Reklama

Jelenia góra

Przewodnik po zabytkach

Niedziela legnicka 16/2003

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Wiosną br. ukazał się nowy przewodnik zatytułowany Zabytki Jeleniej Góry i Powiatu, autorstwa Wojciecha Kapałczyńskiego i Jana Kotlarskiego. Wojciech Kapałczyński - autor tekstu, to znany historyk sztuki, konserwator zabytków, a zarazem popularyzator wiedzy o zabytkach ziemi jeleniogórskiej. Jan Kotlarski natomiast, choć z zawodu jest lekarzem chirurgiem (w szpitalu jeleniogórskim przepracował 33 lata), jest pasjonatem fotografii już od lat studenckich i zdobywcą wielu nagród w tej dziedzinie. Zamieszczone w przewodniku fotografie są jego autorstwa.
Zamierzeniem autorów było ukazanie ziemi jeleniogórskiej, która oprócz ogromnych walorów krajobrazowych ma bogate i złożone dzieje historyczne, sięgające śląskich Piastów. "Niniejsza książka - pisze we wstępie Wojciech Kapałczyński - adresowana jest przede wszystkim do turystów, wrażliwych na bogactwo i piękno kulturalnego dziedzictwa tej ziemi, toteż zrezygnowano w niej z drobiazgowych specjalistycznych wywodów historycznych i analiz formalnych. Ze względów merytorycznych nie zaprezentowano wszystkich dzieł budownictwa świeckiego, pomijając liczne zabytkowe kamienice i budynki wiejskie. Z tego samego powodu zdecydowano się skupić na obiektach architektonicznych, traktując inne gatunki sztuki jedynie jako dopełnienie i uwzględniając je o tyle, o ile z architekturą są związane. Głównym celem autora było zaprezentowanie najciekawszych i najbardziej charakterystycznych budowli wpisanych do rejestru konserwatorskiego. O kolejności przedstawianych obiektów zadecydował układ alfabetyczny, a w treści opisów zastosowano schemat przyjęty w katalogach zabytków sztuki. Ambicją autora było ukazanie historii obiektu, czasem w powiązaniu z dziejami miejscowości oraz opisanie zabytku z uwzględnieniem przemian budowlanych i wyposażenia wnętrza".
Mowa jest - co prawda - o przewodniku, ale właściwie trzeba mówić o pełnoformatowym klasycznym albumie, wydanym na papierze kredowym w tzw. pełnym kolorze. Na 154 stronach znalazło się prawie 200 kolorowych fotografii, prezentujących omawiane obiekty, wnętrza czy detale architektoniczne. Podkreślić tutaj należy, że wśród prezentowanych fotografii prawie 130 dotyczy kościołów i obiektów sakralnych. Jest to więc zarazem prezentacja bogatego dziedzictwa kulturowego, które spoczywa w rękach Kościoła z jego reprezentantami mieszkającymi w poszczególnych parafiach, gdzie te obiekty zabytkowe się znajdują.
Gratulując autorom pomysłu i trudu wydawniczego, który nie byłby możliwy bez licznego grona darczyńców i sponsorów, zachęcamy do sięgnięcia po to wydawnictwo, tym bardziej, że załączona jest do niego praktyczna mapa turystyczna z zaznaczonymi obiektami zabytkowymi.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2003-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Wy jesteście przyjaciółmi moimi

2024-04-26 13:42

Niedziela Ogólnopolska 18/2024, str. 22

[ TEMATY ]

homilia

o. Waldemar Pastusiak

Adobe Stock

Trwamy wciąż w radości paschalnej powoli zbliżając się do uroczystości Zesłania Ducha Świętego. Chcemy otworzyć nasze serca na Jego działanie. Zarówno teksty z Dziejów Apostolskich, jak i cuda czynione przez posługę Apostołów budują nas świadectwem pierwszych chrześcijan. W pochylaniu się nad tajemnicą wiary ważnym, a właściwie najważniejszym wyznacznikiem naszej relacji z Bogiem jest nic innego jak tylko miłość. Ona nadaje żywotność i autentyczność naszej wierze. O niej także przypominają dzisiejsze czytania. Miłość nie tylko odnosi się do naszej relacji z Bogiem, ale promieniuje także na drugiego człowieka. Wśród wielu czynników, którymi próbujemy „mierzyć” czyjąś wiarę, czy chrześcijaństwo, miłość pozostaje jedynym „wskaźnikiem”. Brak miłości do drugiego człowieka oznacza brak znajomości przez nas Boga. Trudne to nasze chrześcijaństwo, kiedy musimy kochać bliźniego swego. „Musimy” determinuje nas tak długo, jak długo pozostajemy w niedojrzałej miłości do Boga. Może pamiętamy słowa wypowiedziane przez kard. Stefana Wyszyńskiego o komunistach: „Nie zmuszą mnie niczym do tego, bym ich nienawidził”. To nic innego jak niezwykła relacja z Bogiem, która pozwala zupełnie inaczej spojrzeć na drugiego człowieka. W miłości, zarówno tej ludzkiej, jak i tej Bożej, obowiązują zasady; tymi danymi od Boga są, oczywiście, przykazania. Pytanie: czy kochasz Boga?, jest takim samym pytaniem jak to: czy przestrzegasz Bożych przykazań? Jeśli je zachowujesz – trwasz w miłości Boga. W parze z miłością „idzie” radość. Radość, która promieniuje z naszej twarzy, wyraża obecność Boga. Kiedy spotykamy człowieka radosnego, mamy nadzieję, że jego wnętrze jest pełne życzliwości i dobroci. I gdy zapytalibyśmy go, czy radość, uśmiech i miłość to jest chrześcijaństwo, to w odpowiedzi usłyszelibyśmy: tak. Pełna życzliwości miłość w codziennej relacji z ludźmi jest uobecnianiem samego Boga. Ostatecznym dopełnieniem Dekalogu jest nasza wzajemna miłość. Wiemy o tym, bo kiedy przygotowywaliśmy się do I Komunii św., uczyliśmy się przykazania miłości. Może nawet katecheta powiedział, że choćbyśmy o wszystkim zapomnieli, zawsze ma pozostać miłość – ta do Boga i ta do drugiego człowieka. Przypomniał o tym również św. Paweł Apostoł w Liście do Koryntian: „Trwają te trzy: wiara, nadzieja i miłość, z nich zaś największa jest miłość”(por. 13, 13).

CZYTAJ DALEJ

Pojechała pożegnać się z Matką Bożą... wróciła uzdrowiona

[ TEMATY ]

Matka Boża

świadectwo

Magdalena Pijewska/Niedziela

Sierpień 1951 roku na Podlasiu był szczególnie upalny. Kobieta pracująca w polu co i raz prostowała grzbiet i ocierała pot z czoła. A tu jeszcze tyle do zrobienia! Jak tu ze wszystkim zdążyć? W domu troje małych dzieci, czekają na matkę, na obiad! Nagle chwyciła ją niemożliwa słabość, przed oczami zrobiło się ciemno. Upadła zemdlona. Obudziła się w szpitalu w Białymstoku. Lekarz miał posępną minę. „Gruźlica. Płuca jak sito. Kobieto! Dlaczegoś się wcześniej nie leczyła?! Tu już nie ma ratunku!” Młoda matka pogodzona z diagnozą poprosiła męża i swoją mamę, aby zawieźli ją na Jasną Górę. Jeśli taka wola Boża, trzeba się pożegnać z Jasnogórską Panią.

To była środa, 15 sierpnia 1951 roku. Wielka uroczystość – Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny. Tam, dziękując za wszystkie łaski, żegnając się z Matką Bożą i własnym życiem, kobieta, nie prosząc o nic, otrzymała uzdrowienie. Do domu wróciła jak nowo narodzona. Gdy zgłosiła się do kliniki, lekarze oniemieli. „Kto cię leczył, gdzie ty byłaś?” „Na Jasnej Górze, u Matki Bożej”. Lekarze do karty leczenia wpisali: „Pacjentka ozdrowiała w niewytłumaczalny sposób”.

CZYTAJ DALEJ

Lubartów. Powołani do służby

2024-05-05 12:27

Ks. Krzysztof Podstawka

Alumni: Mateusz Budzyński z parafii Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Lubartowie, Karol Kapica z parafii św. Wita w Mełgwi, Bartłomiej Kozioł z parafii Matki Bożej Bolesnej w Kraśniku, Bartosz Starowicz z parafii Matki Bożej Królowej Polski w Krakowie oraz Wojciech Zybała z parafii Wniebowstąpienia Pańskiego w Lubartowie - klerycy 5. roku Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Lublinie, przyjęli święcenia diakonatu z rąk bp. Artura Mizińskiego 4 maja w kościele Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Lubartowie.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję