Niedziela, 17 grudnia. III niedziela Adwentu

• Iz 61, l-2a.10-11 • Łk 1, 46-54 • 1 Tes 5, 16-24 • J 1, 6-8.19-28

Pojawił się człowiek posłany przez Boga, Jan mu było na imię. Przyszedł on na świadectwo, aby zaświadczyć o światłości, by wszyscy uwierzyli przez niego. Nie był on światłością, lecz posłanym, aby zaświadczyć o światłości. Takie jest świadectwo Jana. Gdy Żydzi wysłali do niego z Jerozolimy kapłanów i lewitów z zapytaniem: «Kto ty jesteś?», on wyznał, a nie zaprzeczył, oświadczając: «Ja nie jestem Mesjaszem». Zapytali go: «Cóż zatem? Czy jesteś Eliaszem?» Odrzekł: «Nie jestem». «Czy ty jesteś prorokiem?» Odparł: «Nie!» Powiedzieli mu więc: «Kim jesteś, abyśmy mogli dać odpowiedź tym, którzy nas wysłali? Co mówisz sam o sobie?» Odpowiedział: «Jam głos wołającego na pustyni: Prostujcie drogę Pańską, jak powiedział prorok Izajasz». A wysłannicy byli spośród faryzeuszów. I zadawali mu pytania, mówiąc do niego: «Czemu zatem chrzcisz, skoro nie jesteś ani Mesjaszem, ani Eliaszem, ani prorokiem?» Jan im tak odpowiedział: «Ja chrzczę wodą. Pośród was stoi Ten, którego wy nie znacie, który po mnie idzie, a któremu ja nie jestem godzien odwiązać rzemyka u Jego sandała». Działo się to w Betanii, po drugiej stronie Jordanu, gdzie Jan udzielał chrztu.

Świadectwo Jana Chrzciciela przygotowującego nadejście Mesjasza dotyczy i nas, i nas konfrontuje. Prowadzi do zadania sobie pytania: czy nasze życie ma wymiar proroczy? Czy pozostajemy wierni Chrystusowi i Jego sprawie? Czy ona nas jeszcze porusza? To Janowe świadectwo prowadzi nas do dogłębnego rozeznania wydarzeń, jakie dzieją się wokół nas, do wypowiedzenia jasnego słowa, które nie udaje samo w sobie światła, ale jest świadectwem światła, jakim jest Chrystus Zmartwychwstały. Jest to światło, które świeci dziś, tak jak wczoraj i zawsze. Jest tym światłem, które odnajdujemy w Ewangelii czytanej wspólnie ze wspólnotą Kościoła. Prośmy, aby to Chrystusowe, ewangeliczne światło, docierało w tych dniach do otępiałych sumień ludzi, którzy tego światła jeszcze nie znają albo pozostają zaślepieni innym światłem. Dzisiaj, tak jak wtedy gdy rodził się nasz Zbawiciel na ziemi, potrzebujemy mniej tych, którzy uważają się za „oświeconych”, a więcej „świadków światła”. I nie tylko światła, ale i radości i sprawiedliwości społecznej.

W.Cz.

ROZWAŻANIA NA ROK 2024 JUŻ DOSTĘPNE W KSIĄŻCE "ŻYĆ EWANGELIĄ". DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!