowego Kościoła odpowiedzialne za diecezjalną diakonię wyzwolenia. Mówili o idei Krucjaty Wyzwolenia Człowieka, dzieląc się jednocześnie świadectwem swojego życia.

Więcej w papierowym wydaniu.

Zobacz zdjęcia: Milsko: dzień skupienia dla oaz dorosłych (19 października 2019)
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem