Fosse - laureat Nagrody Nobla: wiem, że pośród najgorszych ciemności Bóg był najbliżej
Literatura istnieje właśnie dlatego, że wiele jest rzeczy, które bardzo trudno jest wypowiedzieć słowami. Po cóż mielibyśmy pisać wiersze, powieści czy sztuki teatralne, gdyby wszystko dało się powiedzieć w sposób prosty i bezpośredni - mówi Jon Fosse, tegoroczny laureat Nagrody Nobla, dodając, że do tych rzeczywistości, które trudno ująć w słowa należy również jego chrześcijańska, a od 11 lat wiara katolicka.
Norweski noblista pisze o niej otwarcie w swej ostatniej książce „Septologia”. Stawiając swych bohaterów w bardzo trudnych, wręcz patologicznych sytuacjach, pokazuje, jak żyć w nich wiarą i znajdować w niej ocalenie, jak modlić się w takich sytuacjach, wypowiadając z ufnością proste słowa modlitwy. Nawiązując do tej książki, Fosse podkreśla, że w jego życiu to właśnie pośród najgorszych ciemności Bóg był najbliższej niego.
Dziś wieczorem norweski pisarz otrzyma w Sztokholmie Nagrodę Nobla. Przygotowując przeznaczone na tę okazje przemówienie, przyznał, że chce się w nim zwrócić właśnie do ludzi, którzy przechodzą w swym życiu trudne chwile, doświadczają rozpaczy czy trwogi. Chcę im podać rękę - mówi tegoroczny Noblista.
Dzieląc się na łamach katolickiego dziennika La Croix swą wiarą, przyznał, że dorastał w luteranizmie, który porzucił w wieku 16 lat, pozostając jednak nadal człowiekiem wierzącym. Skończyło się na tym, że znienawidziłem ten Kościół, w którym pastor sądzi, że może racjonalnie wpoić ci prawdę, która nie jest prawdą. „Dla mnie luteranizm wyklucza tajemnicę wiary. - mówi norweski konwertyta. (…) Wiary nie można osiągnąć rozumem. To doświadczenie, musi się wydarzyć”. Dodaje, że na długiej drodze, która doprowadziła go do katolicyzmu, decydujące znaczenie miała lektura dzieł Mistrza Ekharta.
Po ogłoszeniu werdyktu Akademii Szwedzkiej gratulacje do Jona Fossego wystosował również Papież Franciszek. Zapewniając o uznaniu dla jego twórczości, wyraził nadzieję, że jego nienachalne świadectwo wiary i zaangażowany głos literacki dotrą teraz do szerokiego grona odbiorców. „W szczególny sposób Twoja zdolność do przywoływania darów łaski, pokoju i miłości Boga Wszechmogącego w naszym często zaciemnionym świecie z pewnością wzbogaci życie tych, którzy dzielą pielgrzymkę wiary” - napisał Papież.
Przed narodzinami naszego synka byliśmy daleko od Boga, a nasza wiara polegała na chodzeniu do kościoła dwa razy w roku: ze święconką na Wielkanoc i ewentualnie w Boże Narodzenie, jeśli się nam chciało. Dążyliśmy do życia łatwego i przyjemnego, ale wkrótce to nasze egoistyczne postępowanie miało się diametralnie zmienić...
Krótko po naszym ślubie moja żona Olga zaszła w ciążę. Po dwóch wcześniejszych poronieniach (pierwsze w 4. i drugie w 10. tygodniu ciąży) byliśmy pełni nadziei, że tym razem wszystko będzie dobrze. Nasza radość nie trwała jednak długo. Na pierwszym szczegółowym badaniu USG w 20. tygodniu ciąży, które zostało wykonane w Szpitalu Uniwersyteckim w Londynie, po raz pierwszy dowiedzieliśmy się, że są „nieprawidłowości”, i dostaliśmy skierowanie na jeszcze bardziej szczegółowe badanie. Wykazało ono, że nasze dziecko ma stopy końsko-szpotawe, jedną nerkę, która na dodatek była bardzo mała, oraz nieprawidłowości w strukturze mózgu. Okazało się również, że nasz synek ma bardzo rzadki problem genetyczny – niezbalansowaną translokację chromosomów 9 i 11 (na 9 brakuje genów, a na 11 jest ich za dużo). Zasmucona pani genetyk wymieniła nam wszystkie wady, które może mieć nasze dziecko: znaczne opóźnienie w rozwoju, rozszczepienie wargi i podniebienia, brak odbytu, męskie i żeńskie narządy płciowe, problemy z mózgiem oraz wiele innych. Na koniec poinformowała nas, że nadal możemy zakończyć ciążę, jeśli chcemy, mimo że był to już 24. tydzień. Przypadek naszego synka kwalifikował go do legalnego zabicia go aż do końca ciąży. Zdruzgotani takimi informacjami udaliśmy się do prof. Kyprosa Nicolaidesa – to światowej sławy lekarz, który wynalazł wiele metod ratowania dzieci w okresie prenatalnym. Niestety, on również potwierdził to wszystko, co wcześniej już usłyszeliśmy, i dodatkowo powiedział nam, że gdyby to było jego dziecko, to by je usunął. Nigdy nie zapomnę nocy po tamtym dniu – smutku, żalu, czarnych myśli i wylanych łez...
Msza święta z okazji 30-lecia parafii św. Andrzeja Boboli w Miliczu
Na zakończenie wakacji do wspólnego świętowania 30-lecia istnienia parafii św. Andrzeja Boboli w Miliczu zaprosili duszpasterze największej milickiej parafii. Była to okazja do wspólnej modlitwy dziękczynnej Bogu za ten czas, wszystkich kapłanów i wiernych, podjęte i zrealizowane prace. Po zakończonej Mszy świętej zaplanowany został festyn parafialny, który ma być kontynuacją wspólnej radości i dziękczynienia.
Czas naszego 30-lecia się wypełnia. Dzisiaj naszym uroczystościom przewodniczy ks. Marcin Robakowski, który był wikariuszem i administratorem parafii, w czasie przejściowym, po śmierci księdza Kazimierza Kudryńskiego, a moim przyjściem tu na parafię - mówił ks. Zbigniew Słobodecki, proboszcz parafii pw. św. Andrzeja Boboli w Miliczu, dziękując wszystkim obecnym za udział w Eucharystii dziękczynnej i przyjęcie zaproszenia do wspólnego świętowania.
Tak również było w dniu 31 sierpnia 2024 r., kiedy plac i mury bazyliki zapełniły się przybyłymi katechetami.
Zawsze jest dla nich stworzona możliwość adoracji Najśw. Sakramentu, skorzystania z sakramentu pokuty (z czego skorzystało bardzo wielu katechetów), wysłuchania okolicznościowej konferencji, uzupełniania swoich zbiorów o nowe materiały katechetyczne oferowane prze wydawnictwa, a przede wszystkim uczestniczą we Mszy św., odprawianej przed obliczem Matki Bożej Łaskawej.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.