Poniedziałek, 5 lutego. Wspomnienie św. Agaty, dziewicy i męczennicy

• 1 Krl 8, 1-7.9-13 • Ps 132 (131) • Mk 6, 53-56

Gdy Jezus i Jego uczniowie się przeprawili, przypłynęli do ziemi Genezaret i przybili do brzegu. Skoro wysiedli z łodzi, zaraz Go poznano. Ludzie biegali po całej owej okolicy i zaczęli znosić na noszach chorych, tam gdzie, jak słyszeli, przebywa. I gdziekolwiek wchodził do wsi, do miast czy do osad, kładli chorych na otwartych miejscach i prosili Go, żeby choć frędzli u Jego płaszcza mogli się dotknąć. A wszyscy, którzy się Go dotknęli, odzyskiwali zdrowie.

W swoim ewangelicznym opisie Marek mówi, że Jezus był zawsze obecny we wszystkich miejscach, do których się udał, w których był przyjęty przez dużą liczbę osób w różnych potrzebach duszy i ciała. Najczęściej były to osoby chore fizycznie, unieruchomione i opętane. Wszyscy wierzyli, że wystarczy podejść do Niego i usłyszeć Słowo. Dlatego ich nauczał i przemawiał do ich serc. Wiedział, jak przeniknąć do ludzkich serc i intencji. Wielu z głęboką wiarą chciało Go dotknąć i gdy to robili, zostawali uzdrowieni, byli wolni. Tu nie chodzi o ludzki dotyk, ale o dotyk, który pochodzi z głębokiej wiary. Głęboka wiara zmienia ludzkie serce, ciało, światopogląd, myśli, całą osobę. Wzrok i dotyk które przemieniają, które zmieniają człowieka. W swojej pracy Jezus uwzględnia również swoich uczniów. Wszyscy, którzy przychodzą do Jezusa, który stoją przed atmosferą Jego Ducha, są dotknięci Jego Duchem i stają się nowymi ludźmi. Jesteśmy wezwani i posłani innym, aby nasz dotyk dobroci, aby nasze słowo przebaczenia i pojednania, miłość i zachęta były skuteczne i rozpoznawalne dzięki obecności Jezusa, razem z Jezusem, w Jego świętym imieniu. Dlatego, Panie, pomnóż naszą wiarę, abyśmy sami mogli być w naszym życiu świadkami spotkania, które zmienia, uzdrawia, wyzwala, przemienia.

M.Z.

ROZWAŻANIA NA ROK 2024 DOSTĘPNE W KSIĄŻCE "ŻYĆ EWANGELIĄ". DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!