Reklama

Głos z Torunia

Naśladowanie Jezusa

Biskup Wiesław Śmigiel przewodniczył Liturgii Wielkiego Czwartku w toruńskiej katedrze.

[ TEMATY ]

Toruń

Renata Czerwińska

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera


W homilii hierarcha zwrócił uwagę na powołanie kapłanów oraz gest obmycia nóg. Gorliwy kapłan prowadzi innych do Boga – to właśnie staje się jego drogą do świętości.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Przypomniał, że w świecie starożytnego Rzymu gest gościnności w kierunku strudzonego wędrowca należał do gospodarza, zasadniczo jednak wykonywali go niewolnicy. „Jezus pokazał nam wzór - miłość polega na pokorze i służbie. Jeśli chcemy być ważni, musimy służyć”.

Służba jest często pojmowana jako przejaw słabości. Biskup Śmigiel przywołał postać sługi Bożego, biskupa pomocniczego diecezji chełmińskiej Konstantyna Dominika. Jego dobroć niektórzy odczytywali jako naiwność, tymczasem wiele osób wciąż pamięta o dobrym pasterzu, a młodzi przed maturą przychodzą pomodlić się przy jego grobie.

- Jezus zobowiązuje nas do naśladowania Go w miłości Ona jest znakiem rozpoznawczym chrześcijan. Bóg sam umiłował nas mimo naszych słabości – zachęcał hierarcha.

Gest obmycia nóg jest ważny nie tylko dla tego, kto go udziela, ale „także dla tych, którzy dają je sobie umyć. Mamy opory, gdy Chrystus przychodzi ze swoją miłością. A jednak trzeba pozwolić Bogu, żeby nam służył”.

Podczas Mszy św. bp Śmigiel obmył nogi mężczyznom. Byli to członkowie wspólnot Domowego Kościoła, Bractwa św. Jakuba, Bractwa św. Józefa oraz katedralnej służby liturgicznej.

Posługę muzyczną podczas uroczystości pełniła Schola Cathedralis Thorunensis pod dyrekcją Dawida Wesołowskiego.

2024-03-28 21:33

Oceń: +1 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Szkoła rozeznawania

Niedziela toruńska 47/2025, str. IV

[ TEMATY ]

Toruń

Archiwum wspólnoty Dobry Pasterz

Zofia Olkiewicz (druga od prawej), liderka wspólnoty Dobry Pasterz, działającej przy sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Toruniu

Zofia Olkiewicz (druga od prawej), liderka wspólnoty Dobry Pasterz, działającej 
przy sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Toruniu

O słuchaniu natchnień Ducha Świętego i rozpoznawaniu charyzmatów z Zofią Olkiewicz rozmawia Renata Czerwińska.

Renata Czerwińska: Wspólnota Dobry Pasterz obchodzi w tym roku trzydziestolecie. Jak się to wszystko zaczęło?
CZYTAJ DALEJ

Dziecko rośnie, napełnia się mądrością, a łaska Boga spoczywa na Nim

2026-01-12 12:14

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Proroctwo Malachiasza powstaje po powrocie z wygnania, w epoce perskiej. Świątynia już działa, a w kulcie mnożą się zaniedbania. W poprzednim rozdziale pada pytanie: „Gdzie jest Bóg sprawiedliwości?” (Ml 2,17). Odpowiedź zaczyna się od słowa „Oto”. Biblia Tysiąclecia mówi: „wyślę anioła mego”. Hebrajskie (mal’akh) znaczy „posłaniec” i gra z imieniem proroka („Malachiasz” = „mój posłaniec”). Anioł „przygotuje drogę”, więc najpierw prostuje ścieżki serca. Nowy Testament rozpoznaje w tym posłańcu Jana Chrzciciela (Mk 1,2; Mt 11,10; Łk 7,27). Potem brzmi zdanie o przyjściu Pana do swojej świątyni. Akcent pada na „swojej”. Świątynia należy do Boga, a nie do ludzkich planów. Pan przychodzi „nagle”. To słowo niesie zaskoczenie dla tych, którzy domagają się sądu, a nie dotykają własnej winy. Pada też tytuł „Anioł Przymierza” (mal’akh habbərît). W tekście biblijnym posłaniec nie tylko ogłasza przymierze, ale wprowadza je w życie. Obrazy „ognia złotnika” i „ługów folusznika” mówią o procesie, który wypala domieszki i wybiela tkaninę. „Synowie Lewiego” to słudzy ołtarza, więc chodzi o uzdrowienie serca liturgii i etosu kapłańskiego. „Ofiara Judy i Jeruzalem” staje się miła Panu jak w dawnych dniach. Dar płynie z wierności. Cyryl Jerozolimski w Katechezie 15 czyta Ml 3,1-3 jako proroctwo o dwóch przyjściach Chrystusa: wejściu do świątyni i przyjściu oczyszczającym, które odsłania prawdę o człowieku. Liturgia tego święta słyszy w Malachiaszu pierwszy krok tej obietnicy. Pan wchodzi do swojej świątyni niesiony na rękach Matki.
CZYTAJ DALEJ

Za klasztorną furtą benedyktynek sakramentek

2026-02-02 08:27

Archiwum sióstr

Wspólnota sióstr we Wrocławiu-Pawłowicach

Wspólnota sióstr we Wrocławiu-Pawłowicach

Mniszki Benedyktynki od Nieustającej Adoracji Najświętszego Sakramentu są wspólnotą wywodzącą się z rodziny Zakonów Benedyktyńskich, założonej w VI wieku przez św. Benedykta z Nursji.

Instytut powstał we Francji w XVII wieku i jest gałęzią kontemplacyjną, klauzurową, o charakterze wynagradzającym. Założycielka Matka Mechtylda od Najświętszego Sakramentu (Katarzyna de Bar), przejęta zniewagami, jakich dopuszczano się wobec Najświętszego Sakramentu, poczuła pragnienie utworzenia klasztoru mniszek, oddanych nieustającej adoracji i wynagradzaniu.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję