Reklama

Media - dar Boży

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Środki społecznego przekazu stały się nieodłącznym elementem istnienia współczesnego człowieka. Trudno sobie wyobrazić życie bez telewizji, radia, filmów i Internetu. Popularnością cieszą się również blogi czy portale społecznościowe. Korzystają z nich osoby o podobnych zainteresowaniach, zarówno jeśli chodzi o sprawy zawodowe, kulturalne, jak i prywatne, jak np. spędzanie wolnego czasu, hobby czy rozrywka, a także instytucje samorządowe i gminy. Źródłem informacji z życia lokalnego Kościoła są strony kurii, parafii, organizacji,wspólnot, ruchów i stowarzyszeń katolickich oraz blogi księży. Na ten sposób komunikowania - którego znaczenie rośnie - współczesny człowiek poświęca bardzo dużo czasu, może nawet za dużo. Obecnie media chyba jak nigdy wcześniej są źródłem wiedzy, ułatwiają komunikację, a również mogą stanowić zagrożenie. Dlatego, zauważając siłę, zasięg i wpływ mass mediów, Kościół z jednej strony zwraca uwagę na zagrożenia, a z drugiej strony widzi szansę wykorzystania ich do ewangelizacji, która tą drogą może docierać do rzeszy ludzi.

Komunikowanie - duch i życie

Reklama

Sobór Watykański II zachęca katolików, by gorliwiej i bardziej świadomie traktowali nowe obowiązki i funkcje, jakie zgodnie z nauką wiary, nakładają na nich środki przekazu społecznego. „«Komunikowanie» to coś więcej niż samo tylko przekazywanie idei czy wyrażanie uczuć, to przede wszystkim dawanie siebie z miłości i dlatego właśnie «komunikowanie» Chrystusowe jest duchem i życiem (J 6, 63)” - przypomina Papieska Komisja do spraw Środków Społecznego Przekazu w instrukcji duszpasterskiej o środkach społecznego przekazu „Communio et progressio”.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Dzień Środków Społecznego Przekazu

W tym kontekście w trzecią niedzielę września 16 września w Polsce jest obchodzony Dzień Środków Społecznego Przekazu. Warto tu przypomnieć orędzie Benedykta XVI „Milczenie i słowo drogą ewangelizacji” na XLVI Światowy Dzień Środków Społecznego Przekazu 2012 r. Ojciec Święty dzieli się refleksjami dotyczącymi komunikacji międzyludzkiej. Zwraca uwagę na związek między milczeniem i słowem. Te dwa elementy powinny być w równowadze, następować po sobie i dopełniać się, by budować dialog i bliskość między ludźmi. „Kiedy słowo i milczenie nawzajem się wykluczają - pisze Papież - komunikacja ulega pogorszeniu, bo albo wprawia w stan pewnego oszołomienia, albo - przeciwnie - wywołuje chłód; kiedy natomiast milczenie i słowo wzajemnie się dopełniają, komunikacja nabiera wartości i znaczenia”. W komunikacji bowiem ważna jest zarówno umiejętność słuchania, jak i mówienia. Słowo i milczenie „są istotnymi i nieodłącznymi elementami działań podejmowanych przez Kościół w dziedzinie środków przekazu, by na nowo głosić Chrystusa we współczesnym świecie”. Te papieskie słowa stanową wskazówkę dla tych, którzy pracują na rzecz nowej ewangelizacji, co ma szczególne znaczenie w przededniu Roku Wiary.

Umiejętność korzystania z mass mediów

Współczesny człowiek jest bombardowany wielością informacji, ważnych czy błahych, podanych rzetelnie czy zmanipulowanych, służących prawdzie czy mamonie. Stąd istotna jest umiejętność korzystania z mass mediów. Krytyczny odbior bowiem pozwala ocenić sam dobór wiadomości, który w jakiś sposób stanowi manipulację, a także osądzić, czy twórcy audycji szanują godność każdego człowieka niezależnie od światopoglądu. W tym procesie niezastąpioną rolę pełnią media katolickie, programy, które dają godziwą rozrywkę, a jednocześnie pociągają serca i umysły do wyższych rzeczy. Dlatego w trosce o rozwój zarówno duchowy, jak intelektualny warto czytać „Niedzielę” z korespondencjami z diecezji toruńskiej bądź inne wartościowe pisma czy książki, słuchać Radia Maryja, oglądać Telewizję Trwam i zachęcać do tego dobrego zwyczaju bliskich. Pamiętając, że te środki przekazu troszczą się o obiektywność i autentyczność wydarzeń z życia społecznego, politycznego czy ekonomicznego, starannie szukają prawdy oraz służą Stwórcy, Ojczyźnie i ludziom. Winny więc być traktowane na równi z innymi komercyjnymi mediami. „Nie są jedynie wytworem geniuszu ludzkiego, ale przede wszystkim darem Boga” - mówi ks. inf. Ireneusz Skubiś, redaktor naczelny Tygodnika Katolickiego „Niedziela” i przypomina za bł. Janem Pawłem II („Redemptor hominis”, 15) zadania stojące przed mediami, którymi są: pomoc człowiekowi w stawaniu się lepszym, duchowo dojrzalszym, bardziej świadomym godności swego człowieczeństwa, bardziej odpowiedzialnym, bardziej otwartym na drugich, bardziej gotowym świadczyć i nieść pomoc innym.
Tak więc wszyscy odbiorcy: czytelnicy, widzowie i słuchacze, którzy odbierają programy przekazywane za pomocą tych środków, dokonują osobistego, dobrowolnego i świadomego wyboru. A jaki on jest? To zależy od każdego z nas.

2012-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Watykan ogłosił ekskomunikę po konsekracjach biskupów Bractwa Kapłańskiego Św. Piusa X

2026-07-02 09:10

[ TEMATY ]

Bractwo św. Piusa X

PAP/EPA/CYRIL ZINGARO

1 lipca 2026 r. w międzynarodowym seminarium św. Piusa X w Écône biskupi Bernard Fellay i Alfonso de Galarreta wyświęcili bez mandatu papieskiego czterech nowych biskupów

1 lipca 2026 r. w międzynarodowym seminarium św. Piusa X w Écône biskupi Bernard Fellay i Alfonso de Galarreta wyświęcili bez mandatu papieskiego czterech nowych biskupów

Dokument, podpisany przez kardynała prefekta Dykasterii Nauki Wiary, kard. Víctora Manuela Fernándeza, określa obrzęd dokonany 1 lipca jako „czyn o naturze schizmatyckiej”. W nocie wyjaśniającej przedstawiono szczegóły tej poważnej sankcji kanonicznej.

Biskupi Bractwa Kapłańskiego Świętego Piusa X – Alfonso de Galarreta i Bernard Fellay (odpowiednio główny konsekrator i współkonsekrator) oraz nowo konsekrowani biskupi Pascal Schreiber, Michael Goldade, Michel Poinsinet de Sivry i Marc Hanappier zaciągnęli „ipso facto” ekskomunikę „latae sententiae”, zarezerwowaną Stolicy Apostolskiej, za dokonanie „czynu o naturze schizmatyckiej”, jakim była „konsekracja biskupia czterech prezbiterów bez papieskiego zlecenia i wbrew woli Papieża”. Taka jest treść dekretu podpisanego przez kardynała Víctora Manuela Fernándeza, prefekta Dykasterii Nauki Wiary, kontrasygnowanego przez dwóch sekretarzy tejże Dykasterii. Jest to – niestety zapowiadany – finał wydarzeń, który nastąpił dwadzieścia cztery godziny po uroczystej ceremonii sprawowanej w Écône w Szwajcarii rankiem 1 lipca 2026 roku.
CZYTAJ DALEJ

Uczniowie Jana Chrzciciela pytają Jezusa o post

[ TEMATY ]

rozważania

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Końcowy fragment księgi Amosa przynosi obietnicę po długiej serii wyroków. Pan zapowiada podniesienie „szałasu Dawida”. Hebrajskie sukkāh oznacza lekkie schronienie, budowlę kruchą, łatwą do naruszenia. Obraz jest starannie dobrany. Dynastia Dawida nie jawi się tu jako pałac pełen splendoru. Ukazuje się jako dom osłabiony, wymagający podniesienia. Bóg sam podejmuje dzieło odbudowy. Naprawi wyłomy. Podniesie ruiny. Przywróci dawny porządek. Nadzieja rodzi się więc z działania Boga, nie z politycznej kalkulacji. Werset 12 otwiera trudne pole tekstualne. Hebrajskie spółgłoski ’dm można odczytać jako Edom. Grecki przekład starożytny czyta tu szerzej o ludziach oraz narodach szukających Pana. Tę właśnie linię podejmą Dzieje Apostolskie w rozdziale 15. Sens teologiczny pozostaje wspólny. Odbudowa domu Dawida służy także narodom. Obietnica nie zatrzymuje się na granicy jednego ludu. Kolejne obrazy urodzaju są obfite. Oracz spotyka żniwiarza. Zbieracz winogron niemal styka się z siewcą. To język prorockiej pełni. Ziemia odpowiada na błogosławieństwo Boga bez zwłoki. Miasta zostaną odbudowane. Winnice dadzą owoc. Lud zostanie zasadzony na własnej ziemi. Końcowe zdanie podkreśla trwałość daru. Pan sam zasadzi swój lud. Skoro On sadzi, nikt nie wyrwie. Dobra nowina ma tu rys bardzo ziemski. Bóg daje dom, pracę, plon, pokój oraz przyszłość. Łaska dosięga codzienności.
CZYTAJ DALEJ

Watykan: Polak radcą w nuncjaturze przy UE

2026-07-04 20:23

[ TEMATY ]

nominacja

Agata Kowalska

Tradycyjnie na początku lipca Stolica Apostolska ogłasza zmiany personalne w swoich placówkach dyplomatycznych. Dotyczą one także kapłanów polskich pracujących w poszczególnych nuncjaturach.

Pochodzący z diecezji włocławskiej ks. prał. Roman Walczyk został radcą nuncjatury przy Unii Europejskiej w Brukseli. Natomiast dotychczasowy radca nuncjatury w Mińsku, pochodzący z diecezji ełckiej ks. prał. Krzysztof Seroka został skierowany do Sekcji do spraw Stosunków z Państwami i Organizacjami Międzynarodowymi w Watykanie.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję